श्रीगुहाय भगवतः श्रीकृष्णस्य वचनानि श्रुत्वा, तस्य महिमा शालग्रामशिलायाः विस्तारतः वर्ण्यते। यः शालग्रामशिलायाः जलस्य स्नानं करोति, स सर्वतीर्थेषु स्नातः, सर्वयज्ञेषु दीक्षितः इव भवति। स्वर्गे, भूमौ, पाताले च बहवः शिलाः सन्ति, हे गुह, किन्तु शालग्रामशिलायाः तुल्यः कोऽपि नास्ति। मनुष्यलोके दुर्लभे, यः भक्त्या प्रतिदिनं शतप्रस्थं तिलदानं करोति, तस्य जीवनं सफलं भवति। एवं फलं तस्य भवति, यः शालग्रामशिलायाः पत्रेण, पुष्पेण, फलैः, जलैः, मूलैः, कुशाग्रेण वा पूजनं करोति। शालग्रामशिलायां यत्किंचन अर्प्यते, तत् मेरुशिखरसमं भवति; यः विधिहीनः, कर्महीनः, मन्त्रहीनः अपि, यदि चक्रचिह्नितायां शिलायां अर्पयति, शास्त्रानुसारं फलम् अवाप्नोति। केशवे यत् मया पूर्वं दृष्टं, तत् दुःखनाशकं इति। सर्वं तव प्रियाय, स्नेहात्, कथयामि—क्व वासः तव, हे विष्णो? कः आधारः, का स्थली तव? श्रीकृष्णः एवं उत्तरं दत्तवान्—शम्भो, अहं शालग्रामशिलायाः उत्पन्नायां शिलायाम् सदा तिष्ठामि। तत्रैव रथचक्रचिह्ने मम नामानि शृणु। यदि द्वारे चक्रं स्पष्टं, निर्विघ्नं दृश्यते, तत् वासुदेवः, शुक्लवर्णः, अतीव शोभनः। प्रद्युम्नस्य रूपं सूर्यसदृशं, नीलप्रभं; बहुच्छिद्रं दीर्घं चिह्नितं तस्य रूपम्। अनिरुद्धः सुवर्णवर्णः, गोलाकारः, अतीव शोभनः; द्वारे त्रिरेखांकितः, पद्मचिह्नयुक्तः। नारायणः कृष्णवर्णः, नाभिचक्रेण, उत्तोलितः, दीर्घरेखायुक्तः, दक्षिणे छिद्रयुक्तः। यदि शिलायाः मुखं ऊर्ध्वं दृश्यते, तत् हरिः, कामदः, मोक्षदः, विशेषतः धनदः। परमेष्ठी शुक्लवर्णः, पद्मचक्रचिह्नयुक्तः, गोलाकारः, पृष्ठे बहुच्छिद्रः। विष्णुः कृष्णवर्णः, अधोमुखे सुंदरचक्रयुक्तः; द्वारस्योपरि मध्ये रेखा दृश्यते। कपिलः, नरसिंहः च विस्तृतचक्रयुक्तौ, शोभनौ; ब्रह्मचर्येण पूजनीयौ, अन्यथा विघ्नकारकौ। वराहः लिङ्गाकारः, शिखरयुक्तः, विषमवर्णः, स्थूलः, इन्द्रनीलवर्णः, त्रिरेखायुक्तः, नाभौ शुभः। मत्स्यः दीर्घः, सुवर्णवर्णः, त्रिबिन्दुयुक्तः, भोगमोक्षप्रदः। कूर्मः पृष्ठे उत्तोलितः, गोलः, वृत्तचिह्नयुक्तः, हरितवर्णः, कौस्तुभचिह्नविशिष्टः। हयग्रीवः अश्वरूपः, पंचरेखांकितः, बहुबिन्दुच्छादितः, पृष्ठे नीलचिह्नयुक्तः। वैकुण्ठः अविभक्ताङ्गः, एकचक्रधारी, ध्वजयुक्तः, द्वारस्योपरि गुञ्जारूपरेखा शोभिता। श्रीधरः वनमालाचिह्नितः, कदम्बपुष्परूपः, पंचरेखांकितः। वामनः गोलः, लघुः, अतसीपुष्पसदृशः, एकबिन्दुशोभितः। ततोऽनन्तरं सुदर्शनः कृष्णवर्णः, दीप्तिमान्; वामपार्श्वे गदा-चक्रे, दक्षिणे रेखा। दामोदरः स्थूलः, मध्ये चक्रयुक्तः, दुर्वावर्णः, द्वाररूपचिह्नितः, पीतरेखायुक्तः। अनन्तः बहुवर्णः, बहुसर्पिलक्षणः, बहुरूपः, सर्वकामफलप्रदः। यः शिलायाः मुखं सर्वदिशासु मध्यदिशासु च ऊर्ध्वं दृश्यते, स पुरुषोत्तमः, भोगमोक्षप्रदः। शिखरे लिङ्गं शालग्रामशिलायाः दृश्यते, तत्र योगिनां नाथः ब्रह्महत्यानाशनं करोति। पद्मनाभः रक्तवर्णः, पद्मं मुखे संयुक्तः; तस्य नित्यपूजनेन दरिद्रः अपि स्वामी भवति। चक्रचिह्नितः, सुवर्णवपुः, प्रभायुक्तः, सुवर्णरेखाविभूषितः, स्फटिकप्रभायुक्तः। अतीव स्निग्धः, सिद्धिदः, कृष्णः ख्यातिप्रदः; शुक्लः पापदाहकः, पितृभ्यः पुत्रफलप्रदः। नीलः धनप्रदः, रक्तः रोगप्रदः; कृशः चिन्ताकारकः, विकृतः दरिद्रकारकः। सुदर्शनः एकः, लक्ष्मीनारायणः द्वौ, अच्युतः तृतीयः, जनार्दनः चतुर्थः। वासुदेवः पञ्चमः, प्रद्युम्नः षष्ठः, संकर्षणः सप्तमः, पुरुषोत्तमः अष्टमः। नवमः नवविधः, दशमः स्वभावयुक्तः; एकादशः अनिरुद्धः, द्वादशः द्वादशरूपः। ततोऽनन्तरं चक्राणि दृश्यन्ते, अनन्ताख्यानि; यदि शिलायां चक्रं भग्नं, विदारितं, विकृतं वा, दोषः नास्ति। यः यं रूपं इच्छति, स तं पूजयेत्तत्प्रकारेण; यः गिरिशिलाधिपं पथ्यां कन्धे धारयति—तस्य त्रैलोक्यं चराचरं वशे भवति। यत्र शालग्रामशिला, तत्र हरिः सन्निहितः। तत्र दानं, जपः, स्नानं वाराणस्यां, कुरुक्षेत्रे, प्रयागे, नैमिषे, पुष्करे च शतगुणं अधिकं भवति। तत्र पुण्यं कोटिगुणं, फलम् वाराणस्यामिव महत्; यत्किंचिदपि पापं मानवः करोति, ब्रह्महत्या इव महापापम् अपि— एवं शालग्रामशिलायाः महिमा श्रीकृष्णेन गुहाय निवेदितः, यत्र विष्णुपूजा सर्वेषु तीर्थेषु श्रेष्ठा, सर्वपापविनाशिनी च।