आकाशे स्थितः श्रीविष्णुः परमं रूपं धारयन् सर्वदेवान् प्रति सत्यनिश्चयेन इदं वचनं अब्रवीत्। “शान्तिं गच्छत, शुभं भवतु; मा भयमस्तु, मरुतां गणाः। सर्वे दानवा मया विजिताः; त्रीणि लोकानि स्वं धारयन्तु।” विष्णोः सत्यनिश्चयस्य वचनात् देवाः प्रमुदिताः, तेन तुष्टाः, अमृतस्य स्वादमिव आनन्दं अनुभवन्। ततः तमो नष्टम्, मेघाः अपसृताः, सौम्यः वायुः प्रवहन्, दश दिशाः निर्मलाः अभवन्। तारा दीप्तिमन्तः बभुः, चन्द्रः परिक्रमितः, ग्रहाः कलहं न अकुर्वन्, नद्यः शान्तया प्रवहन्ति। मार्गाः पवित्राः अभवन्, त्रिलोक्यं स्वर्गाद्यं शुद्धम्, नद्यः उचितरूपेण प्रवहन्ति, समुद्रः तु न प्रवहन्। मानवानां इन्द्रियाणि अन्तःप्रकाशमयानि अभवन्; महर्षयः शोकविहीनाः वेदान् उच्चैः पठन्ति। यज्ञेषु हविः सम्यक् पक्वम्, अग्निना शुद्धम्, लोकाः धर्मनिष्ठाः हृदयेन हृष्टाः अभवन्। विष्णोः शत्रुनाशनवचनं श्रुत्वा, सत्यनिश्चयस्य, दैत्यदानवाः भयभीताः अभवन्। ते युद्धाय विजयाय महत् आयोजनं अकुर्वन्; मायया अमरं सुवर्णमयं त्रिवलययुक्तं दुर्गं निर्मितम्। चतुरश्वचक्रयुक्तं महाचित्रं रथं, शक्तियुक्तं, घंटानिनादितं, व्याघ्रचर्ममण्डितं च अभवत्। रश्मिभिः सुवर्णजालैः शोभितं, उत्सुकपशुसंकुलं, पक्षिसमूहैः दीप्तिमन्तं च। दिव्यास्त्रशस्त्रैः भूषितं, गर्जितमिव मेघैः, स्वं महारथं आकाशसदृशं स्थितम्। गदाभिः लोहदण्डैः पूर्णम्, जीवन्मिव समुद्रः, सुवर्णकंकणकटकैः शोभितम्, चक्रं चन्द्रमण्डलसदृशम्। पताकाध्वजसमन्वितं, मन्दरः सूर्येण दीप्तमिव, हस्तिप्रत्यान्तमिव, सिंहमानेन दीप्तमिव च। सहस्रभल्लुकैः युक्तं, अमृतनदीसदृशं निनादितम्, तेजस्वि दिव्यं, आकाशगं, सर्वरथेषु श्रेष्ठम्। युद्धाभिलाषी तत्र आरूढः, मेरुस्थ सूर्यसदृशः, एकः क्रोशः विस्तीर्णः, समः तावत् दीर्घः च। चक्रं पर्वतशिखरमिव, कृष्णांजनसमूहमिव, कृष्णरक्तमणिसंहतैः बद्धम्। अन्धकारनिवारकप्रभाभिः उत्सृजन्, वर्षमेघगर्जितमिव, महालोहजालयुक्तम्, छिद्रयुक्तं च। लोहदण्डगदाभिः, प्रक्षिपणदण्डैः, भारीमुषलैः, शूलैः, विस्तीर्णपाशैः, मुक्तशूलैः च पूर्णम्। भीषणशूलपरशुभिः भूषितम्, शत्रुनाशाय उत्थितम्, द्वितीयमन्दरसदृशम्। सर्वश्रेष्ठं रथं सहस्रगर्दभैः युक्तम् आरूढः, विरोचनः क्रुद्धः गदां धारयन् स्थितः। सेनायाः अग्रे, ज्वलन्मेरुसदृशः, दैत्यः हयग्रीवः सहस्राश्वयुक्तः स्थितः। महाबलः श्वेतः विप्रचित्तिपुत्रः, श्वेतकुण्डलभूषितः, दैत्यसेनायाः परिक्रमा युद्धरचना च अकुर्वन्। सप्तशतधनुर्युक्तं महाबाणं उपन्यस्य शत्रुसैन्यं विदारयन् रथं प्रावर्तयत्। रणभूमौ पर्वतशिखरमिव स्थितः; खरः क्रुद्धः, अश्रुपूर्णनेत्रः, युद्धाय उद्यतः। तस्य दन्ताः, ओष्ठाः, नेत्राणि कम्पमाना, युद्धे उत्सुकः; तदा तवष्टा अष्टादशाश्वयुक्तं रथं आरूढः। युद्धाय सममुखः, दिव्यसेनारचनासदृशः; अरिष्टः बलिपुत्रः, अग्रणी, महाशस्त्रधारी स्थितः। युद्धाय सममुखः, पर्वतान् कम्पयन्; किशोरः महानुत्साहात् वृषकुमारसदृशः प्रेरितः। दैत्यसमूहमध्ये सूर्यः ग्रहेषु इव शोभितः; लम्बः नवमेघसदृशः, प्रलम्बवस्त्रभूषितः। दैत्यसेनायां प्रविश्य सूर्यः कुह्निर्मिश्रः इव शोभितः; तदा वसुंधरः दशदन्तोष्ठनेत्रशस्त्रयुक्तः प्रकटः। दैत्यसमूहमध्ये हास्यं कुर्वन्, महाग्रहसदृशः उग्रः; केचित् अश्वारूढाः, अन्ये मदमत्तगजेषु स्थिताः। अन्ये सिंहव्याघ्रेषु, केचित् वराहभल्लूकयुताः; अन्ये गर्दभकामलयुताः, केचित् जलचरवाहनयुक्ताः। अन्ये दैत्याः विकृतमुखाः पदाति गताः; केचित् एकपादाः, अन्ये अपादाः, युद्धे उत्सुकाः, नृत्यन्ति। केचित् बाहुं प्रहारयन्ति, अन्ये गर्जन्ति; दैत्यनायकेषु गर्वितव्याघ्रनिनादेन गर्जन्ति। भीषणगदालोहदण्डधारिणः, शिलामुषलयुक्ताः, देवांश्च लोहमुष्टिसदृशबाहुभिः त्रासयन्ति। शूलखड्गपाशशूलांकुशदण्डयुक्ताः, शतघ्नीमशतधारयुक्तं यंत्रैः क्रीडन्ति। शस्त्रैः, शिलाभिः, लोहमुष्टिभिः, उत्तोलितास्त्रैः, आकाशः सर्वतः मेघसमूहैः आच्छादितः। एवं दानवसेना सर्वभूतगर्वयुक्ता देवैः सममुखी, मेघसमूहमिव स्थितः। दैत्यगणः सहस्रैः सघनः, वायुः, अग्निः, पर्वतः, मेघः, जलानि इव दीप्तिमन्तः, बलसमूहयुक्तः, युद्धमदेन आक्रान्तः सेनाराशिः अभवत्।