तत्र तस्मिन् सभामण्डपे, अनेकानि पुष्पवृक्षाणि शोभन्ते स्म — यथा एलावृक्षः, कुर्भकः, काङ्कोलः, लवल्यः, कर्णपूरकः च। तत्र मधूकः, कोविदारः, बहुप्रकारैः ताडवृक्षैः सह, अञ्जनः, अशोकः, पर्णवृक्षः, अन्ये च अद्भुताः वृक्षाः दृष्टाः। वरुणवृक्षाः, पलाशवृक्षाः, कट्फलवृक्षः, चन्दनवृक्षः, नीलवृक्षः, पद्मानि, निपवृक्षः, अश्वत्थः, तिन्दुकः च तत्र आसीत्। पारिजातः, मालतीवृक्षः, भद्रदरवः, आतारुषः, पीलुकः, इलावलुकः च शोभन्ते स्म। मन्दारः, कुरवकः, पुन्नागः, कुटजः, रक्तकुरवकः, नीलवृक्षः, अगारुश्च तत्र आसीत्। किम्शुकवृक्षः, शोभनवृक्षः, दाडिमः, बीजपूरः, कालेयकः, दुकूलः, हिङ्गुः, तैलवर्तिः च तत्र आसीत्। खर्जूरः, नारिकेलः, हरितकीवृक्षः, मधूकः, सप्तपर्णः, बिल्वः, श्यवः, शरवतवृक्षः च तत्र शोभन्ते स्म। आसनः, तमालः, विविधैः लतानां गुच्छैः परिवृतः, पुष्पपत्रफलैः विभूषिताः लताः च तत्र आसीत्। एवं बहवः वनजाः वृक्षाः, विविधैः पुष्पफलैः अलङ्कृताः, सर्वत्र शोभन्ते स्म। तत्र चकोराः, पद्मानि, मदोत्कटः कोकिलः, सुमुखः, महान् वृक्षेषु पुष्पभारयुक्तेषु शाखासु विहरन्ति स्म। तत्र रक्तपीतसुवर्णवर्णाः पक्षिणः, वृक्षेषु उपविष्टाः, आनन्देन परस्परं पश्यन्तः, स्वजीवनं यापयन्ति स्म। तस्मिन् सभामण्डपे, दैत्याधिपः हिरण्यकशिपुः, सुन्दरमणि-पीठे, सम्यक् मापिते, भूषिते, उपविष्टः आसीत्। हिरण्यकशिपुः, दैत्यः, सूर्यवत् दीप्तिमान्, दिव्यवस्त्रैः, शोभमानकुण्डलैः अलङ्कृतः, दिव्यवस्त्र-प्रच्छादिते आसने उपविष्टः आसीत्। ततः महान् दैत्याः हिरण्यकशिपुं सेवन्ति स्म, श्रेष्ठाः गन्धर्वाः दिव्यगीतैः गायन्ति स्म। तत्र विश्वाची, सहजञ्या, प्रम्लोचा, सौरभेयी, समीचि, पुण्जिकस्थला, सर्वे पूजिताः। मिश्रकेशी, रम्भा, चित्रभा, श्रुतिविभ्रमाः, चारुनेत्रा, घृताची, मेनका, उर्वशी च तत्र आसीत्। एते च सह सहस्रैः अन्यैः, नृत्यगीतकुशलाः, राजा हिरण्यकशिपुं, प्रभुं, सेवन्ति स्म। सर्वे दितिपुत्राः, वरप्राप्ताः, तं सेवन्ति स्म — बली, विरोचनः, नरकः, भूमिपुत्रः। प्रह्लादः, विप्रचित्तिः, गविष्ठः महासुरः, सुरहन्ता, दुःखकर्ताः, समानः, सुमति च तत्र आसीत्। घटोदरः, महापार्श्वः, क्रथनः, पिठरः, विश्वरूपः, स्वरूपः, विश्वकायः, महाबलः च तत्र आसीत्। दशग्रीवः, वाली, मेघवासा महासुरः, घटाभः, विटरूपः, ज्वलनः, इन्द्रतापनः च। ते सर्वे दैत्यदानवसमूहाः, दिप्तकुण्डलैः, हारभूषणैः, कवचैः अलङ्कृताः, व्रते स्थिताः। सर्वे वीराः, वरप्राप्ताः, मृत्युनिश्चिताः, अन्ये च हिरण्यकशिपुं, प्रभुं, सेवन्ति स्म। ते सर्वे दिव्यभूषणैः अलङ्कृतं, महात्मानं, विविधरूपैः तेजस्वि विमानैः, अग्निवत् दीप्तिमन्तं, पूजयन्ति स्म। सर्वे दितिपुत्राः, महेन्द्ररूपधारिणः, अद्भुतकङ्कणैः भुजाः अलङ्कृताः, शरीरैः भूषिताः, सर्वतः पूजयन्ति स्म। दैत्यसिंहस्य महात्मनः ऐश्वर्यं त्रिषु लोकेषु न कस्यचित् श्रुतं न दृष्टं। रजतस्वर्णमण्डपैः अलङ्कृतायां सभायां, रत्नमण्डितायां वीथ्यां, पशुपतिः दिव्यवातायनयुक्तां सभा शोभमानां अपश्यत्। पशुपतिः दितिपुत्रं अपश्यत् — सुवर्णकङ्कणहारैः अलङ्कृतं, सूर्यरश्मिवत् दीप्तिमन्तं, शतसहस्रैः दैत्यैः सेवितं। ततः, तं तेजस्विनं समायान्तं, कालचक्रवत्, नरसिंहरूपेण गूढं, अग्निमिव भस्मना आच्छन्नं, दृष्ट्वा। प्रह्लादः, हिरण्यकशिपोः वीरपुत्रः, सिंहवपुषं देवम्, दिव्यरूपेण आगतम् अपश्यत्। तं अप्रतिमं रूपं, सुवर्णशैलवत्, दृष्ट्वा, सर्वे दानवाः, हिरण्यकशिपुः च, विस्मिताः अभवन्। प्रह्लादः उवाच — हे महाक्रूरराजन्, दीर्घबाहो, दैत्यस्रोतः, न अहं कदापि श्रुतवान् न दृष्टवान् एतं नरसिंहरूपम्। अव्यक्तं, परमं, दिव्यं — किम् एतद् रूपं समागतम्? मम मनसि तद् तीक्ष्णं, दैत्यनाशनं इति प्रतीतिः। तस्य शरीरमध्ये देवाः, समुद्राः, नद्यः, हिमवत्, पारियात्रः, अन्ये कुलपर्वताः वसन्ति। चन्द्रः ताराभिः, सूर्यः रश्मिभिः, कुबेरः, वरुणः, यमः, शक्रः, शचीपतिः च तत्र वसन्ति। मरुतः, दिव्यगन्धर्वाः, तपोबलसम्पन्नाः ऋषयः, नागाः, यक्षाः, पिशाचाः, राक्षसाः च तत्र स्थिताः। ब्रह्मा, देवाः, पशुपतिः तस्य ललाटे विचरन्ति; स्थावरजङ्गमाः सर्वे तत्र एव। त्वं च, वयं च, सर्वे दैत्यसमूहाः, शतविमानपरिवृताः, अस्य सभायां सन्निहिताः। हे राजन्, त्रिलोक्यं समग्रं, क्षेत्रधर्मः सनातनः, अस्मिन नरसिंहे दृश्यते; एवं सम्पूर्णं जगत् अत्र प्रकाशते। अत्र प्रजापतिः, महात्मा मनुः, ग्रहाः, योगाः, पृथिवी, आकाशः, आपद्कालः, धैर्यं, बुद्धिः, हर्षः, सत्यम्, तपः, दमः च तत्र एव दृश्यन्ते।