श्रीविमलेश्वरतीर्थं पितृप्रियं तथा सर्वतीर्थसंयुक्तं पितृतीर्थं प्रायागाख्यं परमपवित्रं तत्र स्थितम्। भगवति, मदाज्ञया सर्वाण्यपि तीर्थानि तत्र जलानि आगच्छन्ति; तत्र च वटेश्वरः श्रीमाधवेन सहितः विराजते। दशाश्वमेधतीर्थं तथा गङ्गाद्वारमपि, देवेश्वरि, मदाज्ञया तानि सर्वाणि साब्रह्मत्यां सदा निवसन्ति। तत्र ललितादेवी नदी, सप्तस्रोतःसमेतं पवित्रतीर्थं, मित्रपदं च, केदाराख्यं शंकरालयं च दृश्यते। तद्वत् गङ्गासागरं सर्वतीर्थमयं पुण्यक्षेत्रं, ब्रह्मसरः च शतद्रुसलिलयुक्तं सरः च तत्र सन्ति। नैमिषारण्याख्यं पुण्यतीर्थं सदा मदाज्ञया, हे देवी, साब्रह्मत्यां जलनिधौ निःसंशयं निवसति। श्वेता वल्कलधारिणी पुण्या नदी, तदनन्तरं सुवर्णश्वेता, हस्तिमती वार्तघ्नी च, सागरस्रवन्त्यः नद्यः। एतानि सर्वाणि पितृप्रियाणि, अनन्तबलिदानफलप्रदानी, तत्र एव पुत्रैः पितॄणां श्रेयसे पिण्डदानं कर्तव्यम्। पाटलाख्या नदी वाडवाख्या पुरी च, सुशोभने, विशेषतः एता नद्यः सदा साब्रह्मत्यां सम्प्राप्नुवन्ति। ये मनुष्याः तत्र स्नानदानादिकं कुर्वन्ति, ते इह लोके सुखानि उपभुज्य, विष्णोः शाश्वतं पदं प्राप्नुवन्ति। जम्बूद्वीपः पुण्यभूमिर्महान्, यत्र पुण्यवृद्धिः सदा भवति; तत्र आर्याख्यं परमपवित्रं सर्वकामदं स्थानं अस्ति। नीलकण्ठाख्यं पुण्यतीर्थं, नन्दसरः च, रुद्रसरः च रुद्रस्य निवासः इति प्रसिद्धम्। मन्दाकिनी परमपवित्रा नदी, छोदा महानदी च, तत्र साक्षात् दृश्यते, दर्शनार्थं प्रवहन्त्यः। धूम्रा मित्रपीठं, वैजनाथः श्रेष्ठशिलाख्यः, क्षिप्रा नदी, महाकालः, कालिंजरगिरिः च तत्र सन्ति। गङ्गोत्त्पत्तिः, हरिप्रस्रवणं, नर्मदावपुः च, गङ्गापिण्डप्रदानस्य तुल्यत्वेन मुनिभिः प्रतिपादितम्। एतानि सर्वाणि ब्रह्मतीर्थानि, साब्रह्मत्याः उत्तरतीरे स्थितानि, देवैः ब्रह्मणा प्रमुख्येन गुह्यरूपेण रक्षितानि, हे देवेश्वरि। स्मरणमात्रेण अपि, महादेवि, एतानि तीर्थानि जनानां पापानि नाशयन्ति; किं पुनः ये श्राद्धादिकं कुर्वन्ति, देवेश्वरि। ओंकारः, पितृतीर्थं, कावेरी, कपिलसलिलं, चन्दवेगसङ्गमः, अमरकण्टकाख्यं च, तत्र सन्ति। अत्र स्नानादिकं कृतं, वार्तघ्नीतीरे गणेशपुरोगमे, कुरुक्षेत्रस्य शतगुणं पुण्यं ददाति, हे देवी। पूर्वं गणगणैः तीर्थसमूहः साब्रह्मत्यां नीतः; एवं संक्षेपेण तीर्थसङ्गमः मया कथितः। वागीश्वरोऽपि अस्य तीर्थस्य सारं पूर्णतया न वक्तुम् अर्हति; सत्यमेव, दयातीर्थमेव श्रेष्ठं, आत्मनिग्रहतीर्थमेव च। तस्मिन्ते तीर्थे यत्नेन स्नातव्यं, निःसंशयं प्रातःकाले त्रिमुहूर्तं केवलं सङ्गमः द्रष्टव्यः। अनन्तरं स्नानादिकं कृत्वा देवाः प्रमोदं यान्ति; मध्याह्नः त्रिमुहूर्तपरिमितः, ततः परं सायाह्नः। पितॄणां तुष्ट्यर्थं स्नानं, पिण्डदानं, तर्पणं च करणीयम्; सायं त्रिमुहूर्तं, तत्र श्राद्धं न कर्तव्यम्। राक्षसीती नाम कालः सर्वकर्मसु निषिद्धः; दिनस्य पञ्चदश मुहूर्ताः सदा प्रसिद्धाः। तत्र अष्टममुहूर्तः कुटुपाख्यः, यतः मध्याह्ने सूर्यः मन्दः भवति। अतः पितृभ्यः पिण्डदानं मध्याह्ने अनन्तफलप्रदं; खड्गपात्रं, नेपालकम्बलः च तत्रैव। रजतं, कुशा, गावः, दुहितुः पुत्रः, कुटुपतिलाः—एतानि पापकराणि, तिरस्करणीयानि, दुःखदायकानि। एतेषां अष्टानां कारणेन कुटुपाख्यः प्रसिद्धः; कुटुपात् ऊर्ध्वं चत्वारः मुहूर्ताः। एषः पञ्चमुहूर्तसमूहः श्राद्धकाले अनुमोदितः; कुशा कृष्णतिलाः विष्णोः शरीरेण उत्पन्नाः स्मृताः। देवैः श्राद्धरक्षणार्थं एवमुक्तं, तीर्थवासिभिः तिलोदकं मुट्करं दातव्यम्। कुशग्रहणेन यः एवं श्राद्धं करोति, तस्य श्राद्धं न बाध्यते; नामोच्चारणेन यथाविधि तीर्थद्वारप्रवेशः स्यात्। मया स्थापिता एषा परम्परा, भगवति, तच्च कश्यपाय दत्तम्; मद्भक्तः कश्यपः, सः सदा मम प्रियः। अतः एषा गङ्गा दत्ता, पवित्रा, पापनाशिनी; साब्रह्मतीतीर्थे, ब्रह्मचर्ये स्थितानां कृते, सुभगे। स्वयं तत्र स्थापितः अहं शङ्करः, तेन नाम्ना ब्रह्मचारीश इति लोके हिताय स्थितः। साब्रह्मत्याः समीपे, ब्रह्मचारीशाख्ये स्थले, विशेषतः कलियुगे, भक्तः पूजनं कुर्वन्, इह लोके सुखं भुक्त्वा, महाशैवपदं प्राप्नोति; यदि च महान् व्याधिभिः पीडितः स्यात्, तत्र गत्वा, उपवासेन, इन्द्रियनिग्रहपूर्वकं स्थित्वा, केवलं दर्शनमात्रेण तस्य व्याधिः शीघ्रं नश्यति। यः भक्त्या पूजयेत्, रात्रौ दृढं स्थित्वा, तत्र अहं योगिरूपेण साक्षात् दर्शनं दातुम् आगच्छामि। यान् जनान् विशेषतः मम स्थले आगच्छन्ति, तेषां कामान् अहं सत्यं सत्यं सुशोभने, ददामि।