श्रीभगवानुवाच— एतदाख्यानस्य केवलं श्रोतुः शुद्धिर्यथैकवारं श्रवणेनैव जायते, स च महापातकसमूहात् विमुक्तो भवति। यदि स्वर्गात् पतितः स्यात्, स अपि धनाढ्यो भवति। ततो द्विजश्रेष्ठः पप्रच्छ—“भगवन्, कथं माण्डव्यऋषेः शरीरं विष्णोः शूलेन विदारितमभूत्? तथा च पतिव्रतायाः पतेः किलासरोगः कथं समभवत्?” हरिः प्रत्युवाच—“बाल्य एव माण्डव्यः अज्ञानात् एकं तृणं शलभकायस्य गुदे न्यस्य तं मुमोच।