गङ्गायां यः पुरुषः निवसति, स एव जीवन्मुक्तः, स एव उत्तमः, तस्य गङ्गासन्निधौ स्थायिनः किमपि कर्तव्यं नास्ति। स एव सर्वकर्मसमाप्तः, स एव मुक्तः, स एव जीवन्मुक्तः; यज्ञदानतपःस्वाध्यायकृत्यं पितृयज्ञदेवपूजा च — एतानि सर्वाणि तेन पूर्णानि। गङ्गायां यद्दिनचर्यया क्रियते, तस्य पुण्यं कोटिगुणमधिकं भवति; अन्यत्र कृतं पापं गङ्गातटे विनश्यति। गङ्गातटे कृतं पापमपि गङ्गास्नानात् नश्यति; विशेषतः तदा, यदा जन्मनक्षत्रं जाह्नव्याः संयोगं लभते। तस्मिन् दिने गङ्गास्नानं कृत्वा, सः स्वकुलं समुद्धरति, यथा भक्त्या धनिनं नित्यं स्तौति जनः। एवं गङ्गायाः स्तवनं कृत्वा, एकवारं अपि, स्वर्गलाभः सुलभः; श्रद्धया विना अपि, यः गङ्गायां तस्य नाम उच्चारयति, सः अपि पुण्यगङ्गया स्वर्गभागी भवति; पृथिव्यां जीवन् अपि, अधः स्थितान् सर्पान् उद्धरति। स्वर्गे देवतान् उद्धरति; गङ्गा या त्रिपथगा इति ख्याता, सा ज्ञानतः, अज्ञानतः, कामतः, अकामतः वा उपगम्यमाना — या मर्त्यः गङ्गायां मृतः, सः स्वर्गं मोक्षं च प्राप्नोति; या स्थितिः योगिनः धर्मनिष्ठस्य, सा एव गङ्गायां शरीरे त्यक्ते प्राप्यते। सहस्रशः चन्द्रायणानि कृत्वा अपि, वा यावत् इच्छति गङ्गाजलं पीत्वा अपि, सर्वान् अतीत्य तिष्ठति; एषा पुण्यक्षेत्राणां, विशेषतः देवानां, महिमा। एषा वेदानां महिमा, यावत् जाह्नवीं न प्राप्नोति; त्रीणि कोट्युत्तरदशकोटिसंख्या पुण्यक्षेत्राणि, इति वायुः उक्तवान्, स्वर्गे, पृथिव्यां, व्योम्नि च, सर्वाणि तानि जाह्नव्यां सन्निहितानि। हे गङ्गे, विष्णुपदकमलोत्पन्ने, त्रैलोक्यविहारिणि, धर्मसाररूपिणि, हे जाह्नवि, मम पापं नाशय; त्वं विष्णुपदोत्पन्ना, विष्णुभक्ता, विष्णुपूजिता च। अतः, मां पापात्, जन्ममरणफलात् च उद्धर; श्रद्धाधर्ममहिमान्विता, शुद्धसाररूपिणि च त्वम्। हे महादेवि, अमृतरूपिणि, हे भागीरथि, मां शुद्धय; यः जाह्नव्याः जलेषु एतेन त्रयाणां श्रेष्ठश्लोकानां सह स्नानं करोति, सः कोटिजन्मार्जितपापात् विमुक्तः भवति, अस्मिन्नेव न संशयः। अहं मूलमन्त्रं वक्ष्यामि, यं हरः जाह्नव्यै उक्तवान्। यः तं मन्त्रं एकवारं अपि पठति, सः विशुद्धः स्यात्, विष्णोः धाम प्राप्नोति। मन्त्रः — "ॐ नमो गङ्गायै विश्वरूपिण्यै पुनः पुनः नमो नारायण्यै" इति। यः जाह्नव्याः तटे जातां मृत्तिकां शिरसि धारयति, सः गङ्गास्नानं विना अपि सर्वपापात् विमुक्तः भवति। यः गङ्गाजलतरङ्गैः क्षालितं रजः स्पृशति, सः महापापात् विशुद्धः स्यात्, अक्षयस्वर्गं च प्राप्नोति। यावत् वर्षाणि गङ्गाजले अस्य अस्थि तिष्ठति, तावन्ति सहस्रवर्षाणि सः स्वर्गलोके पूज्यते। मातापितृबान्धवदरिद्राचार्याणां अस्थीनि गङ्गायां क्षिपन्, नरः स्वर्गात् न पतति। यः पितृणां अस्थिशेषं गङ्गां प्रति वहति, सः प्रतिपदे अश्वमेधफलं लभते। धन्याः जनाः, पशवः, पक्षिणः, कीटाः, स्थावरजङ्गमाः च, ये गङ्गातटे निवसन्ति। हे द्विजश्रेष्ठ, ये मनुष्याः जाह्नव्याः एकक्रोशपर्यन्ते म्रियन्ति, ते देवाः भवन्ति; अन्ये पृथिव्यां मानवाः एव तिष्ठन्ति। यः गङ्गास्नानमार्गे मृतः, सः स्वर्गं याति, गङ्गास्नानफलं च लभते। ये प्राणी गङ्गायात्रायां मृत्युमाप्नुवन्ति — कीटकपतनकृमयः, यात्रिकपदैः पद्मर्दिताः — ते गङ्गाजलं प्राप्नुवन्ति। ये द्विजाः गङ्गायाः देशं अन्यान् दर्शयन्ति, ते अपि परमं पुण्यं प्राप्नुवन्ति; मनुष्याः गङ्गास्नानफलं लभन्ति। ये पाखण्डिपरिभूतचित्ताः जाह्नवीं निन्दन्ति, ते घोरनरकं यान्ति, यतः पुनरागमनं कठिनम्। यः गङ्गां स्मरति, पठति च, सः गच्छितुम् अशक्तोऽपि, स्मरणपाठनात् स्वर्गं याति; अन्यानि वचनानि किम्? यः "गङ्गे गङ्गे" इति शतयोजनदूरात् अपि वदति, सः सर्वपापात् विमुक्तः, विष्णोर्लोकं याति। ये अन्धाः, पङ्गवः, निष्फलजन्मनः, गर्भपातेन मृताः, एते गङ्गां न प्राप्नुवन्ति। ये गङ्गां न स्तुवन्ति, ते मूढबुद्धयः, अधमाः, चञ्चलचित्ताः, परान्नभोजिनः उच्यन्ते। ये गङ्गास्तवनं न पठन्ति, तेषां शास्त्रं निष्फलं; हे ब्राह्मणाः, पापकर्मिणः पतितबुद्धयः गङ्गायाः पुण्यं न लभन्ति। ये श्रद्धया पठन्ति, अध्ययनं कुर्वन्ति, ते धृतिनिष्ठाः स्वर्गं यान्ति, पितॄन् आचार्यांश्च उद्धरन्ति। यः यात्रिकाय भोजनं यथाशक्ति ददाति, अथवा परोपजीवितेन अन्नेन भागीरथीं याति, सः गङ्गास्नानपुण्यं प्राप्नोति। स्नानपुण्यं कर्त्रे भवति, प्रेरयितुः द्विगुणं स्यात्, स्वेच्छया, अनिच्छया, प्रेरणया, सेवया वा। यः पुण्यजाह्नवीं याति, सः अमरालयं प्राप्नोति। द्विजाः ऊचुः — "व्यास, त्वत्तः गङ्गायाः विशुद्धं स्तवनं श्रुतम्।" "कुतः गङ्गा अतिशुद्धा, का च रूपेण, कुतः आगता?" इति। व्यासः उवाच — "शृणुत, पुरातनं पुण्यं आख्यानं वक्ष्यामि।" यं श्रुत्वा, हे नरश्रेष्ठ, मोक्षमार्गः लभ्यते; किल, नारदमहर्षिः ब्रह्मलोकं जगाम।