राजा वेनः सर्वेषां ब्राह्मणानां, विविधदेशीयानामपि, आमन्त्रणं कृत्वा अश्वमेधयागं समारभत। तदनन्तरं, भूमिपतिः वेनः ब्राह्मणेभ्यः विविधरूपेण, विविधमात्रया, दानानि दत्तवान्। स राजा स्वकुटुम्बेन सह वैष्णवलोकं गतः। स धर्मात्मा विष्णुना सह सदा धर्मकार्याणि अकरोत्। एष राजा वेनस्य कथा सर्वा ते कथिता। एषा कथा सर्वपापानां नाशनं दुःखदाहारिणी च। पृथुः स्वयम् धर्मराजः भूमिं धर्मेण पालयति। स भूमिपति त्रैलोक्येन सह भूमिं समं दुह्यति; तेन जनाः धर्मकर्मणा तुष्टाः अभवन्। एषा भौमिखण्डकथा ते सम्यक् उक्ता; आद्यं सृष्टिखण्डः, द्वितीयं भौमिखण्डः। पुनः भौमिखण्डस्य महत्त्वं ते वक्ष्यामि; यः पुरुषश्रेष्ठः अस्य खण्डस्य एका श्लोकं शृणोति, तस्य एकदिनस्य पापं नश्यति। यो भक्त्या अस्य अध्यायं शृणोति, तस्य पुण्यं अहं वक्ष्यामि—शृणु द्विजश्रेष्ठ! शुभदिने ब्राह्मणेभ्यः सहस्रगोदानस्य फलं लभ्यते। तत् फलं प्राप्यते, विष्णुः तेन तुष्टः भवति; यः पद्मपुराणं नित्यं पठति, कलियुगे तस्य पुरुषस्य विघ्नाः न जायन्ते। व्यासः उवाच—कलियुगे श्रोतुः विघ्नाः किमर्थं न जायन्ते, हे पद्मज? ब्रह्मा उवाच—पुण्ययुक्तस्य पुरुषस्य विविधाः दुष्कराः विघ्नाः न सन्ति। अश्वमेधस्य फलं पद्मपुराणे वर्णितम्। तद् फलम्, प्रिय, पद्मनाम्नि पुराणे दृष्टम्; कलियुगे अश्वमेधः पुण्यः अपि न क्रियते। पुराणं स्वयं अश्वमेधसमं उच्यते; अश्वमेधस्य पुण्यं स्वर्गमोक्षप्रदं, तद् पापिष्ठाः पापमार्गस्थिताः न भुञ्जते। हे श्रेष्ठ, पद्मपुराणस्य पुण्यं अश्वमेधसमं, तद् पुरुषाः कलियुगे न भुञ्जते; कलियुगे पापिष्ठाः नराः नरकसागरं गच्छन्ति। ते पुण्यप्रदं ग्रन्थं श्रोतुम् किमर्थं इच्छेयुः, येन चतुर्वर्गप्राप्तिः भवति, यस्य श्रवणेन पद्मपुराणं शुद्धं भवति। तेन सर्वे चतुर्वर्गसाधनानि सिद्ध्यन्ति; अतः बुद्धिमन्, अश्वमेधादियज्ञाः कलियुगे न क्रियन्ते। कलियुगे वेदाः सहाङ्गोपाङ्गैः स्वर्गं गताः; तत्र यदि कश्चित् पुण्यात्मा श्रद्धालुः भगवद्भक्तः अस्ति—स धर्मात्मा, पत्नीपुत्रसमेतः, श्रवणाय महतीं श्रद्धां प्राप्य प्रथमं जन्म लभते। श्रोतुः महाविघ्नः न जायते; पठकस्य श्रद्धाभावः प्रथमं जायते। श्रोत्रे लोभः जायते, द्विजश्रेष्ठ; विष्णुनिर्मितं घोरमोहः उत्पद्यते। स मोहः सततं शृण्वतः विनाशं करोति; प्रतिदिनं निन्दकाः, अपवादकाः, पापजनाः उत्पद्यन्ते। यः स्पष्टबुद्धिः, स विघ्नरूपं मम उत्पन्नं विज्ञाय, हे व्यास, तथा होमं कुर्यात्। वैष्णवमहामन्त्रैः, विष्णुस्तोत्रैः पुण्यवर्द्धकैः, विष्णोराराटमन्त्रेण, सहस्रशीर्षस्तोत्रेण, विष्णुमन्त्रेण, परं ब्रह्ममन्त्रेण पुनः पुनः, त्र्यम्बकमन्त्रेण च, तथा होमं कुर्यात्। बृहद्साम्ना, द्वादशाक्षरमन्त्रेण, येन देवतामन्त्रेण होमः क्रियते, तेन होमं कुर्यात्। शताष्टकतिलाज्याहुतिभिः, पलाशकाष्ठैः, ग्रहान् स्थाप्य पूजयेत्, द्विजश्रेष्ठ। तत्र विघ्नेशं, शारदां देवदेवीं, जातवेदस्म्, महामायां, चण्डिकां, क्षेत्रपालं पूजयेत्। तिलचावलाज्यैः, तेषां मन्त्रैः, होमं कुर्यात्, ब्राह्मणेभ्यः धनं दद्यात्। विधिपूर्वकं दक्षिणां गोसहितां यथाशक्ति दद्यात्; तदा विघ्नः नश्यति, पुराणसिद्धिः लभ्यते। यदि न कुर्यात्, तस्य विघ्नं वदामि—शरीरे रोगः जायते, दुःखं बहु भवति। पत्न्याः दुःखं, पुत्रस्य शोकः, धनहानिः च; विविधाः महारोगाः तस्य सन्दृश्यन्ते—नात्र संशयः। यदि गृहेषु धनं नास्ति, तदा उपवासं कुर्यात्; एकादशी आगते, मधुसूदनं पूजयेत्। भक्तिपूर्णचित्तः ब्राह्मणान् षोडशोपचारैः पूजयेत्, यथाशक्ति तान् भोजयेत्। ततः, केशवाय विधिवत् नैवेद्यं समर्प्य, बुद्धिमान् स्वकुटुम्बैः सह भोजयेत्। पुत्रपत्नीसमेतः तदा सिद्धिं प्राप्नोति; धर्मनिष्ठैः पुराणसंपुटं श्रोतव्यम्। एवं केवलं चतुर्वर्गसिद्धिः लभ्यते, नान्यथा। अधुनात् ब्रह्मनाम्नः पुष्करस्य शृणु, यः एकलक्षपञ्चसहस्रश्लोकयुक्तः। कृतयुगे पापरहिताः द्विजाः पद्मपुराणस्य अर्धलक्षं श्लोकान् शृण्वन्ति। द्विसहस्राधिकद्विसहस्रश्लोकाः तत्र सन्ति; तत्र त्रेतायुग आगते, नराः शृण्वन्ति। एवं पद्मपुराणस्य धर्ममयकथा, अश्वमेधसमानपुण्यफलप्रदा, श्रवणपाठपूजाविधानैः विघ्ननाशिनी, चतुर्वर्गसिद्धिदा, कलियुगे धर्मनिष्ठैः श्रद्धया श्रोतव्या, सर्वपापदुःखनाशिनी च।