सदा धर्मनिष्ठा भव, तपस्यां च स्थिरा भव, हे मातः। तव देहे लोभो न कदापि प्रविशतु, दुःखितानां दुःखनाशाय यत्नशीलता सदा भवतु। इति उपदिश्य, स राक्षसः सुवर्णाभरणवतीं तां पुण्यशीलां स्त्रीं प्रणम्य, गन्धर्वैः स्तुतः स्वर्गं जगाम। ततः स्वर्गाङ्गनाः समागत्य, सुवर्णमालिनीं तां स्त्रीं हर्षवशात् पुष्पवृष्ट्या अभ्यषिञ्चन्। ताः कन्याः तां आलिङ्ग्य स्नेहपूर्णं वचनं प्राहुः— "धन्ये! त्वया राक्षसस्य मोक्षः कृतः, अद्भुतं कर्म कृतम्। तस्मात्, तस्य दुष्टस्य भीत्या केचन अपि एषं वनं न प्रविशन्ति; अधुना त्वया अस्माकं निर्भयतया यथेष्टं विचरणं सम्भवति।" तद्वचनं श्रुत्वा, राजन्, काञ्चनमालिनी स्वकृतया दानशीलतया अतिप्रसन्ना अभवत्, तस्मिन्क्षणे आत्मनः पूर्णत्वं अनुभवति स्म। शीघ्रमेव तं राक्षसं विमोच्य, गन्धर्वकन्यासु श्रेष्ठा सा काञ्चनमालिनी हर्षपूर्णहृदया हरालयं प्रति जगाम। यः कश्चन भक्त्या एषां पुण्यकन्यायाः संवादं शृणोति, तं राक्षसाः न कदापि बाधन्ते, तस्य चित्तं धर्मे दृढं भवति। ततः पार्वती देवी उवाच— "अस्य द्वीपस्य पवित्राणि तीर्थानि कानि? कथय महाभाग। अयं द्वीपाधिपः सदा पृथिव्यां प्रतिष्ठितः। करुणया मम, प्रभो, तेषां संख्या अपि वद।" महादेवः प्रत्युवाच— "सर्वत्र व्याप्य स्थितः सः सर्वेषु भूतेषु द्रष्टव्यः, पृथिव्यां यत्रकुत्रापि, सप्तस्वपि लोकेषु यत् किंचिद् दृश्यते चरं स्थावरं वा। तस्य तत्त्वं विना, हे देवि, अहं न कदापि किंचिद् दृष्टवान् न श्रुतवान्; तस्मात् विष्णुः, सः महादेवः, केशवः, दुःखनाशकः, अत्र तीर्थरूपेण प्रतिष्ठितः, हे सुरेश्वरि।" "अहं ते तीर्थानां नामानि कथयामि, नात्र संशयः। प्रथमं पुष्करं, सर्वाधिकं, पुण्यं क्षेत्रं; द्वितीयं वाराणसी, मोक्षदायिनी क्षेत्ररूपा। तृतीयं नैमिषं, मुनिसंस्काररूपं; चतुर्थं प्रयागः, क्षेत्रेषु श्रेष्ठः। पञ्चमं कार्मुकं, गन्धमादनसमुत्थितं; सप्तमं विश्वकायं, रम्ये गिरौ अधः स्थितम्; अष्टमं गौतमं, मन्दरे प्राचीनकाले प्रतिष्ठितम्। नवमं मदोत्कटं, दशमं रथचैत्रकं; एकादशं काञ्यकुब्जं, यत्र वामनः स्थितः। द्वादशं मलयं, ततः कुब्जाम्रकं; अनन्तरं विश्वेश्वरः, गिरिकर्णः, मोक्षदायकः केदारः। बाह्यं हिमालयपृष्ठे, गोकर्णं, गोपकं च; स्थानेश्वरः हिमालये, बिल्वकं बिल्वपत्रिकया युतः।" "श्रीशैलः, माधवतीर्थं, भद्रं भद्रेश्वरे; वाराहे विजयं स्मृतं, वैश्णवे पर्वते वैश्णवम्। रौद्रं रुद्रकोटौ, पैत्र्यं कालिजरगिरौ; कम्पिले कपिलतीर्थं, मुकुटे कर्कोटकं च। शालग्रामे जातं तीर्थं, गल्लिकायां सुरेश्वरी; नर्मदायां शिवाख्यं, मायायां विश्वरूपकं। उत्पलाक्षः सहस्राक्षः रैवतगिरौ समुत्पन्नौ; गङ्गायां पितृतीर्थं, विष्णुपदसम्भवः च।" "विपाशायां विपापा, पाटले पुण्ड्रवर्धनं; सुपार्श्वे नारायणः, त्रिकूटे विष्णुमन्दिरम्। विपुले विपुलाख्यं, कल्याणं मलयाचले; कौरेव कोटितीर्थे, सुगन्धं गन्धमादने। कुब्जाम्रके त्रिसंध्या, गंगाद्वारे हरिप्रियं; विंध्यदेशे शैलः, बदर्यां सारस्वतं स्मृतम्।" "कालिद्यायां कालरूपः, सह्ये सायकः स्मृतः; चन्द्रे रमणः, तीर्थानां मुख्यः। यमुनायां मृगाख्यं, करवीरे कुरुसंभवम्; विनायकगिरौ उमाख्यं तीर्थम्।" "आरोग्यं भास्करक्षेत्रे, महेश्वरः महाकाले; अभयदं तीर्थं अमृताख्यं विंध्यपृष्ठे। विश्वरूपं मण्डपे, स्वाहाख्यं ईश्वरपुरी; वैगलेयं प्रचण्डायां, चण्डिका मरकण्टके। सोमेश्वरः पुण्यतीर्थे, प्रभासे पुष्करः; देवमात्रा सरस्वत्यां, पारावततीरे स्थितः।" "महालयः महापद्मे, पिङ्गलेश्वरः पयोष्ण्यां; सिंहिकायां सौरवेराख्यं तीर्थम्। कृतिकाक्षेत्रे कार्तिकः, शंकरः शंकरगिरौ; ततः दिव्यम् उत्पलाक्षं, शुभद्रा सिन्धुसंगमे।" "गाणपत्यं ततः, विष्णुगिरिः; जालंधरे विष्णुमुखाख्यं तीर्थम्। तारायां तारकः, विष्णुगिरौ; देवदारुवने पौण्ड्रं, पौष्कं कश्मीरदेशे।" "पृथिव्यां हिमशैले तुष्टिकं पौष्टिकं च; कपालमोचनं मायापुर्यां जातम्। ततः शङ्कोद्धारः, शङ्कधारकदेवता; पिण्डे पिण्डाख्यं, सिद्धे वैखानसं।" "अच्छोदयां विष्णुकामं, धर्मार्थकाममोक्षदं; औषधोदकं उत्तरतीरे, कुशद्वीपे कुशोदकं।" "हैमकूटे मन्मथः, कुमुदं सत्यवादेन; अवश्वकं पुण्यतीर्थं, विंध्यदेशे मातृका स्मृता।" "चित्ते ब्रह्ममयं तीर्थं, पुण्यतीर्थविशुद्धिदायकम्; सर्वेषां एतेषां तीर्थानां श्रेष्ठं शृणु, सुन्दरी।" "विष्णुनाम्ना समन्वितं तीर्थं न कदापि अभूत् न भविष्यति; ब्रह्महन्ता, सुवर्णस्तेयकर्ता, बालघातिन्, गोहन्ता अपि—" एवं महादेवेन पार्वत्यै पुण्यतीर्थानां महिमा कथितः।