एकदा, हे तात, मरुप्रदेशे कश्चन वाणिजः पुत्रः व्यापारार्थं यात्रां कुर्वन् वृक्षस्य समीपे भूतैः पीडितोऽभवत्। तस्मिन्नन्तरे, भूतगृहीता या स्त्री सा नृत्यन्ती दुःखिता जीर्णवस्त्रधारिणी द्विजेन कश्चन दृष्टा। स द्विजः तां पृष्टवान्—"काऽसि त्वं, या नृत्यसि, दुःखिता, जीर्णवस्त्रधारिणी?" तदा सा द्विजाय प्रत्युवाच—"मया दिव्यदूतैः श्रुतमस्ति यत् एष धर्मात्मा पुरुषः वज्रेण ताडितः भविष्यति।" "नूनं, हे ब्राह्मण, मम पतिः मृत्युम् आप्स्यति," इति सा उक्तवती। तस्यां वदन्त्यां दिवः कश्चन वज्रः तस्य शिरसि पतितः। स वज्रः भूमौ स्थितस्य रुद्राक्षस्य अर्धखण्डे पतित्वा तत्रैव स्थितः। ततः, हे तात, तस्य नगरात् दिव्यं विमानं शीघ्रं अवतीर्णम्। तस्मिन्विमाने आरूढः स धर्मात्मा तत्र चिरकालं तिष्ठति। मम अंशमपि प्राप्य सः धनवान् अभवत्, हे प्रिय। एवं, हे पुत्र, यः रुद्राक्षखण्डेन सह मृत्युम् आप्नोति, सः शुभां गतिम् लभते। ज्ञानपूर्वकं रुद्राक्षधारणस्य फलं वयं वर्णयितुं न शक्नुमः। शिवस्य वा शक्त्याः वा गणेशस्य वा सूर्यस्य वा भक्तः, यः कश्चन एकं रुद्राक्षमालां वा रुद्राक्षमेकं वा धारयित्वा मृत्युम् आप्नोति सः शुभां गतिम् लभते। यः इमं शृणोति, पठति, पठयति, श्रोतुम् अन्यान् करोति वा, सः सर्वपापात् विमुक्तः सन् क्रमशः स्वर्गे सुखम् आप्नोति। अथ षष्टितमं षष्टितमं अध्यायम् आरभ्य, स्कन्दः उवाच—"अन्यस्यापि तरोः फलेन सह शौचं पृच्छामि। सर्वेषां भूतानां हितार्थं, हे लोकनाथ, ब्रूहि।" भगवाञ्छिवः उवाच—"धात्रिफलं परमशुद्धं सर्वलोकेषु प्रसिद्धम्। तस्य रोपणेन नरः स्त्री वा जन्मबंधनात् विमुच्यते।" "वासुदेवस्य फलं शुद्धिकरं प्रीतिकरं शुभदं च। केवलं तद्भक्षणेन सर्वपापेभ्यः विमुच्यते। तस्य भक्षणेन दीर्घायुष्यम् आप्यते, पानात् पुण्यसंचयः, स्नानेन दारिद्र्यनाशः, सर्वसंपत्तिः प्राप्यते।" "यस्यां गृहस्थायां धात्री सदा तिष्ठति, तस्मिन्गृहे न भूताः, न पिशाचाः, न राक्षसाः प्रविशन्ति। न गङ्गा, न गया, न काशी, न पुष्करः—कोऽपि न, केवलं धात्री हि हरिदिने मनुष्याणां हिताय।" "शुक्लकृष्णयोः पक्षयोरेकादश्यां धात्रिस्नानेन यः कश्चित्, तस्य सर्वपापानि नश्यन्ति, स च विष्णुलोके पूज्यते। धात्रिफलं सदा भक्ष्यं स्नानार्थं च योज्यं; विष्णोर्दिने केवलं स्नानेन अपि निश्चितम्।" "उपवासपरिपालने नियतदिने, धात्रिस्पर्शमात्रेण, यः एकादश्यां उपवासं भित्वा भुङ्क्ते, स सप्तजन्मकृतपापात् विमुच्यते—नात्र संशयः।" "स अक्षयस्वर्गम् आप्नोति, विष्णुना सहैक्यं गच्छति; अतः प्रयत्नेन धात्रिव्रतम् आचरितव्यं।" "यः सदा धात्रीरसस्य केशेषु अभ्यञ्जनं करोति, सः पुनः मातुः स्तन्यं न पिबति।" "धात्रेः दर्शनात्, स्पर्शनात्, नामोच्चारणात् वा, विष्णुः वरदः प्रसन्नः साक्षात् तिष्ठति।" "यत्र धात्रिफलं तिष्ठति, तत्र केशवः, ब्रह्मा, लक्ष्मीः च निवसन्ति; अतः तद्गृहे स्थापनीयम्।" "यत्र धात्री प्रतिष्ठिता, तत्र दारिद्र्यं नश्यति; सर्वे देवाः तत्र सदा तुष्टाः तिष्ठन्ति, किञ्चिदपि न त्यजन्ति।" "यः धात्रिफलं नैवेद्यरूपेण समर्पयति, सः महदधनं दद्यात् अपि, विष्णुः तेन तुष्टः भवति—शतयज्ञेभ्यः अधिकम्।" "स्नानेन धात्रीरसस्य माधवपूजां यः करोति, स मनसि यत् इच्छति तत् फलम् आप्नोति।" "तथा, तस्य गुणान् स्मृत्वा फलेन पूजयन्, श्रेष्ठः पुरुषः लक्षशतसुवर्णफलम् आप्नोति।" "यत् पदं ज्ञैः, मुनिभिः, योगनिष्ठैः लभ्यते, तत् एव धात्रीसेवकः पुरुषः प्राप्नोति।" "तीर्थसेवया, विविधव्रतैः यत् फलम्, तत् एव धात्रीफलेन सेवया लभ्यते।" "सर्वेषां देवतानां, देवीनां, गणानां च प्रसादः धात्रिस्नानादिना साक्षात् लभ्यते।" "सर्वे पापग्रहाः, घोरदानवाः, राक्षसाः च—तेषां कश्चित् अपि धात्रीफलेन सेवायां बाधकः न भवति।" "सर्वेषां यज्ञानां, कर्मणां च, आमलकिफलं सर्वदेवतापूजायाम् उत्तमम्, सूर्यस्य तु वर्ज्यम्।" "अतः सूर्यवासरे, सप्तम्यां च विशेषतः, धात्रीफलं सदा दूरतः वर्जनीयम्।" "यः रविवासरे स्नानं करोति, भुङ्क्ते, आमलकिं च सेवते, स आयुः, धनं, भार्यां, सर्वं च नष्टं करोति।" "संक्रान्तौ, शुक्रवासरे, षष्ठ्यां, प्रतिपदि, नवम्यां, अमावास्यायां च, धात्रीफलस्य सेवनं दूरतः वर्जनीयम्।" "मृतस्य नासायां, कर्णयोः, मुखे, केशेषु वा आमलकिफलं स्थाप्यते चेत्, सः विष्णोः धाम प्राप्नोति।" "धात्रीस्पर्शमात्रेण मृताः अच्युतस्य गृहम् यान्ति; तेषां सर्वपापानि नश्यन्ति, दिव्येन विमाननेन स्वर्गं यान्ति।" "धात्रीरसस्य अभ्यङ्गेन स्नानं यः करोति, स धर्मात्मा प्रतिपदं अश्वमेधस्य फलम् आप्नोति।" "एतस्मिन्नेव दर्शनमात्रेण, सर्वे पातकिनः, सर्वे च दुष्टग्रहाः, भीषणपिशाचाः, पलायन्ते।" "एकदा कश्चन पुल्कशः वनं गत्वा मृगव्यायोगाय बहून् मृगपक्षिणः हत्वा तीव्रतृषया पीडितः अभवत्।" एवं, हे तात, रुद्राक्षस्य, धात्रीफलस्य च माहात्म्यं, तयोः सेवनस्य पुण्यफलानि, तेषां नियमाः च भगवता विस्तरेण कथितानि।