तदा सaptavid्युत्स्फुलिङ्गैः सह भीषणनिनादैः संयुक्ताः सप्त वाताः परस्परं संघट्टमानाः प्रचण्डतया प्रववुः। जलविद्युत्तडिदग्निवायुसंयुतैः तैः नभः दह्यमानमिव बभासे, घोरशब्दैः भीषणैः निमित्तैश्च सम्पूर्णम्। सहस्रशः उल्काः पतन्त्यः, दिवि देवगणाः अपि अवतीर्णाः, दिव्यानि विमानानि अपि आकस्मिकं पतन्ति चोर्ध्वं च ययुः। तस्मिन्काले यथाकालान्ते चत्वार्युगान्ते च लक्षणा निराकाररूपाणि सर्वाणि चापद्व्यञ्जनानि लोकभीषणानि प्रादुरासन। तस्मात् किञ्चित् अपि स्पष्टं द्रष्टुं न शक्यते स्म, सर्वं तमसा आवृतं, दश दिशः अपि न प्रकाशन्ते स्म। एवमपि काले काली रूपं गृह्य तिमिरमेघैः संवृता प्रविवेश, गगनं निगृहीतम्, सूर्यः अपि गूढः, घोरतिमिरच्छन्नं चाभवत्। तदा भगवाञ्छ्रीहरिः तैः घनतमःपटलैः स्वबाहुभ्यां विदार्य स्वीयं दिव्यरूपं प्रादर्शयत्—स एव मेघश्यामलः हरिः। तस्य तनुश्च केशाश्च मेघगौरवर्णाः, दीप्त्या रूपेण च स्थिरनगशिखरकल्पः। स पीतवसनः, तप्तहेमभूषणैः विभूषितः, धूमरश्मिसदृशरूपः, प्रलयानलसमुत्थितः इव बभौ। तस्य बाहू स्थूलवृत्तौ, शिरसि दिव्यकिरिटं विराजते, शस्त्राणि कनकप्रभया दीप्तानि। सोऽपि चन्द्रसूर्यप्रभया उज्ज्वलितः, गिरिशिखराकारः, नन्दप्रियकरकरः, कौस्तुभमणिना वक्षःस्थलं दीप्तिमान्। तस्य चक्रं शङ्खं गदां च वहन्, अद्भुतविचित्रकवचधारी, श्रीवत्सलाञ्छितो विष्णुः, शार्ङ्गधनुर्धरः, स्थिरगिरिसमः। स देवतानां वरदः, सुरस्त्रीणां प्रियः, सर्वलोकानां मनोहरः, प्राणिनां चित्तहर्ता च। मायावृक्षसमो, मेघमण्डलप्रभः, ज्ञानगौरवमाहात्म्यसमृद्धः, महाभूतानां कारणम्। तस्य विशेषपत्रैः शोभितः, ग्रहतारकपुष्पविकसः, दैत्यलोकमहास्कन्धः, मर्त्यलोके प्रकटितः। स समुद्रनिनादसमः, पातालगम्भीराधारः, नागेश्वरपाशैः प्रसारितः, विहङ्गसमूहैः पूरितः। स्थैर्यगन्धसमृद्धः, सर्वलोकवृक्षः, तत्राप्यव्यक्तानन्दजलधिः, अहङ्कारफेनसमुच्चयः। महाभूतसलिलधारासमूहः, ग्रहतारकबुद्बुदः, विमानसमावृतः, मेघकलकलाकुलः। स प्राणिसमूहमत्स्ययुक्तः, गिरिशङ्खसमूहसंयुक्तः, गुणत्रयवर्त्मा, सर्वलोकभक्षकः। वीरुवल्लीलतानां निकरैः, नागनिपातितशैवालैः, द्वादशसूर्यद्वीपैः, एकादशरुद्रपुरीभिः च संयुक्तः। अष्टवसुपर्वतैः भूषितः, त्रैलोक्यसलिलमहार्णवः, सन्ध्यासंध्याजलैः मिश्रितः, वातपूर्णः। दैत्ययक्षग्रामयुक्तः, राक्षसमत्स्यसमूहसङ्कुलः, पितामहबलसम्पन्नः, सुरस्त्रीरत्नसमृद्धः। श्रीकीर्तियशःसमृद्धः, नद्युपेतः, कालवृष्टिसंचालितः, योगसृष्टिप्रलययुक्तः। स नारायणमहासमुद्रः, साधुसंयोगपरमः, देवातिदेवः, वरदः, भक्तप्रियः। स अनुग्राहकः, शान्तिदायकः, शुभदायकः, हर्यश्वरथधारी, गरुडध्वजाविभूषितः। चन्द्रार्कमण्डलविनिर्मितः, श्रेष्ठनेत्रैः परिवृतः, अनन्तरश्मिसंयुक्तः, सुलभदर्शनः, मेरुशिखरस्थितः। तारापुष्पभूषितः, ग्रहतारकप्रभायुक्तः, आपद्भयदः, अमरदानवराज्येऽपि अजितः। तं देवं दिव्यरथे स्थितं, स्वर्गलोकव्यापिनं, हर्यश्वरथसंयुक्तं, मुक्ताफलप्रभयाविभूषितं, सर्वे देवाः इन्द्रमुख्याः, कृताञ्जलयः, शरण्यं समुपेत्य जयशब्दैः स्तुवन्ति स्म। तेषां वचः श्रुत्वा, विष्णुः, देवदेवः, महायुद्धे दानवान् संहारयितुम् मनसि निश्चितवान्। सर्वदेवान् प्रति, दिव्यरूपधारी विष्णुः, आकाशस्थो, प्रतिज्ञया इदं वचनं व्याहरत्—"शान्तिं गच्छत, भवतः शुभं अस्तु, मा बिभीत, मरुद्गणाः। मया सर्वे दानवा जिताः, त्रयः लोकाः अधिग्राह्यन्ताम्।" एवं सत्यप्रतिज्ञवाक्येन विष्णोः तैः देवाः सन्तुष्टाः, परमामृतरसास्वादनवत् प्रमोदं लेभिरे। ततः अन्धकारः नष्टः, मेघाः व्यपगताः, शीतलवाताः प्रववुः, दश दिशः प्रकाशमाना अभवन्। तारा उज्ज्वलाः, चन्द्रः प्रदक्षिणीकृतः, ग्रहाः कलहं न कुर्वन्ति स्म, नद्यः शान्तया वहन्ति स्म। मार्गाः विशुद्धाः, त्रैलोक्यं च निर्मलम्, नद्यः यथायोग्यं प्रवहन्त्यः, समुद्रः तु न। मनुष्याणां इन्द्रियाणि अन्तरात्मनि दीप्तिमन्ति अभवन्, महर्षयः शोकविवर्जिताः वेदान् उच्चैः शुश्रुवुः। यज्ञेषु हविः यथाविधि पक्तम्, अग्निना शुद्धम्, लोकाः धर्मनिष्ठाः हृष्टमानसाः। विष्णोः शत्रुनाशवचनं श्रुत्वा, सत्यप्रतिज्ञस्य तस्य वचः श्रुत्वा, दैत्यदानवाः भयाकुलाः अभवन्। ते महायुद्धविजयाय सज्जीकृत्य, मायया अजरं त्रिप्राकारं सुवर्णमयं पुरं निर्मितवन्तः।