शिवमन्दिरेषु वा तदुद्यानस्य वा वृक्षान् विनाशयन्, गोहिंसां कुर्वन्, क्षत्रियवर्णीयान्, वैश्यान्, स्त्रीः, शूद्रांश्च हन्ति चेत्, स महापापी भवति। यः कश्चिदपि तपोवनवासिनः, तेषां दासानां, आश्रितानां, पशूनां, धान्यानां, वनस्य च लघुहानिं करोति, स दोषी स्मृतः। यः हलान्, धान्यानि, पशून् च चोरयति, अयोग्येभ्यः कर्म कुर्वन्, यजमानभूमिं, तडागं, भार्यां, पुत्रांश्च विक्रीयते, स पापी भवति। यो नार्याः वित्तेन जीवति, स्त्रीहेतुना आत्मनः नाशं प्राप्नोति, तीर्थयात्रां, उपवासनं, व्रतानि, शुभकर्माणि च परित्यजति, स दोषयुक्तः। स्वधर्मं विक्रीयते, अधर्मस्य स्तुतिं करोति, अन्येषां दुष्प्रसङ्गं करोति, दोषदर्शी च भवति। परधनलोलुपः, परदारदर्शी च, एते सर्वे गोहत्यायाः तुल्याः स्मृताः, हे राजसुत प्रिय। यः सर्वशास्त्रकृदस्ति, गोहिंसा वा गुविक्रयणं करोति, सेवकान् प्रति अतीव क्रूरः, पशुदण्डकृत् च भवति। यो मिथ्यावादी, परेषां मिथ्यावचनानि शृणोति, स्वामिनं वा गुरुम् विश्वासघातं करोति, छद्मशीलः, चञ्चलः, कुटिलः च भवति। यो स्वपत्नीं, पुत्रान्, मित्राणि, बालान्, वृद्धान्, दुर्बलान्, रोगिणः, सेवकान्, अतिथीन्, बान्धवान् च परित्यज्य, स्वयमेव खादति, तस्य महान् दोषः। ये स्वादु भोजनं केवलं भुञ्जते, इच्छुकान् न ददति, ते 'व्योदनपाकिनः' इति ब्राह्मणवादिषु निन्द्याः स्मृताः। ये स्वयमुपव्रतानि कृत्वा, इन्द्रियनिग्रहाभावात् तानि परित्यजन्ति, मिथ्यावैराग्यधारिणः, मद्यपैः सह संगच्छन्ति, ते दोषयुक्ताः। ये क्षयार्ताः, तृषार्ताः, क्षुधार्ताः गवां सम्यगुपचरणं न कुर्वन्ति, ते गोहन्तारः, नरकगामिनः। ये सर्वपापेषु प्रवृत्ताः, क्षेत्रेषु चतुष्पदां हिंसा कुर्वन्ति, साधून्, विप्रान्, गुरून् वा ताडयन्ति, गवां ताडनं कुर्वन्ति, ते पापिनः। ये निर्दोषान् धर्मचरिण्यः स्त्रियः ताडयन्ति, आलस्येन सर्वदेहं युक्त्वा पुनः पुनः सुप्तिम् आप्नुवन्ति, ते दोषयुक्ताः। ये दुर्बलान् पोषणं न कुर्वन्ति, नष्टं भोजनं न अन्विष्यन्ति, अधिकभारेण पीडयन्ति, विक्लबान् वहनाय योजयन्ति, ते पापिनः। ये सर्वपापेषु प्रवृत्ताः, तादृशैः सह संगच्छन्ति, भग्नाङ्गगवां, व्रणितगवां, रोगिणां, क्षुधितगवां मांसं खादन्ति, ते नरकगामिनः। ये तेषां सम्यगुपचरणं न कुर्वन्ति, ते नरकगामिनः; यश्च वृषणच्छेदनं करोति, स महापापी। ये वत्सान् पीडयन्ति, विशेषतः क्षुधया, तृषया, श्रमेण क्लिष्टान्, शरणं प्राप्तान्, ते नरकगामिनः। ये अतिथिं न पूजयन्ति, ते निश्चितं नरकबन्धनं प्राप्नुवन्ति; ये अनाथान्, अपङ्गान्, दरिद्रान्, बालान्, वृद्धान्, महाक्लिष्टान् दयां न कुर्वन्ति, ते मूढाः नरकसागरं यान्ति। यो अजपः, महिषपालः, शूद्रः, नीचस्त्रियाः पतिः, शूद्रः ब्राह्मणक्षत्रियाचारं करोति, शिल्पिनः, चिकित्सकाः, देवालयसेवकाः च, ये सर्वे वेतनजीविनः, मन्त्रिणः, ते नरकगामिनः। यः शास्त्रविहितं न पश्यन्, स्वेच्छया करं गृह्णाति, स नरके पच्यते। यः अन्याय्यं दण्डं ददाति, लुब्ध्यां वा पीडयति, राजपुरुषः, चौरः च, ते नरकगामिनः। यस्य राज्ये प्रजाः पीड्यन्ते, स नरके पच्यते; ये द्विजातयः पापिनः राज्ञः दानं गृह्णन्ति, ते अपि घोरं नरकं यान्ति, न संशयः। व्यभिचारिणां, चौराणां, राज्ञः च पापकर्मिणां पापैः, मृत्युः पश्चात् नरकं प्राप्नुवन्ति। राज्ञः सम्पत्तिः रक्षितुं असमर्था घोरं भवति; यो निर्दोषान् दोषिनः करोति, दोषिनः निर्दोषान् करोति, स दोषयुक्तः। राज्ञः विवेकाभावे अपि नरकं गच्छति; घृतं, तैलं, अन्नं, पानं, मधु, मांसं, सुरां, गुडं, इक्षुं, क्षीरं, शाकं, दधि, मूलं, फलानि, तृणं, काष्ठं, पुष्पं, पत्रं, कांस्यपात्रं, पादत्राणं, छत्रं, कङ्कणं, शिबिकां, मृदुपीठं, ताम्रं, सीसकं, त्रपु, कांस्यं, शङ्खं, जलजं, वाद्यं, वेणुं, गृहसाधनानि, ऊर्णां, कर्पासं, रेश्मं, वर्णवस्त्रं, पद्मवस्त्रं, कर्पासं, सूक्ष्मवस्त्रं च, यः लोभेन गृह्णाति, स नरकगामिनः। एवं नानाविधद्रव्येषु यः लघुतमपि चौर्यं करोति, स शीघ्रं नरकं प्राप्नोति; यद्वा, यद्वा, परधनं तिलमात्रमपि गृह्णाति, स नरकं गच्छति, न संशयः। यः स्वामित्वेन परधनं गृह्णाति, तस्य नरकगमनं निश्चितम्। एतैः पापैः मृत्युः पश्चात्, शरीरदुःखाय पूर्वरूपं प्राप्नोति; यमाज्ञया तानि शरीराणि धारयन्ति, यमलोकं यान्ति। यमस्य भीषणदूतैः नीयमानाः, ते महाक्लिष्टाः यान्ति; देवानां, पशूनां, मनुष्याणां मध्ये, येषां मनः अधर्मे स्थितम्, तेषां धर्मराजः न्यायकारी घोरदण्डैः नानाविधैः दण्डयति। शीलाभाविनां, दूषितचित्तानां तु, गुरुरेव तपसा न्यायकारी; यमः तान् न पश्यति। परदारिणां, चौराणां, अन्यायाचारिणां दण्डकर्ता राजा उच्यते, रहस्यकर्मिणां धर्मराजः। अतः पापस्य प्रायश्चित्तं कर्तव्यम्; अन्यथा, अनुभूतपापस्य विनाशः नास्ति, कोटिजन्मसु अपि। यः स्वयम् करोति, अन्यं कर्तुं प्रेरयति, अनुमोदति वा, स अपि तस्य फलभाग् भवति।