श्रीशैले त्रिपुरान्तकेन एकं नगरं निपातितम्। द्वितीयं च तत्रैव अमरकण्टकगिरौ पतितम्। त्रिपुरदाहसमये, हे राजन्, रुद्रशक्तिः तत्रैव प्रतिष्ठिता अभवत्। ज्वलज्जनकं तद् नगरं तत्र निपातितम्, अतः सः प्रदेशः "ज्वलेश्वर" इति प्रसिद्धः। तस्मात् दिव्या ज्वाला आकाशं प्रति समुत्थिता, सा स्वर्गं प्राप्तवती। तदा देवासुरकिन्नराणां मध्ये महती कलकलः उत्पन्नः। रुद्रः तं बाणं महेश्वरस्य अग्रे तस्थुषि स्थगितवान्। यः कश्चन अमरकण्टकगिरिं एवं गच्छति— स चतुर्दशभुवनान् एकत्र सहस्रकोट्यधिकत्रिंशद्वर्षपर्यन्तं भुक्त्वा, पश्चात् भूमौ धर्मराजत्वं प्राप्नोति। एकच्छत्रेण पृथिवीं शासनं करोति, अत्र संदेहः नास्ति। अयं अमरकण्टकः परमपवित्रः, हे राजेन्द्र। यः कश्चन सूर्यग्रहणे वा चन्द्रग्रहणे वा अमरकण्टकं गच्छति— महेश्वरस्य दर्शनं तत्र अश्वमेधस्य दशगुणं पुण्यं ददाति, स्वर्गलोकप्राप्तिः भवति। सूर्ये राहुणा गृहीते, ये तत्र समागच्छन्ति, ते सर्वं पुण्यं अमरकण्टकगिरौ लभन्ते। तत्र पुरुषः पुण्डरीकयागस्य फलं प्राप्नोति; तत्रैव अमरकण्टकगिरौ "ज्वलेश्वर" नाम देवता स्थिताः। ये तत्र स्नानं कृत्वा देहं त्यजन्ति, ते स्वर्गं गच्छन्ति, पुनरावृत्तिं न प्राप्नुवन्ति। हे राजेन्द्र, यः कश्चन ज्वलेश्वरस्थले प्राणान् त्यजति— चन्द्रसूर्यग्रहणकाले भक्त्या शृणोति चेत्, तस्य फलं शृणु। अमरनामकाः देवाः अमरकण्टकगिरौ निवसन्ति। सः रुद्रलोकं प्राप्तुम् अर्हति यावत् सृष्टेः संहारः। अमरेश्वरस्य पृष्ठे ये दिव्यजलानि तत्र सन्ति— तत्र अनन्ताः श्रेष्ठाः मुनयः नियमपरायणाः तपः कुर्वन्ति। हे राजन्, अमरकण्टकस्य पुण्यप्रदेशः सर्वतो योजनेन व्याप्य अस्ति। काम्यः अकाम्यः वा, यः कश्चन नर्मदायाः पुण्ये जले स्नानं करोति, सः सर्वपापैः विमुक्तः रुद्रलोकं गच्छति। नारदः उवाच— नर्मदायाः उत्तरतटे योजनेन विस्तीर्णं पुण्यस्थलं "पत्रेश्वर" इति प्रसिद्धम्। तत् परमं पापहरं च। तत्र स्नात्वा, हे राजन्, जनः देवैः सह मुदं लभते, पञ्चसहस्रवर्षाणि इच्छया रूपाणि धारयन् क्रीडति। तस्मात् गर्जनं गच्छेत्, यत्र मेघाः संह्रियन्ते; तत्र स्थलशक्त्या इन्द्रजित् आगतः। ततः मेघरावं गच्छेत्, यत्र मेघगर्जनं श्रूयते; तत्र मेघनादसमूहः श्रेष्ठतां प्राप्तः। ततः, हे राजन्, ब्रह्मावर्तं गच्छेत्, यत्र ब्रह्मा नित्यं वर्तते, हे युधिष्ठिर। तत्र स्नानं कृत्वा ब्रह्मलोकमाननं लभते। ततः अङ्गारेश्वरतीर्थे नियमेन आहारं कृत्वा तिष्ठेत्। सर्वपापविमुक्तात्मा रुद्रलोकं प्राप्नोति। ततः, हे राजन्, उत्तमं कपिलातीर्थं गच्छेत्। तत्र स्नात्वा गोदानस्य पुण्यं लभते। ततः काञ्चीतीर्थं गच्छेत्, यत्र दिव्यमुनिगणैः सेवितम्। तत्र स्नात्वा गौलोकं प्राप्नोति। ततः, हे राजन्, उत्तमं कुण्डलेश्वरं गच्छेत्। तत्र रुद्रः उमया सह स्थितः। तत्र स्नानं कृत्वा, देवैरपि न बाध्यते। ततः पिप्पलेश्वरं गच्छेत्, सर्वपापहरं। तत्र गत्वा रुद्रलोकमाननं प्राप्नोति। ततः विमलं, विमलेश्वरं गच्छेत्; तत्र ईश्वरः सुन्दरं शिखरं क्षिप्तवान्। तत्र प्राणत्यागेन रुद्रलोकं प्राप्नोति। ततः पुष्करिणीं गच्छेत्, तत्र स्नानं कुर्यात्। केवलं स्नानात् अर्धमिन्द्रासनं प्राप्नोति। नर्मदा श्रेष्ठा नदीनां, रुद्रदेहात् उत्पन्ना। सा सर्वाणी भूतानि, स्थावरजङ्गमानि, ईश्वरस्य, महात्मनः, सर्वदेवाधिपतेः, कृपया तारयति। सा मुनिसमूहे, विशेषतः अस्माकं प्रति, वर्णिता। एषा उत्तमा नर्मदा मुनिभिः स्तूयते। रुद्रदेहात् उत्पन्ना, लोकानां हितार्थं, सा सर्वपापानि नाशयति, सर्वैः भूतैः पूज्यते। सा देवगन्धर्वैः, अप्सरोगणैः, स्तूयते। नमस्ते आद्ये पुण्यजले, नमस्ते समुद्रगामिनि। नमस्ते शङ्करदेहजा, मुनिगणैः पूजिता, धर्मधारिणि, सुशोभने, सर्वदेवगणैः नुत्ते नमः। नमस्ते सर्वपावनपावने, नमस्ते जगदर्चिते। यः कश्चन एतां स्तुतिं नित्यं शुद्धः पठति, स ब्राह्मणः वेदं प्राप्नोति, क्षत्रियः विजयी भवति, वैश्यः लाभं प्राप्नोति, शूद्रः शुभां स्थितिं प्राप्नोति। यः कश्चन अन्नकामः सदा स्मरणमात्रेण अन्नं प्राप्नोति। नर्मदा सदा महेश्वरेण सेविता। अतः सा पुण्या, ब्रह्महत्यानाशिनीति विज्ञेया। नारदः उवाच— तस्मात् प्रभृति, ब्रह्मादयः तपस्विनः, रागद्वेषविवर्जिताः, नर्मदां सेवन्ते, हे राजन्। तत्र देवस्य शूलं भूमौ पतितं दृष्ट्वा, तस्य पुण्यं महात्मना शङ्करेण कथितम्। तत् पुण्यस्थलं "शूलभेद" इति प्रसिद्धम्, सर्वपवित्रतमं महत्। तत्र स्नानं कृत्वा, देवपूजनं च, सहस्रगोदानस्य पुण्यं लभ्यते।