यमः तदा देवसेनायाः मध्ये कालयोग्यं दण्डं महागदां च उत्तोल्य स्थितवान्, तान् दैत्येभ्यः प्रदर्शयन्। तस्य सहचारिणः चत्वारः समुद्राः आसन्, ये शङ्खकङ्कणाभरणैः भूषिताः, जलमयस्वरूपधारिणः, जिह्वाग्रसर्पैः संयुक्ताः। सः कालपाशान् विक्षिप्य, चन्द्रकिरणसदृशैः अश्वैः युक्तः, वायुः अग्निः जलरूपैः अनन्तविलासान् कृतवान्। शुक्लवस्त्रपरिधानः, प्रवालदीप्तबाहुभूषणैः भूषितः, तस्य उत्कृष्टः श्यामवर्णः कायः रत्नमेखलया कटि-पूजितः दीप्यते स्म। वरुणः अपि पाशधारी, देवसेनायाः मध्ये युद्धकालाभिलाषी स्थितवान्, सागरः इव तटभङ्गेच्छया। यक्षराक्षससेनया, गुह्यकगणैः च संयुक्तः, निधिपतिः महाबलः शङ्खपद्मधारी तत्र उपस्थितः। तेजस्वी राजाधिराजः गदापाणिः प्रकटितः; धनाध्यक्षः पुष्पकविमानस्थः वीराणां मध्ये दृश्यते स्म। सः यक्षराजः मानववाहनपर्यंकः शोभितः; पूर्वदिक्के सहस्राक्षः, दक्षिणदिक्के पितृपतिः स्थितः। पश्चिमदिक्के वरुणः, उत्तरदिक्के मानववाहनाधिपः; चतुर्दिक्के चतुर्दिक्पालाः महाबलिनः स्थिताः। सूर्यः स्वदिशं विचरन् दिव्यसेनया सह गतवान्; सप्ताश्वयुक्तरथः वायुसंयुक्तः गतिमान्। तेजसा दीप्तः किरणैः प्रकाशमानः, पूर्वादारभ्य पश्चिमपर्यन्तं मेरुपर्यन्तं प्रदक्षिणं कृतवान्। त्रिस्वर्गद्वारचक्रेण तपोबलात् अक्षरं जगत् व्याप्य, सहस्रकिरणसंयुक्तः, तेजसा दीप्तमान्। देवमध्यगः द्वादशरूपः सूर्यः विचरति; सोमः श्वेताश्वयुक्तरथः, शीतांशुयुक्तः, प्रकाशते। हिमजलनिभैः किरणैः जगत् प्रमोदितवान्; द्विजपतिः शीतांशुयुक्तः तारासंयोगान् अनुगच्छति। शशच्छायाङ्कितः कायः, रात्रेः तमः नुदति; दिव्यदीप्तिस्वामी, अक्षरः रसानां दाता। शुद्धौषधिसञ्चयः, अमृतस्य च निधिः, लोकस्य श्रेष्ठभागः, सौम्यः सर्वव्यापी रसमयः। दानवाः सोमं तत्र स्थितं द्रष्टुम्, हिमशस्त्रधारीं, सर्वभूतजीवनं, पञ्चधा विभक्तं मानवेषु। सः सप्तशाखी लोकान् धारयति, सृजति च; अग्निकर्तारं, सर्वोत्पत्तिस्थानं तम् आहुः। तस्य उत्पत्तिः सप्तस्वरेषु स्थितम् आहुः; चलन्तं, निराकारं, गतिमन्तं, शाब्दजं तम् आहुः। आकाशगं, शीघ्रगं, स्वात्मतेजसा दीप्तं; सः वायुः सर्वभूतजीवनः। सः प्रतिप्रवाहं दैत्यान् कम्पयन्, मेघयुक्तः, मरुतः देवैः गन्धर्वैः विद्याधरगणैः सह क्रीडितवान्। दीप्तकिरणैः क्रीडन्, मुक्तसर्पानिव; नागपतयः तीक्ष्णं क्रुद्धं विषं विससृजूः। बाणरूपाणि प्राणिनः आकाशे मुखविस्तारैः विचरन्तः; पर्वताः शिलाग्रैः, शतशाखवृक्षाः च दानवसेनां आघातुम् देवगणं समीपं आगच्छन्। सः भगवाँ हृषीकेशः, पद्मनाभः, त्रिविक्रमः। युगान्ते विश्वनाथः, कृष्णमार्गः, सर्वभूतोत्पत्तिस्थानः, यज्ञभुक्, यज्ञस्थः प्रकटितः। सः भूमिजलाकाशतत्त्वस्वरूपः, श्यामवर्णः, शान्तिदाता, चक्रगदाधारी, अमरादीनां विघ्नानि अपाकरोति। सः वामहस्तेन दुर्ग्राह्यं महागदां कालिरूपां, सर्वायुधनाशिनीं, शत्रुनाशिनीं गृहीत्वा। अन्यैः ज्वलद्भिः बाहुभिः नागध्वजधारी प्रभुः, महाबलः, शार्ङ्गाद्यायुधसमूहं धारयन्। सः दीप्तमान् द्विजाति कश्यपसुतं, यः सर्पभक्ष्यः, नागराजमुखे स्थापयन् धारयन्। अमृतोदकसंयुक्तः, मन्दरगिरिसदृशः, देवासुरयुद्धेषु बारं बारं वीर्यं दर्शितवान्। महेन्द्रवज्रचिह्नितः, अमृतार्थं, अद्भुतपट्टवस्त्रैः भूषितः, रत्नगिरिसदृशः। वृद्धक्रोधाधारः, चन्द्रसदृशप्रभा, नागमणिगुच्छितः दीप्यमानः। आकाशे तस्य सुशोभनपक्षद्वयेन आवृतः, इन्द्रधनुष्मेघैः युगान्ताकाशसदृशः। नीलपीतलोहितपताकाभिः भूषितः, भगवाँ अरुणानुजः युद्धे आरूढः। देवाः, योगनिष्ठाः ऋषयः च, तं श्रेष्ठं सुपर्णं, सुवर्णकायं, अनुगच्छन्। उत्तमैः मन्त्रैः गदाधरं स्तुत्वा, वैश्रवणसंयुक्तं, वैवस्वतप्रमुखं। जलराजेन परिवृतः, देवराजसमन्वितः, वातबद्धगर्जितः, यज्ञाग्निसदृशः दीप्तमान्। सेना विष्णोः, जिष्णोः, सहिष्णोः, भ्रजिष्णोः तेजसा पूर्णा, महाबलाः, युद्धाय समागता। बृहस्पतिः "देवानां कल्याणं भवतु" इति उक्तवान्; उशनाः "दैत्यानां कल्याणं भवतु" इति प्रत्युक्तवान्। तयोः शक्तिभ्यः महान् संघर्षः उत्पन्नः, यत्र देवासुराः परस्परं जयाय यत्नं कृतवन्तः।