यः कश्चन महायज्ञेषु स्तोत्रेषु नित्यपूजानुष्ठानेषु च गणेशस्य पूजनं करोति, सः सर्वसिद्धिम् अवाप्नोति। एतद्विज्ञाय देवा अपि, प्रियप्राप्तिकामिनः, तं गणपतिं सम्यक् पूजयामासुः; तेन सर्वे स्वर्गं मोक्षं च निश्चितं प्राप्नुवन्। चतुर्थ्यां रात्रौ उपोष्य गणाधिपतिं लिङ्गे वा प्रतिमायां चित्रे वा पूजनीयमिति निश्चितम्। तं गणनाथं विघ्ननाशकं सर्वेषां विघ्नानां हरं, उमायाः प्रियदायकं प्राज्ञं, संसारसागरात् उद्धारकं, नमामि। हरस्य हर्षदायकं ज्ञानविज्ञानप्रदं विघ्नराजं च तं सदा कृपापूर्णं नमामि। यः कश्चन उपवासं कृत्वा हर्षेण गणपतिं पूजयति, सः सर्वपापेभ्यः विमुक्तः देवलोके पूज्यते। अहं तस्य द्वादशनामस्तोत्रं प्रवक्ष्यामि—'ॐ नमो गणपतये' इति मन्त्रेण। गणपतिर्विघ्नराजो दीर्घदन्तो गजाननः, द्विमातृकः हेरम्बः एकदन्तः गणनाथः, विनायकः सुरश्रोत्रः पशुपालकः भवसुतः—एतानि द्वादश नामानि यः प्रातःकाले जपेत्, तस्य सकलमिदं जगत् वशे भवति, विघ्नानि कदापि न जायन्ते; महात्मानः प्रसीदन्ति, रोगैः न बाध्यते, सर्वपापेभ्यः विमुक्तः अक्षयस्वर्गं प्राप्नोति। एवं श्रीपद्मपुराणे सृष्टिखण्डे गणपतिस्तोत्रनामकं त्रिषष्टितमं (६३) अध्यायः समाप्तः। पुनरपि व्यासः उवाच—सर्वसिद्धिप्रदं विशुद्धं सर्वकामफलप्रदं गणनाथस्यान्यत् स्तोत्रं प्रवक्ष्यामि। स एकदन्तो महाकायः सुवर्णसदृशदीप्तिमान्, विस्तीर्णनयनः, पीनोदरः, मुञ्जमेखलाजिनधारी नागोपवीती शशाङ्कशेखरः, विघ्ननाशकः स्वविघ्नरहितः, उत्तममूषकवाहनः देवासुरयुद्धे बलवान्, मातृगणैः परिवृतः अम्बिकायाः हर्षवर्धनः, भक्तिप्रियः प्रमुदितः, दिव्यरत्नमाल्यभूषिताङ्गः, कामरूपधारी गजाननः सुरश्रेष्ठः सुरश्रोत्रभूषणः, पाशाङ्कुशधारी, यक्षकिन्नरगन्धर्वसिद्धविद्याधरैः सदा स्तूयमानः, महाकायः सः गणपतिः पुनः पुनः मया स्तूयते। यः भक्त्या एतत् गणाष्टकं पठति, सः सर्वसिद्धिम् आप्नोति, रुद्रलोके पूज्यते, सप्तजन्मसु कदापि दरिद्रः न भवति। यः प्रतिदिनं पठति, सः नराणां मध्ये महराजा भवति; पठता वा शृण्वता वा एतत् परमं पुण्यं गणपतिस्तोत्रं, सः त्रैलोक्यं वशे करोति। एवं श्रीपद्मपुराणे सृष्टिखण्डे गणपतिस्तोत्रनामकं चतुःषष्टितमं (६४) अध्यायः समाप्तः। व्यास उवाच—यः कश्चन सर्वमङ्गलादौ गणनाथं पूजयति, तस्य सर्वं वशे भवति, पुण्यं चाक्षय्यं भवति। 'गणानां त्वं' इति मन्त्रं सर्वकुण्डेषु जपन्, सर्वसिद्धिं प्राप्नोति, स्वर्गं मोक्षं च लभते। बुद्धिमान् हिरम्बस्य मृन्मयप्रतिमां चित्रे शिलायां द्वारे दारुपात्रे वा यथायोग्यं निर्माय स्थापयेत्। अन्यत्रापि यत्र कुत्रापि हिरम्बं सदा पश्यन् पूजयेत्, सर्वेऽस्य कार्यारम्भाः सफलाः स्यु:; किञ्चित् विघ्नं न जायते, त्रैलोक्यं वशे भवति। शिष्यः वेदशास्त्रसमुत्थं ज्ञानं प्राप्नोति, अन्यानि कौशलानि विजयानि च स्वर्गदायकानि लभते। धनार्थी च बहुधनं, पतिव्रतां चारुदर्शनीं भार्यां, धर्मसम्पादितां सम्पदं, कुलोद्धारकं पुत्रं च प्राप्नोति। न केनचित् रोगैः, ग्रहैः, भूतैः, पिशाचैः, विद्युत्, वनचौरैः वा बाध्यते। गृहस्थस्य न राजा कोपं करोति, न व्याधिः, न दुर्भिक्षं, न दुर्बलता जायते, विनायकपूजिनः। सर्वकामसिद्धये देवा अपि तं पूजयन्ति; तं गणनाथं विघ्ननाशकं नमामि। 'ॐ नमो गणपतये' इति मन्त्रेण, नारायणप्रियैः पुष्पैः, सुगन्धिभिः, मधुरैः नैवेद्यैः, फलमूलादिभिः, ऋतौ यथायोग्यं, दधिदुग्धैः, वाद्यैः, धूपैः च पूजयन्, गणपतिः सर्वसिद्धिदः। विशेषतः यः तस्य चिह्नाय प्रियं ददाति—पूजोपकरणं वा वस्त्रं वा—सः लक्षगुणितं फलम् आप्नोति। भारतवर्षे स्त्रीसन्निधौ, लौहित्यदक्षिणे तीरे, लिङ्गरूपेण विनायकः विराजते। हरगौर्यादेशेन देवैः अनुमोदितः सः विघ्ननाशनः लोकशान्त्यर्थं स्थापितः। यः यथाशक्ति तं पूजयति, सः विनायकत्वं वेदशास्त्रार्थज्ञानं च प्राप्नोति। एकवारं प्रदक्षिणं कृत्वा, दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च, अक्षयस्वर्गं गच्छति, सदा देवैः पूज्यते।