एकः धर्मनिष्ठः पुरुषः प्रतिदिनं शुद्धाचारं पालनाय यत्नं करोति। सः कदापि अन्यस्य स्नानवस्त्रं न धारयेत्, प्रातःकाले एव केशदन्तधावनं कुर्यात्। सदैव आचार्येभ्यः सम्मानं दद्यात्; पाणिपादमुखानि सम्यक् प्रक्षाल्य, तानि पञ्चानि सिक्तानि सन्ति इति ज्ञात्वा भोजनं कुर्यात्। यः पञ्चसिक्तैः खादति, सः शतसंवत्सरं जीवति; देवस्य, गुरोः, तथा आचार्यस्य आज्ञां सदा पालनं आवश्यकम्। सः स्वेच्छया ब्राह्मणस्य वा दीक्षितस्य छायां न लङ्घयेत्; गोसमूहस्य, देवस्य, ब्राह्मणस्य, घृतस्य, मधुना वा, चौरस्तस्य छायां न लङ्घयेत्। तेषां तथा प्रसिद्धवृक्षाणां दक्षिणतः प्रदक्षिणं कुर्यात्; गौः, ब्राह्मणः, अग्निः, द्वौ ब्राह्मणौ, दम्पती च प्रदक्षिणीयाः। तेषां मध्ये न गच्छेत्; यः गच्छति, सः स्वर्गस्थः अपि पतति। अशुद्धः अग्निं, ब्राह्मणं, देवतां, गुरुम् न स्पृशेत्। अशुद्धः स्वशिरः, पुष्पितवृक्षं, यज्ञवृक्षं, पापजनं न पश्येत्; त्र्यग्निं अपि न पश्येत्। सूर्यं, चन्द्रं, सर्वताराणि, ब्राह्मणं, गुरुम्, देवतां, राजानं, तपस्विनं अपि न पश्येत्। योगिनं, दिव्यकर्मणि स्थितं, द्विजं धर्मोपदेशकं, नदीतीरं, नदीपतिं अपि न पश्येत्। यज्ञवृक्षस्य मूलं, उद्यानं, पुष्पवनं वा, तत्र न विहारं कुर्यात्; जीवितस्थानं अपि न विहाराय। ब्राह्मणगृहे, गोशाले, रम्यस्थले, राजमार्गे वा, अशुभदिने कदापि मुण्डनं न कुर्यात्। दन्तेषु मलं न धारयेत्, नखान् मुखे न स्थापयेत्; रविवासरे, मङ्गलवासरे तैलाभ्यङ्गं न कुर्यात्। गुरोः आसनं वा भोजनं न गृह्णीयात्; विद्वद्ब्राह्मणस्य, देवस्य, गुरोः सम्पत्तिं न हरति। राज्ञे, तपस्विने, पङ्गवे, अन्धे, स्त्रीभ्यः, ब्राह्मणेभ्यः, गौः, राजवंशे मार्गं दद्यात्। रोगिणं, दुःखितं, गर्भिणीं, दुर्बलां, राज्ञं, ब्राह्मणं, वैद्यं च विवादे न प्रविशेत्। ब्राह्मणं, गुरुपत्नीं, पतितं, कुष्ठग्रस्तं, चाण्डालं, गोमांसभोजिनं दूरात् वर्जयेत्। निष्कृतं, अज्ञं, दुष्टस्त्रीं, अपकृतवृत्तिं, कुटिलवाचं दूरात् वर्जयेत्। पापकर्मणि स्थितां, दुष्टप्रवृत्तिं, कलहप्रियां, प्रमत्तां, अतिशूरां, निर्लज्जां, दुष्टवृत्तिं स्त्रीं सदा वर्जयेत्। व्यर्थव्यवहृतिं, दुष्टवृत्तिं स्त्रीं दूरात् वर्जयेत्; मलिनां वा गुरुपत्नीं कदापि न नमेत्। बुद्धिमान् तां न स्पृशेत्; स्पृष्ट्वा स्नानं कृत्वा शुद्धिं लभेत्। तया सह क्रीडारूपं स्नेहं सदा वर्जयेत्। तस्या वाक्यं श्रोतव्यं, गुरुपत्नीं, पुत्रस्य वा पत्नीं, भ्रातुः वा पत्नीं, स्वदुहितरं वा बाल्ये न पश्येत्। अन्यस्त्रीं वा गुरुपत्नीं न पश्येत्, न स्पृशेत्, न संवादं कुर्यात्, न चक्षुषा संवादं कुर्यात्। सदा कलहं, निर्लज्जवचनं वर्जयेत्; कदापि पादं तुषार, काष्ठ, अस्थि, भस्मे न स्थापयेत्। कर्पासे, अस्थिषु, निष्कृतार्पणेषु, श्मशानकाष्ठे, गुरुष्मशानकाष्ठे पादं न स्थापयेत्; शुष्कमत्स्यं, दुर्गन्धं, अशुद्धं न खादेत्। परावशिष्टं, परस्पृष्टं, परार्पितं खाद्यं न खादेत्; दुष्टजनसङ्गे कदापि न तिष्ठेत्। दीपछायायां, कलिवृक्षे छायायां कदापि न तिष्ठेत्; चाण्डालं, पतितं, क्रुद्धं वा संवादे न प्रविशेत्। तत्र कदापि न तिष्ठेत्; यदि तिष्ठति, रौरव-नरकं गच्छति। कनिष्ठं, पितृव्यं, मातृव्यं च न नमेत्। तद्वत् उत्तिष्ठ्य, आसनं दद्यात्, अञ्जलिं कृत्वा तिष्ठेत्; तैलाभ्यक्तं, भोजनं कृतं, सिक्तवस्त्रधरं, रोगिणं न नमेत्। नदीतीरे चिन्तितं, बोझं वहन्तं, यज्ञे प्रवृत्तं, मार्गभ्रष्टं, स्त्रीषु क्रीडन्तं न नमेत्। बालक्रीडायां प्रवृत्तं, पुष्पाभूषितं, कुशाच्छादितं, शिरःकर्णावृतं, जलमध्ये मुक्तकेशं न नमेत्। पादपूजां कृत्वा दक्षिणदिशं प्रति न जलं पिबेत्; यज्ञोपवीतं विना, नग्नः, मुक्तवस्त्रः जलं न पिबेत्। एकवस्त्रधारणं, अशुद्धः शुद्धिं न प्राप्नोति; प्रथमं मध्यत्रिभिः अङ्गुलिभिः मुखं स्पृशेत्। ततः अङ्गुष्ठतर्जनीभ्यां नासिका स्पृशेत्; अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां नेत्रे स्पृशेत्। कनिष्ठाङ्गुष्ठाभ्यां कर्णौ स्पृशेत्; अङ्गुष्ठेन नाभिं स्पृशेत्; हृदि करं स्थाप्य, सर्वाङ्गुलिभिः शिरः स्पृशेत्। भुजौ अङ्गुल्यग्रैः स्पृशेत्; एवं शुद्धिं लभेत्। जलपानं कृत्वा, पुरुषः सज्जः भवति। सर्वपापेभ्यः मुक्तः, अक्षयस्वर्गं प्राप्नोति; त्रिविधप्राणस्य मुद्रा अस्ति—प्राण, व्यान, अपान। समानः सर्वाङ्गुलिभिः तर्जनीविना; नाग, कूर्म, कृतिकर, देवदत्त, धनञ्जयः। तान् भूमौ दत्तान्नैः तुष्टान् पोषयेत्; सिक्तपादः शय्यायां, शुष्कपादः भोजनं कुर्यात्। अन्धकारे शयनं वा भोजनं न कुर्यात्; पश्चिमदिशि वा दक्षिणदिशि दन्तधावनं न कुर्यात्। उत्तरदिशि वा पश्चिमदिशि कदापि शयनं न कुर्यात्; तस्मात् आयुः क्षीयते, ब्रह्महत्यां लभते। एतेषु धर्माचार्यः सदा सावधानः भवेत्, शुद्धाचरणं कृत्वा शुभफलम् अवाप्नुयात्।