यदा सर्वदिशः शुद्धाः स्युः, धर्मः च विस्तारं गच्छेत्, सोममार्गः सुलभः स्यात्, सूर्यः स्वस्थाने तिष्ठेत्, तदा भूतानि कर्मसु प्रवृत्तानि भवन्ति, जनाः शुभाचारिणः स्यु:। मृत्युः बन्धनानि न विच्छिनत्ति, वह्निः हविषा यज्यते। देवाः यज्ञे दीप्तिमन्तः सन्ति, स्वर्गमार्गाः प्रकाशन्ते, लोकपालाः सर्वे उपस्थिताः, दिशः सम्यग्व्यवस्थिताः। तपः सिद्धेषु वृद्धिं गच्छति, दुष्कृतानि न दृश्यन्ते, देवपक्षः प्रमुदितः, दैत्यपक्षः विषण्णः। धर्मः त्रिभिः पादैः तिष्ठति, अधर्मः एकेन, महाद्वारं उद्घाटितं, आर्यपन्थाः अनुगम्यन्ते। धर्मः जनानां मध्ये प्रवर्तते, आश्रमाः यथाविधि पाल्यन्ते, राजानः प्रजापालनरताः शासनं कुर्वन्ति। लोकाः शान्ताः, दानवानां मध्ये तमः निहतम्, अग्निवाय्वोः युद्धकृत्यं प्रवर्तते। तदा तेषां कृते लोकाः विशुद्धाः भवन्ति, तेषां कर्मभिः जयः सम्पद्यते। अग्निवाय्वोः महाभयं श्रुत्वा दानवाः तीव्रभीत्या समाकुलिताः। तस्मिन्नेव काले कालनेमिर्नाम दानवः प्रादुरभवत्, सूर्यकिरणाभरणमौलिः, तस्य भूषणानि कङ्कणानि च घोषमुदीरयन्ति। सः मन्दरगिरिसदृशः, महारौप्यवेष्टितः, शतायुधधारी, शतबाहुः शतवदनः। शतशिराः सः तत्र स्थितः, शतशृङ्गगिरिसदृशः, स्वविभूत्या विस्तारं गतः, ग्रीष्मे वह्निवत् दीप्तिमान्। तस्य केशाः धूम्रवर्णाः, श्मश्रुः कपिलः, दंष्ट्राः विकटाः, मुखं भीषणम्, विशालं शरीरं त्रैलोक्यं व्याप्नोति। सः बाहुभिः नभः ममाप, पादाभ्यां पर्वतान् क्षिपन्, मुखनिःश्वासेन मेघान् वर्षयन्। रक्तपिङ्गलोन्मीलितनेत्रः, मन्दरगिरिद्युति, युद्धे सर्वान् देवगणान् दग्धुमिव प्रवव्रे। सः देवगणान् भीषयन्, दशदिशो व्याप्य, मृत्युरिव प्रलयकाले प्रमुदितः अभवत्। सुतलशिखराकारं महत् शरीरम्, स्थूलाङ्गुलिमण्डलं, लम्बमानाभरणशोभितम्, क्रियासु किंचित् विकम्पमानम्। दक्षिणहस्तं दीप्तं उत्क्षिप्य, सः दानवान् प्रति शशंस—"देवाः हताः, स्थेयमिति।" सर्वे देवाः युद्धे कालनेमिं दृष्ट्वा, शत्रुमृत्युमिव, भीता विचकम्पिरे। सर्वाणि भूतानि कालनेमिं पश्यन्ति स्म, यः सर्वं ग्रसन् इव त्रिविक्रमनारायणरूपेण प्रजगाम। पुनः कालनेमिः महावपुषा समभिवृद्धः, वातपरिधूतवस्त्रः, युद्धाय समुत्पत्य, सर्वान् देवतान् भीषयन् अभवत्। कालनेमिः दैत्यः रणभूमौ इन्द्रं समासाद्य, तं परिष्वज्य, मन्दरगिरिसदृशः विष्णुवत् बभासे। तदा सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः, कालनेमिं समये समागतम्, कालस्वरूपमिव, दृष्ट्वा भीत्या कम्पिताः। बलशाली असुरः कालनेमिः अन्यान् दानवान् प्रमुदितवान्; तस्य महाशक्तिः वृष्टिकाले मेघवत् अभिवृद्धा। तं त्रिलोक्यं प्रविशन्तं दृष्ट्वा, दानवेश्वराः उत्स्थिताः, श्रान्तिम् उत्सृज्य, सुधामिव पीत्वा तुष्टाः। भयभीतिशून्याः, मायातारादयः अग्रे स्थिताः, युद्धे देवेषु नित्यं विजितवन्तः। दानवाः युद्धोत्सुकाः, मन्त्रपाठैः, शीघ्रं व्यूहविन्यासं कृत्वा, संग्रामे प्रविशन्ति स्म। कालनेमिं दानवं पश्यन्तः, मायायाः प्रमुखाः युद्धशूराः प्रमोदं प्राप्नुवन्। ते सर्वे, भयम् उत्सृज्य, हृष्टाः युद्धाय समुपेतुः—माया, तारा, वराहः, दानवः हयग्रीवः। श्वेतः विप्रचित्तेः पुत्रः, खरालः, लम्बा, अरिष्टः बलेः सुतः, किशोरः च नामतः। सुरभानुः, राजचामरसमप्रभः, महादानवः चक्रयोधी—एते सर्वे शस्त्रकुशलाः, तपसि स्थिराः। सिद्धदानवाः कालनेमिं प्रत्यूर्जितं गदाभिः, चक्रैः, परशुभिः, मुसलैः च अभिसमुपेत्य तस्थुः। कालदण्डोपममुषलैः, शिलापातनकूटैः, प्रहरणैः, भयंकरपर्वतैः। शूलैः, स्फोटिकैः, उत्तमकूटलौहैः, घातकगुरुप्रहरणैः, शतघ्निभिः च। युगैः, यन्त्रैः, कृषकर्षणैः, बाहुपाशलौहदण्डैः। सर्पमुखबाणैः, जिह्वासंभूतैः, वज्रैः, दीप्तिशूलैः च। तीक्ष्णनिःस्पन्दखड्गैः, विशुद्धशूलैः, धनुष्मद्बाणैः, दीप्तिमन्तः दैत्याः बभासिरे। तदा कालनेमिं पुरस्कृत्य, तेजस्विनः दैत्यगणाः, दीप्तायुधधारिणः, संग्रामे बभुः। येषां सर्वाङ्गानि संहृत्य, वर्षाकाले वनमिव, इन्द्ररक्षितं देवसेना अपि प्रमोदं प्राप। चन्द्रसूर्यशीतोष्णसम्पन्नाः, वातवेगसमाः, सौम्याः, ताराध्वजाः। मेघाम्बरधारिणः, ग्रहनक्षत्रदीप्तिमन्तः, यम, इन्द्र, कुबेर, प्राज्ञवरुणैः रक्षिताः।