ततः स रामः दक्षिणसागरत् शीघ्रं निर्गत्य प्रययौ। तस्मिन्नन्तरे दिवः स्थूलनिनादवद् गर्जनारवसमन्वितः शब्दः समुत्पप्तः। तं शब्दं श्रुत्वा देवदेवः रुद्रः स्वरेण गम्भीरमाह— "राम, भवतः कल्याणं भूयात्! अहं समागतः अस्मि। यावदेषा जगती तिष्ठति, यावदेषा पृथिवी स्थितवती—" इति। "तावदेतत् सेतुतीर्थं च तव स्थास्यति, राघव।" इत्येवं देवदेवस्यामृतोपमैर्वचोभिः श्रुत्वा, रामः प्रणम्य आदिदेवमुवाच— "देवदेव तुभ्यं नमः! भक्तानां भयहर, गौरीप्रिय, दक्षयज्ञविनाशन, नमस्ते। भवाय, शर्वाय, रुद्राय, वरदाय सदा नमः। पशुपतये, उग्राय, जटिलाय च नमः। महादेवाय, घोराय, त्र्यम्बकाय, दिशां पतये, ईशानाय, भगनाशनाय, अन्धकद्विषे च नमः। नीलकण्ठाय, भीमाय, सृष्टिकर्त्रे यं ब्रह्मा स्तौति, कुमारारिद्विषे, कुमारजनकाय च नमः। रक्ताय, धूम्राय, शिवाय, हराय, नीलशिखरिणे, त्रिशूलपाणये, दैत्यनाशनाय च नमः। उग्राय, त्रिनेत्राय, हिरण्यबीजाय, निष्कलङ्काय, अम्बिकापतये, सर्वदेवस्तुताय च नमः। सुलभाय, काम्याय, सद्योजाताय नमः। वृषध्वजाय, कपालिने, जटिलाय, ब्रह्मचारिणे च नमः। दहाय, तपस्याय, विप्रपालकाय, विजयिने, विश्वात्मने, विश्वसृष्टिकर्त्रे, सर्वव्यापिने च नमः। भगवन्, शरणागतदुःखनाशन, भक्तवत्सल, सर्वतेजस्विने, मनसा ग्राह्याय, नमो नमः। एवं हरेः स्तुतिमाकर्ण्य, देवदेवो हरः राघवं भक्त्या प्रणतमुपगतमुवाच। रुद्रः उवाच— "राघव, श्रेयस्तेऽस्तु! यदिच्छसि तद्वद। नूनं त्वं नारायणः साक्षात् मानुषरूपेण गुह्यः। देवकारणाय त्वया अवतारः कृतः, स च कार्यं ते सम्पूर्णम्। अतः शत्रुनाशन, स्वधाम गच्छ, कार्यसिद्धिः प्राप्ता। रघुकुलानन्दन, त्वया सेतु इति परमतीर्थं संस्थापितम्। अत्रागम्य नराः सागरतीरे दर्शनं कर्तुं शक्नुवन्ति। ये महान्पापिनः, तेषां पापानि अत्रैव नश्यन्ति, ब्रह्महत्यादीन्यपि। केवलं दर्शनमात्रेण पापक्षयः स्यात्—विचारः न आवश्यकः। रघुष्रेष्ठ, गच्छ, गङ्गातटे वामनं स्थापय। पृथिव्यां अष्टभागान् संस्थाप्य, शत्रुसूदन, श्वेतद्वीपं स्वस्थानं गच्छ। भगवन्, नमस्ते। एवं रुद्रवचनानि श्रुत्वा रामः प्रणम्य पुष्करतीर्थं प्राप। तत्र तु दिव्यं विमानं नभसि नोत्पतितम्, यतो हि तद् परिवृतमासीत्। रामः हनूमन्तमपृच्छत्— "किं कारणं यदिदं विमानं नभसि स्थित्वा परिवृतमस्ति? पश्य।" तस्याज्ञया सुग्रीवः पृथिवीं गतः, तत्र ब्रह्माणं देवेन्द्रैः सिद्धैः सह दृष्ट्वा। स जगतां पितरं ब्रह्मर्षिगणैः चतुर्वेदैः च परिवृतं ददर्श। तं दृष्ट्वा उपगच्छन् ब्रह्मा जगतां पितामहः राममुवाच। लोकपालैः वसुभिः आदित्यैः मरुद्गणैः सहितः स ब्रह्मा दिव्यविमानस्यातिक्रान्तुं न शक्यः। ततः रामः कनकभूषितात् पुष्पकात् अवतीर्य, प्रणम्य, गायत्र्या सहितं विरिञ्चिनमुपगच्छत्। अष्टाङ्गप्रणिपातं कृत्वा, पञ्चाङ्गैर्भूमिं आलिङ्ग्य, विनीतः सन् देवदेवं विरिञ्चिं स्तोतुं आरभत। राम उवाच— "लोकसृष्टिकर्त्रे प्रजापतिभिः देवैः च पूजिताय, देवेशाय, लोकनाथाय, प्राणिनां नाथाय, विश्वनाथाय नमः। देवेश, त्वं देवदानवैरपि पूजितः, भूतभव्यभवदधीशः, पीतकुण्डलः सिंहनेत्रः। त्वं बालः, वृद्धरूपधारी, मृगचर्मवस्त्रधारी, मृगचर्मोपविष्टः, तारयिता, देवः, त्रैलोक्यनाथः, अधिपः। त्वं हिरण्यगर्भः, पद्मजः, वेदस्रोताः, स्मृतिदाता, महासिद्धः, महापद्मधरः, महादण्डधरः, यज्ञोपवीतवान्। स एव कालः, कालरूपः, नीलकण्ठः, मुनिश्रेष्ठः, वेदकर्ता, नित्यबालः, अक्षरः प्रजापतिः। कुशधरः, हंसध्वजः, सृष्टिकर्ता, संहर्ता, हरिः, हरः, जटिलः, मुण्डी, शिखी, दण्डी, गदाधरः, कीर्तिमान्। स प्रजापतिपतिः, देवाध्यक्षः, सर्वात्मा, सर्वधारी, सर्वव्यापी, सर्वहर्ता, सृष्टिकर्ता, अक्षरगुरुः। कमण्डलुधरः, स्रुक्स्रुवादिधरः, यज्यः, पूज्यः, ओंकारः, ज्येष्ठसामगायनश्रेष्ठः। स मृत्युः, अमृतं, परियात्राचलनिवासी, उत्तमव्रती, ब्रह्मचारी, नियमधारी, गुहावासी, कमललोचनः। स अमृतः, शोभनरूपः, उदितार्कसदृशः, दक्षिणवामभागयोः पत्न्युपासितः। भिक्षुः, याचकरूपधारी, त्रिजटिलः, धृतमति, चित्तवृत्तिनियन्ता, कामः, मधुरः, मधुपः। अरण्यवासी, तापसः, पूज्यः, जगद्धाता, जगत्स्रष्टा, नित्यः, अव्ययः पुरुषः। धर्मसंरक्षकः, लोलाक्षः, त्रिविधधर्मधारी, भूतभर्ता, त्रयीविद्याविद्, नानारूपः, दशसहस्रसूर्यसन्निभः। स मोहयिता, बन्धयिता, विशेषतः दानवानां, देवदेवः, पद्मचिह्नितः, त्रिनेत्रः, पद्मकेशरः।