इन्द्रेण महर्षिं प्रति – "क्षमस्वैनं, मुने, शापात् मोचय च," इति विनयपूर्वकं निवेदिते, ब्राह्मणः पुलस्त्यः तेन वचसा हृष्टचित्तः प्रत्युवाच। स उवाच – "देवेश, तव वचनेन अहम् अपि क्षन्तव्यं मन्ये; मनोः शक्तिमान् पुत्रः जातः भविष्यति, महाभाग।" "तस्य नाम इक्ष्वाकुः स्यात्, धर्मात्मा सर्वधर्मधृक्; तस्य हस्तात् मृत्युः सम्प्राप्ते एषः विमुक्तः भविष्यति।" "ततः सः स्वं शरीरं पुनरवाप्स्यति – अस्य विषये किञ्चिदपि संशयः नास्ति; एवं सम्पूर्णं वराहस्य आख्यानं तव उक्तम्।" "अद्य तव अहं स्वकथां पत्या सह कथयिष्यामि; शृणु, एकदा अहं पापरूपं कृतवती पापेन।" सुकला उवाच – ततः सुदेवः सर्वाङ्गसुन्दरी तस्यै वराह्यै प्रोवाच – "त्वम् पशुव्याप्तौ जातासि, कथं संस्कृतं भाषसे?" "कुतः ते एषा महती विद्या, कथं च जानासि स्वस्य पत्या च कृतानि, शुभे?" वराही उवाच – "मृगभावमोहिता अहं, सुन्दरी, खङ्गबाणाभ्यां हता, रणभूमौ पतिता।" "मूर्छिता, ज्ञानविहीना, त्वया पुण्यहस्तेन अभिषिञ्चिता, सुशोभने।" "शीतलेन पुण्यतोयेन तव हस्तेन यदा अभिषिक्तं मम शरीरं, तदा मोहः मां जहाति।" "यथा अन्धकारः दीपेन नश्यति, तथा तव अभिषेचनात्, शुभे, मम पापं विनष्टम्।" "तव अनुग्रहेण, सुन्दरी, पूर्वज्ञानं मया प्राप्तं; जानामि यत् अहं शुभगतिं गमिष्यामि, शुभे।" "शृणु, पूर्वकृतानि वर्त्तमाने वदामि – बहूनि पापानि मया कृतानि, साध्वि, पापेन।" "कलीङ्गे महति देशे श्रीपुरं नाम नगरी, सर्वसंपन्ना, चतुर्वर्णसमन्विता।" "तत्र वसुदत्तः नाम ब्राह्मणः वसति, वेदाचार्यः सत्यधर्मनिष्ठः च।" "सः वेदविद् ज्ञानवांश्च, शुचिः, धर्मात्मा, धनवान्, धान्यसमृद्धः, पुत्रपौत्रैः विभूषितः।" "अहं तस्य पुत्री, साध्वि, भ्रातृबन्धुसंयुक्ता, भूषणालङ्कृताङ्गी, सुशोभने।" "मम पिता महाबुद्धिः सुदेवः नाम, सदा मम प्रिया, महाप्रज्ञः।" "मम रूपेण तुल्या न काचिद् जगति जाताऽसि, रूपयौवनमदेन मदोन्मत्ता, सुमुखि।" "कन्या सुभगा सर्वाभरणभूषिता, मां दृष्ट्वा जनाः बान्धवाश्च—" "—सर्वे, सुशोभने, मां विवाहाय याचन्त; सर्वे ब्राह्मणाः इच्छन्ति, पिता तु न दत्तवती।" "स्नेहेन, सुभगे, सः बुद्धिमान् मोहं गतो, तस्मिन्न काले न दत्तवती महात्मना पित्रा।" "युवत्याः काले, कामवृत्तिः समुत्पन्ना, माता मम रूपदर्शनात् दुःखिता।" "ततः मम माता पितरं प्रति—'किं न दत्ते कन्या? योग्याय ब्राह्मणाय दातव्याऽस्याः।'" "'दातव्या कन्येति,' इति वसुदत्तः ब्राह्मणश्रेष्ठः पित्रे मम उक्तवान्।" "'माते, मम वचनं शृणु; अहम् अत्यन्तं मोहिता अस्मि कन्यायाः सौन्दर्येण।'" "'शृणु, शुभे, यः गृहस्थः ब्राह्मणः जामाता भविष्यति, तस्मै कन्यां दास्यामि, नात्र संशयः।'" "'एषा सुदेवा प्राणादपि प्रिया, नात्र संशयः,' इति मम कृते पितरं वसुदत्तः अवदत्।" "कौशिकवंशोद्भवः, सर्वविद्याविशारदः, ब्राह्मणधर्मयुक्तः, सदाचारी, गुणवान्, शुचिः।" "सः वेदाध्यायी, मधुरस्वरः, भिक्षार्थं आगतः, पितरौ रहितः।" "तम् आगतम् दृष्ट्वा, तस्य रूपं निरीक्ष्य, पिता मे पप्रच्छ—'कः त्वम्, किं भविष्यसि?' 'किं नाम, कस्य वंशः, कस्य परम्परा?' इति च।" "शृणु, मम पितुः वचनं श्रुत्वा वसुदत्तः प्रत्युवाच—'कौशिकवंशजातः, वेदवेदाङ्गविद्, मम नाम शिवशर्मा, अहं पितृमातरौ विहीनः।'" "'मम अन्ये भ्रातरः चत्वारः, सर्वे वेदविदः; एवं मम कुलं परम्परां च उक्तवती।'" "एवं सर्वं शिवशर्मणा पित्रे मम उक्तम्। शुभे मुहूर्ते, तिथौ, नक्षत्रे भगदैवेन युक्ते—" "तदा पित्रा मम सः ब्राह्मणाय दत्तवती, तेन सह पित्र्यगृहे एकाकिनी वसामि।" "तदा पतिं न सेवितवती, पापिनी, मातापित्रोः धनमदेन मोहितास्मि।" "न कदापि पादमर्दनं कृतवती, न स्नेहेन, न प्रियवाक्येन।" "क्रूरचित्ता सदा पापदृष्ट्या तं निरीक्ष्य, दुश्चरित्रस्त्रीसंगात् एवं वृत्तिं उपगता, शुभे।" "न कदापि मातरं, पितरं, पतिं, भ्रातॄन् हितं कृतवती, यत्र यत्र गतास्मि।