परितः पर्वतान् य एव निवसन्ति, ते यङ्गमलदाः, मगधाः, मालवा अर्घटाः, पुण्यश्लाघ्याः प्रावृषेयाः, द्विजश्रेष्ठा भार्गवाश्च सन्ति। तत्रैव पुण्ड्राः, भार्गाः, किराताः, सुदेष्णाः, भासुराः, शाकाः, निषादाः, निषधाः, अनर्ताः, नैरिताश्च दृश्यन्ते। पूर्णलाः, पूतिमत्स्याः, कुन्तलाः, कुशकाः, तरिग्रहाः, शूरसेनाः, इजिकाः, कल्पकरणाश्च निवसन्ति। तिलभागाः, मसराः, मधुमत्ताः, काकुण्डकाः, कश्मीराः, सिन्धुसौवीराः, गान्धाराः, दर्शकाः च तत्र सन्ति। अभिसाराः, कुद्रुताः, सौरीलाः, बाह्लीकाः, दर्वयः, मालवाः, दर्वाः, वातजमरा थोरगाश्च तत्र निवसन्ति। बलरट्टाः, हे विप्राः, सुदामनाः, मुमल्लिकाः, बन्धकारी कषाः, कुलिन्दाः, गान्धिकाश्च तत्र सन्ति। वनायवाः, ओदशाः, पार्श्वाः, रोमाणाः, कुशबिन्दवः, काच्छाः, गोपालकाच्छाः, जाङ्गलाः, कुरुवर्णकाः च दृश्यन्ते। किराताः, बर्बराः, सिद्धाः, वैदेहाः, ताम्रलिटिकाः, औड्राः, म्लेच्छाः, सैरिन्ध्राः, पार्वतीयाश्च तत्र सन्ति। अन्ये च दक्षिणदेशीयाः, हे मुनिवर, द्रविडाः, केरला:, प्राच्याः, मूषिकाः, बालमूषिकाश्च सन्ति। कर्णाटकाः, माहिषकाः, विकन्धाः, मूषिकाः अपि, झल्लिकाः, कुम्तलाः, सौहृदाः, अलकाननाश्च निवसन्ति। कुक्कुटकाः, बोलाः, कोकणाः, मणिवालकाः, समङ्गाः, कनकाः, कुकुराङ्गरमर्षाश्च तत्र दृश्यन्ते। पताकिनः, उत्सवचिह्निनः, त्रिवर्गाः, माल्याः, सेनयाः, व्यूढकाः, कोरकाः, प्रोष्ठाः, संगवेगधारिणश्च सन्ति। विंध्यारुलिकाः, पुलिन्दाः बल्वलैः सहिताः, मालवाः, मलराः, अपरवर्तकाः च तत्र निवसन्ति। कुलिन्दाः, कालदाः, चण्डकाः, कुरटाः, मुषलाः, तनवालाः, सतीर्थाः, पूतिसृञ्जयाश्च दृश्यन्ते। अनिदायाः, शिवाटाः, तपनाः, सूतपाः, ऋषिकाः, विदर्भाः, स्तंगनाः, परतंगकाः च सन्ति। उत्तरस्यां दिशि ये म्लेच्छाः, हे मुनिवर, यवनाः, काम्बोजाः, दारुणाः, अन्ये च म्लेच्छगणाः निवसन्ति। सकृगृहाः, कुलट्याः, हूणाः पारसिकैः सह, रमणाः, दशमालिकाः च तत्र दृश्यन्ते। क्षत्रियग्रामाः, वैश्यशूद्रकुलानि, शूराः, अभीराः, दरदाः, कश्मीराः च पशुभिः सह तत्र सन्ति। खाण्डिकाः, तुषाराः, पद्मगाः, गुहावासिनः, आद्रेयाः, सभिरादाजाः, स्तनपोषकाः च तत्र निवसन्ति। द्रोषकाः, कलिङ्गाः, किरातजातयः, तोमराः, हन्यमानाः, करभंजकाः च दृश्यन्ते। एते चान्ये च पूर्वोत्तरदेशीयाः मया केवलं नाममात्रेण कीर्तिताः, हे द्विजश्रेष्ठाः। स्वगुणबलानुसारं त्रिवर्गस्य महाफलमवाप्यते। ततः मुनयः ऊचुः— हे सूत, अस्य भारतभूमेः हिमवतः च, आयुः, बलं, शुभाशुभानि च विस्तारतः वद। भूतं भविष्यद्वर्तमाने च, हरिवर्षस्य च, हे महाभाग, सम्यगाख्याहि। सूत उवाच— भारतवर्षे, हे मुनिवर्याः, चत्वारि युगानि भवन्ति— कृतं, त्रेता, द्वापरं, तिष्यं च, हे द्विजोत्तमाः। आदौ कृतयुगं नाम, ततः त्रेतायुगं, ततः द्वापरं, ततो तिष्यं आरभ्यते। कृतयुगे चत्वारि सहस्राणि वर्षाणां आयुः, इति तपसा समृद्धैः उक्तम्। त्रेतायां तु त्रिसहस्राण्येव आयुः, द्वापरे द्विसहस्राणि वर्षाणि, तिष्ये तु तावत्। तिष्ये तु, हे मुनिवर्याः, गर्भस्थाः म्रियन्ते, जाताः अपि नश्यन्ति। ये तु जाताः, ते महाबलसम्पन्नाः, महावीर्ययुताः, बुद्धिगुणयुक्ताः, शतशः सहस्रशश्च जायन्ते। कृतयुगे ब्राह्मणाः बलिनः, मनोज्ञदर्शनाः च भवन्ति; तपसा समृद्धाः ऋषयः अपि तदा जायन्ते। ते महोत्साहिनः, उदारचित्ताः, धर्मिष्ठाः, सत्यवादिनः, मनोज्ञदर्शनाः, सुशरीराः, महावीर्यवन्तः, धनुर्विद्याम् अपि कुशलाः। रणे वीराः क्षत्रियाः, स्ववीर्ये प्रतिष्ठिताः जाताः; त्रेतायां सर्वे क्षत्रियाः सम्राजानः भवन्ति। द्वापरे सर्वे वर्णाः सदा जायन्ते; ते महोत्साहिनः, वीर्यवन्तः, परस्परं हन्तुं प्रवृत्ताः। नराः तेजसा, क्रोधेन च युक्ताः, लोभिनः, मायाविनश्च, तिष्ये तु जायन्ति। मत्सरः, मदः, क्रोधः, दम्भः, ईर्ष्या च, तिष्ये एव प्रजासु जायन्ते, कामलोभौ च सदा सन्ति। द्वापरमध्यभागे नियमः भवति, ततः हिमवत्प्रदेशः श्रेष्ठः, अनन्तरं हरिवर्षः आगच्छति। ततः मुनयः ऊचुः— जम्बूद्वीपस्य यथावत् विस्तारः कृतः, हे महाभाग, विष्कम्भस्य प्रमाणं वद। सागरस्य अपि विस्तारं दर्शय, शाकद्वीपस्य धर्मिष्ठस्य कुशद्वीपस्य च विस्तारं वद। शाल्मलद्वीपस्य, क्रौञ्चद्वीपस्य च यथार्थं वद। सूतः उवाच— बहवः द्वीपाः सन्ति, येन इयं पृथिवी परिवृता, सप्तद्वीपान् वक्ष्यामि, शृणुत, हे द्विजोत्तमाः। अष्टादश सहस्रयोजनानि, षट् शतानि च पूर्णानि, जम्बूपर्वतस्य विष्कम्भः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठाः, इति।