सर्वे भगवत्परिषदः, पुण्यात्मना देवगणैः, ऋत्विग्भिः, सिद्धैः, हरिभक्तैश्च परिवृतः स भगवान्, पापरहितं तं राजानं समुपेयाय, यः शङ्खचक्रपद्मखड्गधारी बभूव। तत्र श्रीनारदः, भार्गवः, व्यासः, धर्मात्मा मृकण्डुपुत्रश्च, वाल्मीकिर्वैष्णवधर्मरतिः, ब्रह्मपुत्रो वसिष्ठश्च समागताः। महात्मा गर्गः हरिभक्तः, जाबालिः, रैभ्यः, कश्यपश्च, सर्वे विष्णुप्रियः, भक्तश्रेष्ठः, तत्र समवेताः। ते पुण्यश्लोकाः, भाग्यवन्तः, पापरहिताश्च, भगवतः श्रीहरेः पदकमलभक्त्या युक्ताः, श्रीवासुदेवं परितः स्थित्वा, राजानं विविधैः स्तवैः सुतोषयन्। सर्वे देवा, वह्निगणाः, ब्रह्मा, हरिः, दिव्याः देव्योऽपि, गन्धर्वराजेनान्यैश्च गीतकुशलैः सह, स्वर्गीयं मधुरं मनोहरं गीतं जगुः। मुनयः, उत्तमश्लोकैः, पुण्यवद्भिः, तत्त्वज्ञानमूलकैः स्तोत्रैः, तं स्तुवन्तः, पृथ्वीपतिं दृष्ट्वा, ईश्वरः श्रीहरिः मधुरं वचनमुवाच। स भगवान् उवाच— "वरं वृणीष्व राजेन्द्र, तव तुष्टोऽस्मि, यदिच्छसि तद् दास्यामि।" हरिवचनं श्रुत्वा, राजा, पुरतः स्थितं मुरद्विषं ददर्श। स भगवान् मुरद्विष्, नीलोत्पलसन्निभः, शङ्खचक्रखड्गगदाधरः, श्रीयुक्तः, परमेश्वरः, मणिवलयहारभूषितः, सूर्यसङ्काशः, देवगणैः सेवितः, दिव्यगन्धानुलेपनः, दिव्यमाल्याभरणविभूषितः, भक्त्या पृथ्वीं समुपागच्छन् दृष्टः। ततः राजा, दण्डधरः, पुनः पुनः प्रणम्य, सस्नेहमिदमुवाच— "जय! अहं तव दासः, तव परिचारकः, सदा पुरतः स्थितः। न मे भक्तिर्न परमभावः।" "पत्नीसमेतः अत्रागतः अस्मि, हे हरि, मां पालय, शरणागतं मां त्रातुमर्हसि। धन्याः ते नराः, द्विजाश्च, ये त्वां सदा ध्यानपरायणाः।" "ये मर्त्याः 'माधव' इति उच्चार्य, इहत्यक्त्वा प्रयान्ति, ते वैकुण्ठं विशुद्धं गच्छन्ति। ये च तव पदकमलतोयेन शिरसि पूताः, तेऽपि धन्याः।" "ये सर्वतीर्थोत्पन्ने जले स्नात्वा, हर्यायतनं प्राप्नुवन्ति। न मे योगो न भक्तिर्न ज्ञानं न कर्म, केन पुण्ययोगेन त्वं मे वरदः?" इत्युक्ते, हरिः प्रत्युवाच— "वसुदेवनाम्ना, महापापनाशिनीया, त्वया श्रुता, राजन्, दीप्तपुण्येन, मलरहितेन।" "तेन त्वं मुक्त्यर्होऽभूत्, नात्र संशयः; मम लोके यथाकामं दिव्यान् भोगान् भुङ्क्ष्व।" राजा उवाच— "यदि भगवन्, त्वत्तः वरार्हः अस्मि, दीनवत्सल, तर्हि प्रथमं विज्वलायै परं वरं ददातु।" हरिरुवाच— "विज्वलायाः पिता पुण्यः, ज्ञानविभूषितः, सदा वासुदेवमहास्तोत्रं पठति, राजन्।" "प्रियपुत्रैः परिवृतः, मम धाम आगमिष्यति। यः सदा एतत्स्तोत्रं पठति, तस्य फलं दास्यामि।" एवं शुभवचने उक्ते, राजा केशवं प्रोवाच— "केशव, एतत्पुण्यं महास्तोत्रं सफलं कुरु।" हरिरुवाच— "कृतयुगे, यदा मां स्तुवन्ति, तत्क्षणादेव मोक्षं लभन्ते, न संशयः।" "त्रेतायां मासमात्रेण, द्वापरे षण्मासेन, कलौ वर्षेण, ये पठन्ति, नराः—" "स्वर्गं प्राप्नुवन्ति, वैष्णवं च परं पदं; ब्राह्मणः त्रिस्नातः वा एकवारं वा पठेत्—" "यद्यत्कामयते, तत्सर्वं तस्य सिध्यति; क्षत्रियो विजयवान्, धनधान्यसमन्वितः भवति।" "वैश्यः समृद्धः सुखी च, शूद्रः उद्धृतः; चाण्डालाय श्रोतव्यमिति यः करोति, स पापात् विमुच्यते।" "श्रोता कदापि भीषणं नरकं न पश्यति; मम स्तोत्रप्रसादेन सर्वसिद्धिं लभते।" "श्राद्धकाले ब्राह्मणैः भुक्तवतां पठिते, पितरः तृप्ताः स्युः, वैष्णवं लोकं यान्ति।" "ब्राह्मणः वा क्षत्रियः तर्पणोत्तरं पठेत्, तस्य पितरः प्रहृष्टचित्ताः अमृतं पिबन्ति।" "होमकाले, यज्ञमध्यस्थे वा भक्त्या पठन्, तत्र विघ्नाः न स्युर्हि, सर्वसिद्धिः लभ्यते।" "वने, व्याघ्रभीते, चौरसंकुले, संकटस्थले, तत्र स्तोत्रं पठेत्।" "तत्र शान्तिः अवश्यं स्यात्, न संशयः; अन्येषु शुभकालेषु, राजद्वारं गच्छतः—" "वासुदेवनाम्नः दशसहस्रपाठेन, शुद्धस्नातः, ब्रह्मचर्ये स्थितः, कोपलोभवर्जितः—" "तिलैः तण्डुलैः दशमांशं घृतयुक्तं वह्नौ हुत्वा, भक्त्या वासुदेवं पूजयित्वा, दानं दद्यात्।" "प्रत्येकश्लोकार्थे ध्यानपूर्वकं हवनं कुर्यात्; एतादृशं भक्तजनं अहं कदापि न त्यजामि।" "कलियुगे समुपस्थिते, स्तोत्रदास्यं भविष्यति; वेदक्षये, सर्वेभ्यो न दातव्यं चेत्—" "सर्वकामसमृद्धो भविष्यति; एष मे कृतं स्तोत्रं राजन्, सफलमिति शृणु।" "ब्रह्मणा कृतं, पूर्वं रुद्रेण जपितं, ब्रह्महत्यापापात् मुक्तोऽभूत् इन्द्रः अपि।" "देवा, गुह्यऋषयः, सिद्धा, विद्याधराः, अमराः, नागाश्च, एतत्स्तोत्रं पूजयित्वा, यथाकामं सिद्धिं प्रापुर्य।" "धन्यः स भाग्यवान् दाता, तस्य पुत्राः भविष्यन्ति; यः मे स्तोत्रं पठति, तस्य चिन्ता न आवश्यकम्।" "एहि राजश्रेष्ठ, पत्नीसमेतः, मम धाम प्रति; स भगवान् तं राजानं हस्तेन समाश्वासयत्।