तस्मिन क्षेत्रे विख्यातः ब्राह्मणः हरितः नाम्ना वेदविद् ज्ञानध्याननिष्ठः प्रसिद्धः अभवत्। तस्य पत्न्यः लीलावती नाम्ना अतिशयपुण्या सदा पतिसंनिष्ठा सततं पतिसंमत्या वर्तते स्म। तौ उभौ दीर्घकालं महान् तपः कृतवन्तौ, एकविंशति युगानि तत्र निर्विकल्पं व्यतीतानि। ततः तस्मिन क्षेत्रे दिव्यं दर्शनं प्राप्तवन्तौ। तदा नरसिंहः प्राह—"यत् इच्छसि वरं, ब्राह्मण, तं ते निष्कलंकं दास्यामि। यद् तदा याचितं, तत् मम वरः प्रदत्तम्।" "मम सदृशः पुत्रः तव शीघ्रं जायेत"—इति तदा उक्तवान्। "अहं तव पुत्रः, न संशयः। अहं विश्वकर्मा, परमात्मा, सर्वातीतः। गर्भे न वसिष्यामि, यतोऽहं नित्यः।" हरितः तदा प्राह—"एवं भवतु, न संशयः। तस्मात् कालात् भक्तजनानां हिताय अहं क्षेत्रे स्थितः। यः कश्चित् अत्र आगच्छति, उत्तमभक्तः, मम दर्शनं याचते, तस्य सर्वविघ्नान् अहं सततं नाशयामि।" अतः ये पुरुषश्रेष्ठाः विधिवत् व्रतम् आचरन्ति, तेषां किञ्चित् भयम् नास्ति। विशेषतः मम बालरूपेण सह ध्यानं कृत्वा, यः रात्रौ पूजनं करोति, स नारायणः भवति। चतुर्भुजः, महादंष्ट्रः, कालरूपः, दुर्गमः, दशकोटिसूर्यसमः, दशकोटियमदुर्गमः, सिंहमुखः, मानवाङ्गसंयुक्तः। सदा श्रीनरसिंहं कालरूपं दिव्यसिंहं पूजनीयम्। यः विशेषतः एतद् ज्ञात्वा मम स्थानम् आगच्छति। व्रतं शुद्धं, परमं, सौभाग्यदायकं, महत्; अन्ते भक्तानां मोक्षप्रदं, न संशयः। तस्य पालनात् सहस्रद्वादशीफलम् लभ्यते; शनिवासरे स्वातिनक्षत्रयोगे मम व्रतम् आचर्यते। सिद्धियोगयोगे, वणिज्करणे, सर्वेषु योगेषु, तस्य संयुत्तिः दशकोटिपापं नाशयति। यः कश्चित् एतेषु योगेषु मम दिवसः पापं नाशयति। यः मम दिवसं ज्ञात्वा उल्लङ्घयति, स पापी भवति। यः एतत् न आचरति, स चन्द्रसूर्यपर्यन्तं नरकं गच्छति; किन्तु मम दिवस आगच्छति, तदा दन्तधावनं कृत्वा, मम सन्निधौ, दृढनिश्चयेन व्रतं स्थापयित्वा, इन्द्रियजयिनं भक्तं—"अद्य ते व्रतं स्थापयिष्यामि; विघ्नरहितं आचर"—इति। व्रतधारी दुर्वचनादि कर्म न कुर्यात्; तदा मध्याह्ने नदी वा शुद्धजलानि, गृहे, देवकुंडे, रम्ये सरसि वा, विप्रः वेदमन्त्रैः स्नानं कुर्यात्। भूम्या, गोमयेन, आमलकफलैः, तिलैः च, विधिवत् स्नानं कृत्वा सर्वपापसंघातं नाशयेत्। शुद्धवस्त्रं धृत्वा नित्यकर्म आरभेत्; ततः गृहम् लिप्त्वा शुभाष्टदलचित्रं कुर्यात्। तत्र ताम्रयन्त्रैः शोभितं घटं स्थापयेत्, तस्योपरि तण्डुलपूर्णं पात्रं स्थापयेत्। तत्र सुवर्णमयीं मम मूर्तिं लक्ष्म्या सह स्थापयेत्; सुवर्णेन कौशलात् निर्माय, पञ्चामृतैः स्नानं कुर्यात्। ततः लोभहीनं, शास्त्रज्ञं ब्राह्मणाचार्यं आमंत्र्य, अग्रे स्थाप्य, देवपूजनं कुर्यात्। तत्र पुष्पसमूहैः शोभितं मंडपं निर्माय, ऋतुपुष्पैः विधिवत् पूजनीयः। षोडशोपचारैः, मन्त्रैः, व्रतैः, विशेषतः पुराणमन्त्रैः पूजनीयः। चन्दनं कर्पूरसंयुक्तं, गाढकुङ्कुमं, ऋतुपुष्पाणि, तुलसीपत्राणि च, यः श्रीनरसिंहे समर्पयति, स मुक्तः भवति—न संशयः; सदा हरिप्रियं कृष्णागारु धूपं समर्पयेत्। हरये, गुरवे, सर्वकामफलाय, महादीपं निर्माय, अज्ञानतमःनाशकं, घंटानिनादेन महाआरतीं कुर्यात्। नैवेद्यं—शर्करादि भक्ष्यं भोज्यं च—समर्पयेत्; "लक्ष्मीप्रिय, सर्वपापं नाशय"—इति। नैवेद्यमन्त्रः—"हे नरसिंह, अच्युत, देवाधिदेव, तव शुभजन्मदिने उपवासं करिष्यामि, सर्वविषयत्यागेन।" "एवं तुष्टो भव, प्रभो; जन्मपापं नाशय।" रात्रौ गीतवाद्यनिनादेन जागरणं कुर्यात्। सदा पुराणपाठं कुर्यात्, विशेषतः श्रीनरसिंहकथाः। ततः प्रभाते स्नानं कृत्वा, तत्क्षणम्, मम पूजनं विधिपूर्वकं कुर्यात्, शान्तचित्तः वैष्णवश्राद्धं मम सन्निधौ कुर्यात्। ततः दानानि यानि उक्तानि, तानि योग्येभ्यः, द्विजेभ्यः च, उभयलोकविजयाय दातव्यानि। सुवर्णमयीं मूर्तिं सहस्रभारया दत्वा मां तुष्टिं यच्छेत्; गोः, भूमिः, सुवर्णं च द्विजेभ्यः दातव्यम्। शय्या, वस्त्रैः सहितं, सप्तधान्यानि, अन्यानि दानानि यथाशक्ति यथायोग्यं दातव्यानि। धनस्य कदापि कृपणता न कर्तव्या, यथोक्तफललाभेच्छया; पश्चात् ब्राह्मणान् भोज्यं, यथाविधि दानानि दातव्यानि। अर्थहीनः अपि यथाशक्ति कुर्यात्; सर्ववर्णानां मम व्रते अधिकारः, किन्तु मम भक्ताः, विशेषतः मम भजननिष्ठाः, अवश्यं व्रतं आचरन्तु। एवं श्रीनरसिंहव्रतस्य माहात्म्यं, विधिं च तत्र हरितलीलावत्योः तपोबलात् भगवत् साक्षात्कारात् आरभ्य, भक्तजनहिताय विस्तरेण उपदिष्टम्।