अथ कथा आरभ्यते। दुष्टस्य विनाशाय नैरृतः विधिः निर्दिष्टः, पापस्य शीघ्रनाशाय वरुणकुम्भेन स्नानं कर्तव्यम्। शरीरस्य आरोग्येच्छुः वायुकुम्भेन अभिषिक्तः भवेत्, धनसमृद्ध्यर्थं कुबेरविधिः विधानम्। विद्याप्राप्त्यर्थं रुद्रकुम्भः उपयुज्यते, एते लोकपालकुम्भाः। एतेषु प्रत्येकं स्नानं कृत्वा नरः सर्वदोषैः विमुक्तः भवति। ततः स ब्रह्मवत् वा राजवत् वा त्वरितं भवति; सर्वदिशासु लोकपालान् तेषां क्रमणुसारं पूजयेत्। तान् तेषाम् नामभिः, कुम्भैः निर्दिष्टैः पूजयेत्; एवं देवांश्च लोकपालांश्च शुद्धचित्तेन पूजयित्वा, शिष्याः परीक्षिताः नेयाः, तेषां नेत्राणि बद्धानि। तान् अग्निना शुद्धीकृत्य वा वायुनाऽऽलिङ्ग्य, सोमेन तुष्टाः कृत्वा, व्रतानि उपदिशेत्; ब्राह्मणान्, देवांश्च, विष्णुं, ब्रह्माणं च न अवमन्येत्। इन्द्रं, आदित्यं, अग्निं, लोकपालान्, ग्रहांश्च, गुरुम्, ब्राह्मणं, पूर्वदीक्षितं ऋषिप्रवरं च न अवमन्येत्। एवं व्रतानि उपदिश्य, ततः होमं विधायेत्—"ॐ नमः श्रीब्रह्मणे सर्वरूपाय हुं फट् स्वाहा" इति। षोडशाक्षरमन्त्रेण दीप्ते अग्नौ आहुतीः समर्पयेत्; गर्भाधानाद्याः सर्वाः क्रियाः आहुतीः समर्पयेत्। त्रिव्याहृतिभिः, देवदेवस्य सन्निधौ, होमसमाप्तौ, दीक्षितः गुरवे दक्षिणां दद्यात्। गुरवे, राजन्, गजाश्वयानरथस्वर्णधान्यादिकं दद्यात्; यथाशक्ति विवेकी दद्यात्। अन्ये द्वयं, स्वर्णसहितं, गुरवे दद्यात्; एवं कृतं महत् पुण्यं जायते। तद् पुण्यं वर्णयितुं न शक्यते, शतवर्षे अपि न; यः दीक्षितः सन् पद्मपुराणं शृणोति, तेन वेदाः, पुराणानि, सर्वमन्त्रसमूहः पुष्करे, तीर्थे, प्रयागे, सिन्धुसमुद्रे पाठितमिव भवति। देवह्रदे, कुरुक्षेत्रे, विशेषतः वाराणस्यां, ग्रहणषडुत्तरे पाठात् यत् फलं, तत् लभ्यते। ब्रह्माणं कमले स्थितं दृष्ट्वा शतगुणं फलम्, इच्छति चेत् विविधान् कामान् लभते। यः दीक्षितः विधिपूजनं कृत्वा शृणोति—देवाः अपि तपः कृत्वा चिन्तयन्ति, वदन्ति च— "कदा वयं भारतभूमौ जन्मिष्यामः, राजन्? कदा दीक्षा लभेमहि, कदा पद्मपुराणं शृणुमः?" "कदा षोडशपद्मं देहे स्थापयित्वा, तं परमं स्थानं गच्छेम, यत्र पुनः न आगमः?" एवं देवाः मनसा विचारयन्ति—"कदा कार्तिके ब्रह्मयज्ञं पश्येम, राजन्?" एवं कुरुसत्तम, एष विधिः तुभ्यं वर्णितः; स देवगन्धर्वयक्षाणां अपि दुर्लभः। यः एतद् यथार्थं जानाति, यः मण्डलं पश्यति, यः शृणोति—सर्वे मुक्ताः इति शास्त्रः। अधुना तुभ्यं परं रहस्यं कथयामि, येन मनुष्याः समृद्धिं, तुष्टिं, पोषणं यान्ति। येन सर्वे ग्रहाः सदा शुभाः भवन्ति, राजन्। रविवासरे भक्त्या हस्तेन प्रथमं गृह्णीयात्— एकः भक्तः सप्त दानानि समर्पयेत्; सप्तमे पूर्णे ब्राह्मणभोजनं व्यवस्थितं कुर्यात्। सुवर्णमयं सूर्यप्रतिमां यत्नेन निर्माय, रक्तवस्त्रयुगलेन आच्छाद्य, छत्रपादत्रयेन सह समर्पयेत्। पादत्राणि ताम्रपात्रे स्थापयेत्, घृतलेपनं कृत्वा, सर्वाङ्गपूर्णानि द्विजाय दद्यात्। विशेषतः विधिज्ञब्राह्मणाय दद्यात्; एवं कृतं उत्तमं आरोग्यं स्यात्। सर्वसमृद्धिः, धनलाभः, पुरातनः विधिः; अच्युतः, शान्तिदः, पुरुषाणां पोषणं ददाति। एवं बुधवासरे विचित्रपात्रेषु वस्तूनि सञ्चिन्वन्, रात्रौ उपवासं कृत्वा, अष्ट बुधवासराणि यत्नेन दद्यात्। प्रत्येकस्मिन् विवेकी ब्राह्मणान् शक्त्या भोजयेत्; नवमे पूर्णे ब्राह्मणभोजनं कुर्यात्। वस्त्रयुगलं दद्यात्, सोमं काञ्चनपात्रे क्षीरपूर्णं समर्पयेत्। छत्रपादत्राणानि, पादत्राणानि च, सर्वाङ्गपूर्णानि विशेषतः ब्राह्मणाय दद्यात्। स्वातिदिने मङ्गलपूजनं कुर्यात्, रात्रौ उपवासं; अष्ट रात्रिषु कृत्वा, ब्राह्मणभोजनं समर्पयेत्। सुवर्णमयं मङ्गलप्रतिमां ताम्रपात्रे स्थापयित्वा, आरोग्ययुक्तब्राह्मणाय दद्यात्। नक्षत्रानुक्रमे सप्त रात्रिषु उपवासं कुर्यात्; अष्टमे सुवर्णमयं ग्रहप्रतिमां विधिपूर्वकं दद्यात्। शास्त्रानुसारं अग्निहोमं कुर्यात्; तद् कृत्वा, राजन्, यत् फलं, तद् ज्ञेयम्। सर्वे अशुभग्रहाः शुभाः भवन्ति; सर्वरोगाः नश्यन्ति; देवाः तुष्टाः भवन्ति। सर्पाः न हिंसन्ति; पितरः तुष्टाः; दुःस्वप्नाः शृण्वतां पाठयतां नश्यन्ति। एवं एषा पुण्यकथा समाप्ता।