पूर्वजन्मे त्वं न ब्राह्मणस्य पुत्रः अभवः, न च अध्ययनं किञ्चन कृतवान्; तव नाम्ना वसुदेवः, अतीव कामरूपः, वेश्यासुतः जातः। तस्मिन्नेव जन्मनि त्वया न किंचित् पुण्यकर्मापि कृतम्; मधु तैलं च सेवनं कृत्वा वेश्यासंयोगे सदा तत्परः अभवः। तथापि, मम व्रतबलात् त्वयि भक्ति उत्पन्ना, हे निष्पाप। प्रह्लादः उवाच—देवेश, विस्तारतः कथय—कस्य पुत्रः, कस्य व्रतं तद् आसीत्? नृसिंहः प्रत्युवाच—वेश्यासंनिवासे अपि मया तद्व्रतं किञ्चित् कृतम्; तव कृपया मम स्नेहं दर्शितम्, सर्वं विस्तरेण कथय। पूर्वं, सृष्ट्यर्थं ब्रह्मणा एषः परमव्रतः कृतः; मम व्रतबलात् सर्वं चराचरं सृष्टम्। त्रिपुरविनाशाय भगवता व्रतं कृतम्; व्रतबलात् त्रिपुरः पतितः। एषः उत्तमव्रतः बहुभिः प्राचीनैः देवैः, ऋषिभिः, महाबुद्धिभिः राज्ञः च कृतः। व्रतबलात् सर्वे सिद्धिं यान्ति; स्वर्गे बहूनि भोगानि त्वया मयि प्रियाणि जातानि। तानि भोगानि उपभूय, अन्ते मयि लीयन्ते; प्रह्लाद, त्वं मयि प्रवेशय। धर्मार्थं तव अवतारः मम शरीरात् पृथक्। तानां पुनरागमनं न भवति, शतशः कल्पात् अपि; दरिद्रः कुबेरसम्पदं लभते। यः कामं इच्छति, स कामं लभते; यः राज्यं इच्छति, स परमं राज्यं लभते; यः दीर्घायुः इच्छति, स शिवसमायुः लभते। स्त्रीणां अपि एषः व्रतः विधवाव्यतिरेकं, पुत्रान्, सौभाग्यं, धनधान्यं, दुःखनिवारणं च दत्ते। स्त्री वा पुरुषः वा, यः एतत् परमव्रतं आचरति, तस्मै सुखं, भोगमोक्षफलं ददामि। किम् विस्तरेण वक्तव्यम्, प्रियः? मम व्रतस्य फलं न वर्णयितुं शक्नोमि, न शङ्करः अपि। प्रह्लादः उवाच—भगवन्, तव कृपया एतत् परमव्रतं श्रुतम्; तव भक्ति एव मम व्रतफलश्रवणे इच्छा। अधुना व्रतस्य परमविधिं श्रोतुम् इच्छामि—हे नाथ, कस्य मासे, कस्य तिथौ कर्तव्यम्? भगवन्, तव कृपया विस्तारतः कथय—कस्य विधिना, हे स्वामिन्, पूर्णफलम् अवाप्यते? नृसिंहः उवाच—प्रह्लाद, प्रियः, शुभं ते अस्तु; व्रतस्य विधिं श्रुणु। शुक्लपक्षे वैशाखमासस्य चतुर्दशी तिथौ व्रतं कर्तव्यम्। श्रुणु, पुत्र, मम प्रादुर्भावस्य, तुष्ट्याः कारणं; भक्तानां सुखदं मम उत्पत्तिं श्रोतुम्। पश्चिमदिशि, अन्यकारणेन, मम मुकुटस्थानं अभवत्; तत् पवित्रं, पापनाशनम्। तस्मिन्क्षेत्रे एकः प्रसिद्धः ब्राह्मणः, वेदविद्, हरितः नाम्ना, ज्ञानध्याननिष्ठः अभवत्। तस्य पत्नी परमपुण्या, सदा पतिव्रता, लीलावती नाम्ना, पतिसंमतानुष्ठाने नित्यनिष्ठा। तयोः सह दीर्घकालं महान् तपः कृतम्; एकविंशति युगानि तत्र व्यतीतानि। तस्मिन्क्षेत्रे दिव्यदर्शनं दृष्टम्। नृसिंहः उवाच—यत् इच्छसि वरं, ब्राह्मण, तव ददामि; तयोः यत् याचितम्, तत् मया वररूपेण दत्तम्। "मम सदृशः पुत्रः त्वत्तः त्वरितं जायेत" इति मया उक्तम्; अहं तव पुत्रः, न संशयः। अहं विश्वकर्मा एव, परात्मा, सर्वाधिकः; गर्भे न स्थितुम्, यतोऽहम् अनादिः। हरितः उवाच—"एवं भवतु" इति; तस्मात् तत्र भक्तार्थं स्थितवान्। यः भक्तश्रेष्ठः तत्र आगच्छति, मम दर्शनम् इच्छति, तस्य सर्वविघ्नान् निरन्तरं नाशयामि। अतः, यः पुरुषश्रेष्ठः विधिपूर्वकं व्रतं आचरति, तस्य भयम् नास्ति। विशेषतः मम बालरूपेण तयोः सह ध्यानं कृत्वा, यः रात्रौ पूजनं करोति, स नारायणः भवति। चतुर्भुजः, महादंष्ट्रः, कालरूपः, दुर्गमः, दशकोटिसूर्यसदृशः, दशकोटियमदुर्गमः, सिंहमुखः, नराङ्गसंयुक्तः। श्रीनृसिंहं कालरूपं सिंहं सदा पूजयेत्; यः एतद् विशेषतः ज्ञात्वा मम स्थानं आगच्छति। व्रतं शुद्धं, परमं, संपदं ददाति, महत्; अन्ते भक्तानां मोक्षं ददाति, न संशयः। कृत्वा सहस्रद्वादशीफलम् अवाप्नोति; यदा मम व्रतं शनिवासरे स्वातिनक्षत्रयोगे कृतम्। सिद्धियोगे, व्यापारीकरणे, सर्वयोगेषु, तस्य योगे दशकोटिपापं नश्यति। यस्य योगे मम दिनं पापनाशनम्; यः मम दिनं ज्ञात्वा उल्लंघयति, स पापी भवति। यः एतत् न आचरति, स नरके स्थित्वा चन्द्रसूर्ययोः यावत् कालं तिष्ठति; यदा मम दिनम् आगच्छति, पुत्र, दन्तधावनं कृत्वा, मम सन्निधौ, दृढनिश्चयं व्रतं स्थापयित्वा, मम भक्तः यः इन्द्रियनिग्रहं कृतवान्—अद्य तव व्रतं स्थापयामि; विघ्नं विना आचर। व्रतधारी पापकथां वा अनाचारं न कुर्यात्; ततः मध्याह्ने, नदी वा शुद्धजलस्थले, गृहे वा देवालयकुण्डे वा रम्ये सरसि, विप्रः वेदमन्त्रैः स्नानं कुर्यात्।