ततः सिद्ध-दानवाः भीषणं कालनेमिं प्रति सुदृढ-मुसलैः, चक्रैः, परश्वधैः, गदाभिश्च सज्जीक्रियन्तः प्राग्रसरन्। ते कालदण्ड-सदृशैः मुसलैः, प्रक्षिप्त-शिलाभिः, मुष्टिभिः, पर्वतैश्च भीमैः समायुध्यन्त। शूलैः, सृक्किणीभिः, उत्तम-लोहदण्डैः, घातक-शस्त्रैः, शतघ्नीभिश्च ते दानवाः सुसज्जिताः आसन्। युगैः, यन्त्रैः, प्रक्षिप्त-शस्त्रैः, तीक्ष्ण-हलैः, प्रसारित-बाहुभिः, पाशैः, लोहदण्डैश्च संयुक्ताः अभवन्। शरैः, यः सर्पमुख-सदृशाः, जिह्वा-विकर्षणैः, अशनिभिः, ज्वलद्भिः शूलैश्च ते समुपेताः। तीक्ष्णैः, असंसक्त-खड्गैः, शुद्धैः, स्फुटितैः शूलैः, धनुष्मद्भिः, शरैश्च, दैत्याः दीप्तिमन्तः बभासिरे। तत्र कालनेमिः अग्रतः स्थितः, स तेषां दैत्य-सैन्यानां ज्वलत्-शस्त्र-भूषणः प्रबभौ। येषां सर्वाङ्गानि संयता इव, वर्षाकाले वनस्य यथा, तैः सुर-सैन्यमपि इन्द्ररक्षितं प्रमुदितम्। शीतोष्ण-संपन्नाः, सोम-सूर्य-समानवेगाः, वात-समा गतिमन्तः, सौम्या, नक्षत्र-ध्वजिनः च ते। मेघ-वसनाः, ग्रह-तारकाभिः दीप्ताः, यम-इन्द्र-कुबेर-वरुणैः संरक्षिताः। स महद् बलं अग्नि-वायुभिः दीप्तं, नारायण-निष्ठं, सागर-प्रवाह-सदृशं बभासे। भीषणं, आयुधैः सज्जितं, यक्ष-गन्धर्व-शोभितं तत् सैन्यं, अन्येन सह समरं समुपजग्मुः। यथा युगान्ते पृथिवी-गगनयोः संयोगः, तथा देव-दानव-संपूर्णः स समरः भीषणः अभवत्। धैर्य-शौर्य-परायणाः, मद-मर्दन-निरताः, देवासुराः, बलिनः, उग्राः, युद्धाय समुपस्थिताः। उत्साहिताः, यथा पूर्व-पश्चिम-सागरैः मेघाः, स्वबल-हृष्टाः देव-दानवाः अग्रे ययुः। गिरिवन-तरवः यथा पुष्पिताः, तथा ते भेरी-शङ्ख-निनादैः पुनः पुनः आकाशं पूरयन्ति। विश्वं, पृथिवीं, सर्वदिक् दिशश्च, धनुषां ज्यानिनादैः, शर-स्फुटनैश्च व्याप्तमभवत्। भीम-भेरी-निनादैः दैत्य-स्वरः निगूढः, ते परस्परं प्रधाव्य, अन्योन्यमभ्यघ्नन्। केचित् बाहुभिः बाहून् भग्नवन्तः, संयुद्धे उत्सुकाः; देवाः विकट-वज्रैः, महागदाभिश्च प्रक्षिप्तवन्तः। दानवाः युद्धे खड्गान्, गुरु-गदाश्च प्रेषितवन्तः; गदाभिः विदारिताः, शरैः भग्नाः, देहानां भगाः पतिताः। केचित् गुरुतरं पतिताः, अन्ये हताः; ततः रथैः, अश्वैः, विमानैः, पदातिभिश्च युद्धे प्रवृत्ताः। क्रुद्धाः, परस्परं समभ्यधावन्, दन्तान् कर्षन्तः, मुखानि विकृतानि, समर-रौद्रता वर्धिता। रथैः रथैः, पदातिभिः पदातिभिः युद्धमकरोत्; तेषां रथानां निनादः अतिविस्तीर्णः। आकाशं मेघ-निनादवत् प्रतिघोषमकरोत्; केचित् रथाः भग्नाः, अन्ये रथैः रथान् चूर्णितवन्तः। रथाः, संकीर्णाः, गतिहीनाः; समरमध्ये, योधाः, दन्तान् विकर्ष्य, बाहुभ्यां अन्योन्यं गृहीत्वा समरे स्थिताः। केचित् खड्ग-छत्रिणः, गर्जनैः प्रहारवन्तः; अन्ये शस्त्र-विदारिताः, रक्तस्राविणः, समरे निपेतुः। वर्ष-मेघासमूहवत्, संहताः, ते समर-दिनं तमस्कृत्य, परस्परं शरवृष्ट्या अभ्यवर्षन्। एवं काले, कालनेमिः दानवः, क्रोधात् समुद्र-तरङ्गैः पूर्यमाणः मेघवत् वर्धितः। तस्य देहात्, पर्वत-समानात्, ज्वलद्-मेघाः पतन्तः, विद्युत्प्रभाभिः जिह्वमानाः, अशनि-वृष्टिं कुर्वन्तः। क्रोध-श्वासात्, भ्रुकुटी-स्वेदः वर्षन्, मुखात् ज्वालाः स्फुलिङ्ग-समूहैः स्रवन्ति। तस्य बाहवः आकाशे उर्ध्वम्, प्रसारिताः, पञ्चमुख-सर्पवत् गिरिशिखरात् निर्गतः इव। विविध-शरजालैः, धनुष्मद्भिः, लोहदण्डैश्च, दिव्यं गगनं पर्वतसमूहवत् आच्छादितवान्। वात-वेग-वसनधारी, युद्धोत्सुकः, स मेरुगिरिवत्, सायंरश्मिभिः शिलासु दग्धासु, स्थितवान्। पर्वत-शिखरैः, चूढैः, वृक्षैश्च, जङ्घा-वेगेन उद्धृतैः, स देव-गणान् अशनिसमेन प्राहरत्। तस्य खड्गधारिभिः बाहुभिः आहताः, देवाः, छिन्न-केशाः, भग्न-देहाः, युद्धे न शक्नुवन्ति स्थितुम्, कालनेमिना पराजिताः। केचित् यक्षाः, गन्धर्वाः, विहङ्गाः, सर्पाः, किन्नराश्च तस्य मुष्टिभिः निपातिताः, अन्ये द्विधा कृताः। कालनेमिभयात्, ते समरे निपेतुः; यत्नेनापि, मोहिता मनसा, किंचित् कर्तुं न शेकुः। स तेन, इन्द्रः सहस्राक्षः, शर-पाशैः बद्धः, युद्धे निर्बलः, चलितुं न शशाक। वरुणः अपि जलपतिः, तेन समरे निर्जल-मेघवत्, निर्झर-सागरवत्, अक्रियः कृतः। वैश्रवणः, धनदः, तेन मृत्यु-रूपेण परिवृतः, समरे विलपन्, लोकपाल-कर्मणि च्युतः अभवत्।