शिवशर्मणा पतिना मम दुष्कृत्यं दृष्ट्वा, सः कुलस्य स्निह्यान्मम पितृगृहस्य, बुद्धिमान् धर्मात्मा च सः तद् सहिष्णुः सन् समाचरत्। न सः मम किञ्चिदपि ब्रूते, अपराधं च मम क्षमते; अहं तु गृहे निगृहीता अपि, केवलं पापाचारिणी अभवं। शिवशर्मणः स्वभावं धर्मं च विज्ञाय, मम सर्वे अपि जनकादयः पापेन दुःखिता अभवन्। पतिः मम, मम दुष्कृत्यं दृष्ट्वा, गृहम् उत्सृज्य ग्रामं देशं च परित्यज्य निर्गतः। पतौ गते, जनकः मम दुःखेन क्लेशितः, व्याधिना इव संतप्तः, चिन्तया पीडितः अभवत्। माता मम शोकार्तं पतिकं सम्बोध्य उवाच—"किम् अतः चिन्तयसि, प्रिये? मम पुरतः दुःखं निवेदय।" वसुदत्ता तदा मातरं उद्यानमध्ये अब्रवीत्—"ब्राह्मणः यः जामाता मम, सः तव कन्यां परित्यज्य निर्गतः; शृणु प्रिये। एषा पापाचारिणी, निर्दया, दुष्कर्मणा युक्ता; एतया एव शिवशर्मा, धर्मात्मा, त्यक्तः। सर्वकुलस्य हितार्थं, सौम्यया वृत्त्या, स धर्मज्ञः ब्राह्मणः, प्रिये, सुदेवाय न किञ्चिद् वदति।" "सः मृदुचारिणा सह वसति, न कदापि निन्दां नापि तिरस्कारं करोति; पापाचरणायुक्तां सुदेवां पण्डितचित्तेन पश्यति। किन्तु एषा दुष्टा सुदेवा कुलनाशिनी भविष्यति; अहम् एतां परित्यज्य गच्छामि, गृहेषु निवसन्।" तदा ब्राह्मणी उवाच—"अद्य त्वं, प्रिये, स्वकन्यायाः दोषान् अवगतम्; मोहात् स्नेहाच्च सा नष्टा—शृणु। पुत्रं पञ्चवर्षपर्यन्तं पालयेत्; सदा, प्रिये, प्रज्ञया शिक्षयेत्, पुनः स्नेहेन पालयेत्।" "स्नानवस्त्रभोजनपानादिभिः, न संशयः, प्रिये, सद्गुणेषु सत्स्वविद्यायां च पुत्रं प्रवर्तयेत्। धर्मोपदेशार्थं पिता सदा विमूढः न भवेत्; पालनवर्धने तु, प्रिये, मोहः जायते।" "न सः पुत्रस्य गुणान् स्तौयेत्, प्रतिदिनं तु तिरस्कुर्यात्; सदा कठोरं भाषेत, वाक्यैः च बाधयेत्। यथा सदा शुभां विद्यां साधयेत्, ज्ञाननिष्ठः सन्, कृत्रिमगर्वेणापि पापं दूरतो त्यजेत्।" "विद्यायां गुणेषु च कौशलं सदा भवति; जननी पुत्र्याः दण्डं दद्यात्, श्वश्रूः स्नुषायै दण्डं दद्यात्। आचार्यः शिष्यं ताडयेत्; तदा एव सिद्धिः लभ्यते, अन्यथा न। एवं पतिः भार्यां ताडयेत्, राजा मन्त्रिणं ताडयेत्।" "धृतिमान् अश्वं ताडयेत्, मातरः प्रतिदिनं गजं ताडयेत्। अनुशासनेन शिक्षया च, ताडनपालनाभ्यां सिद्धिः लभ्यते, प्रभो।" "भो स्वामिन्, एषा त्वया विनष्टा, अत्र न कश्चित् संशयः; उत्तमेन ब्राह्मणेन सह, त्वया, शिवशर्मणा।" "सा गृहे अनियता कृताऽभवत्, अतः नष्टा, बुध। पुत्रीं गृहे केवलम् एव स्थापयेत्; प्रिये वचांसि शृणु।" "दृढां पुत्रीं अष्टवर्षात् परं न स्थापयेत्। यदि पुत्री पितृगृहे स्थित्वा पापं कुर्यात्, तदा तयोः पितरयोः एव पापं भवति। अतः समर्थां पुत्रीं स्वगृहे न स्थापयेत्।" "या विवाहिता सा पतिगृहे स्थापनीया। तत्र सा धर्मसम्पन्नं पतिं भक्त्या सेवेत्।" "तदा कुलकीर्तिः वर्धते, पिता सुखेन वसति। तत्र यदि सा पापं कुर्यात्, पतिः तस्य पापस्य भोक्ता।" "तत्र सा सदा पुत्रपौत्रैः समृद्धिं लभते। पुत्र्याः गुणैः पिता कीर्तिं लभते, प्रिये।" "अतः, प्रिये, पतिगृहे पुत्रीं न स्थापयेत्। अस्मात् कारणात् शृणु—कथां प्रवक्ष्यामि।" "द्वापरस्य महाकाले अष्टाविंशतिसंख्या समुपस्थिते, प्रभो, यदूनां ज्येष्ठः वीरः उग्रसेनः विषयः प्रवक्ष्यते।" "तस्य स्वभावं ते कथयामि; सāvधानं शृणु, द्विज।" ब्राह्मणः उवाच—"मथुरायाः रमणीयदेशे, मथुरायाम् एव, उग्रसेनः नाम प्रसिद्धः राजा आसीत्, यदुवंशसम्भूतः, रिपुवीरविनाशकः।" "सः सर्वधर्मार्थतत्त्ववित्, वेदविद्, शास्त्रपारगः, बलवान् च आसीत्। सः दाता, भोक्ता, गुणग्राही; राजा सद्गुणान् अवगच्छति स्म।" "सः बुद्धिमान् राजा धर्मेण प्रजाः पालयन्, राज्यं शशास। एवं तेजस्वी उग्रसेनः बलसम्पन्नः आसीत्।" "पुण्ये विदर्भदेशे सत्यकेतुः नाम वीरः, ख्यातः, तस्य कन्या आसीत्, भाग्यवती, पद्माक्षी, पद्ममुखी।" "तस्याः नाम आसीत् पद्मावती, सत्यव्रता धर्मनिष्ठा च सा। स्त्रीगुणसम्पन्ना, सागरेणैव द्वितीया कन्या इव।" "सा विदर्भनन्दिनी, राजन्, स्वगुणैः स्वसद्भावैश्च शोभिता। मथुरापतिः उग्रसेनः तां सुनेत्रां कन्यां विवाहेन जग्राह।" "तया सह सः पुण्यशाली बलवान् च सुखं अन्वभवत्; तस्याः गुणैः अतीव तुष्टः, तस्याः सान्निध्ये प्रमुदितः।" "तस्याः स्नेहेन प्रेम्णा च मथुरेश्वरः मोहितः अभवत्; पद्मावती पुण्यवती तस्य प्रियतमा, प्राणाधिकाभवत्।" "विना तया न भुङ्क्ते, तया सह क्रीडति, विना तया परमानन्दं न इच्छति।" "एवं तौ अन्योन्यं हर्षे अनुपमं प्राप्तवन्तौ, द्विजश्रेष्ठ, उभौ स्नेहपूर्णौ, सुखरसम् आनन्दं च ददतुश्च।