सर्वे ते प्रमुदिताः स्वेच्छया गगने विचरन्ति स्म, रात्रौ च नक्तचरः सङ्गमं कृतवान्। ग्रहैः सह ताराभिश्च, हे शत्रुनिग्रहिन्, तारा-नाथः सूर्यः गगने विक्लववर्णः अभवत्। तदा गगने महदन्धकारमूर्धारहितं कायकाण्डं दृष्टम्, सूर्यश्च कृष्णधूम्रप्रभां विससर्ज। भगवान् गगने स्थितः पुनः पुनः परिवृतः, सूर्यस्य रूपेभ्यः भीषणाः सप्त धूमस्तम्भसदृशाः आकृतयः उत्पेतुः। ग्रहाः शृङ्गयोः स्थिताः, सोमेन सह गगने तिष्ठन्ति; वामदक्षिणयोः शुक्रगुरवः संस्थितौ। शनैश्चरः रक्तवर्णः भौमसदृशः प्रभामान्, सर्वैः ताराग्रहैः सह समं समारुह्य स्थितः। शृङ्गे भीषणं मन्दगं च युगान्ते ग्रहाः, चन्द्रमाः नक्षत्रैः सह तमः सह ग्रहैः अपाकरोति। चराचरविनाशाय रोहिणी अप्रसन्ना, चन्द्रमा राहुणा गृहीतः उल्काभिश्च पीडितः। दीप्ताः उल्काः चन्द्रमसं विचरन्त्यः, देवेश्वरः स भगवान् रक्तवर्षं ववर्ष। उल्का विद्युत्सदृशी महाशब्दा गगनात् पतिता, सर्वे वृक्षाः अकालफलपुष्पिताः। लताः, दानवविनाशकाः इति कथ्यन्ते, फलवन्तः अभवन्; फलेषु फलानि, पुष्पेषु पुष्पाणि अपि जातानि। ताः उद्घाटयन्ति, संहत्य, हासन्ति, रुदन्ति च; घोरं क्रोशन्ति, धूमयन्ति, ज्वलन्ति च। सर्वेषां देवतानां प्रतिमाः, महाभयस्य संवादिन्यः, वनस्पतिसम्बद्धाः, गृहेषु पशुपक्षिणः अपि तथैव। तत्र युद्धसमीपे, मृगाः भीषणं ननादुः; नद्यः विपरीतदिशं मलिनवारिण्यः वहन्ति स्म। दिशः रक्तरजसा पूर्णाः अदृश्यन्त; पूज्या अपि वनस्पतयः किञ्चित् न पूजिताः। वातवेगेन ताः ताडिताः, भग्नाः, नमन्त्यपि; सर्वभूतानां छायाः अपि न परिवर्तन्ते। सूर्यास्तमने सर्वलोकयुगान्ते, हिरण्यकशिपोः दैत्याधिपतेः राजमहत्युपरि— कोषागारे च शस्त्रागारे च, मधु प्रादुरभवत् दानवनाशाय सुरविजयाय च। नानाविधानि भीषणानि अद्भुतानि च निमित्तानि दृष्टानि; अन्यानि च बहूनि भीषणरूपाणि समुत्थितानि। दैत्येश्वरस्यान्तकाय युद्धलक्षणानि निमित्तानि अभवन्, भूमिः च महादैत्यपतिना कम्पिता। महत्सु पर्वतेषु, उग्रतेजः सर्पसमूहः पतितः, तेषां मुखेभ्यः विषज्वलिताग्निः निष्प्रसृतः। चतुर्षु, पञ्चसु, सप्तसु च शिरःषु सर्पाः— वासुकिः, तक्षकः, कर्कोटकः, धनञ्जयः च। एलामुखः, कालियः, महाबलः महापद्मः; सहस्रशीर्षा शुद्धदेहः हेमतालध्वजः प्रभुः। शेषः, अनन्तः, महासर्पः, अचलः अपि कम्पितः, जलान्तर्गतम् भूमिखण्डं प्रकाशते स्म। सप्तदैत्यपतिभिः सर्वत्र कम्पिते, पातालगताः विविधतेजसः प्राणिनः उत्पेतुः। पातालं सहसा विक्षिप्ते, स्थिराः अपि कम्पिताः; तदा हिरण्यकशिपुर्दैत्यः भूमिं सपृशत्। कोपेन दष्टोष्ठः प्राचीनवराहसदृशः, गङ्गा, भागीरथी, कौशिकी, सरयू च— यमुना, तदा कावेरी, कृष्णवेणी शीघ्रवाहिनी; तुङ्गभद्रा वेगवती, गोदावरी च। चरमण्वती, सिन्धु, नदीपतिः; मेलकजन्मा शोणः मणिसदृशजलः। नर्मदा सुशोभिता, वेत्रवती नदी; गोमती गोमयसमाकीर्णा, पूर्वसरा सरस्वती। महाकालभूमिः, तमसा पुष्पवती; जम्बूद्वीपः रत्नरुचिरः, सर्वरत्नमण्डितः। सुवर्णपुटकं सुवर्णखानिभिः विभूषितम्; लौहित्यः महानदी, सुवर्णमयः पर्वतः। तन्तुवायिनां पुरी, काशः रजतखानिसंयुक्तः; मगधमहाग्रामाः, प्रचण्डाः पुण्ड्राः च। स्रुघ्नाः, मल्लाः, विदेहाः, मालवाः, काशयः, कोसलाः; गरुडालयं दैत्यपतिना कम्पितम्। विश्वकर्मणा निर्मितं कैलासशिखरसन्निभम्; लौहित्याख्यो महासमुद्रः भयङ्करः रत्नसमाकीर्णः। उदयः महापर्वतः शतयोजनमुत्तुङ्गः, सुवर्णवेदिकायुक्तः, शोभनः, मेघमालाभिः सेवितः। सूर्यसदृशवृक्षशोभितः सुवर्णमयः, साल, ताल, तमाल, पुष्पितकर्णिकारवृक्षैः युक्तः। अयोमुखः प्रसिद्धः, सर्वतो धातुभिः विभूषितः; मलयपर्वतः तमालकाननगन्धयुक्तः, शिवः। सुराष्ट्राः बाहीकसहिताः, शूद्राः, आभीराः; भोजाः, पाण्ड्याः, वङ्गाः, कलिङ्गाः, ताम्रलिप्तकाः। तथा पौण्ड्राः, शुभ्राः, वामचूडाः, सकेरलाः; तेन दैत्येन कम्पिताः, यथा देवाः अप्सरसां गणाश्च।