उत्तरदिशि कमलचिह्नितां देवीं गायत्रीं स्थापयेत्। पूर्वदिशि ऋग्वेदं, दक्षिणदिशि यजुर्वेदं नियोजयेत्। पश्चिमदिशि सामवेदं, उत्तरदिशि अथर्ववेदं स्थापयेत्। इतिहासपुराणच्छन्दोज्योतिषशास्त्राणि अपि तत्र स्थापनीयानि। इन्द्रादिदिक्प्रारभ्य अन्यानि धर्मशास्त्राणि स्थाप्यन्ते। पूर्वपङ्कजे बले पूज्या, दक्षिणपङ्कजे प्रद्युम्नः। पश्चिमे अनिरुद्धः, उत्तरे वासुदेवः पूज्यः। पूर्वदिशि वामदेवः, दक्षिणदिशि सद्योजातः। पश्चिमदिशि ईशानः, उत्तरदिशि तत्पुरुषः स्थापनीयः। सर्वत्र अघोरः पूज्यः—एवं मण्डलेषु पूजनविधिः निर्दिष्टः। पूर्वदिशि भास्करः पूज्यः, दक्षिणे दिवाकरः, पश्चिमे प्रभाकरः, उत्तरदिशि ग्रहपतिः। एवं विधिना ब्रह्माणं परमेश्वरं सम्यक् पूज्य, मण्डलदिक्सु अष्टकलशान् नियोजयेत्। नवमं ब्राह्मणकलशं मध्ये स्थापयेत्। तेन ब्रह्मकलशेन मोक्षकामिनं स्नापयेत्। श्रीकामिनं वैष्णवकलशेन, ऐश्वर्यकामिनं इन्द्रकलशेन स्नापयेत्। धनशक्त्यर्थिनं अग्निकलशेन, मृत्युञ्जयार्थं यमकलशेन स्नापयेत्। पापकृत्संहाराय नैरृत्यकर्म विधीयते, पापक्षयाय वरुणकलशेन स्नापयेत्। आरोग्यकामिनं वायुकलशेन, धनसमृद्ध्यर्थं कुबेरकर्म कुर्यात्। विद्येच्छुकं रुद्रकलशेन स्नापयेत्—एते लोकपालकलशाः। एतेषां स्नानेन सर्वदोषविनिर्मुक्तो भवति। स एव ब्रह्मवत्, क्षिप्रं वा राजवत् भवति। अथ सर्वदिशासु लोकपालान् स्वक्रमेण पूजयेत्। तान् स्वनामभिः, विधिपूर्वकं कलशैः पूजयेत्। एवं सम्यग् भगवतः, लोकपालान् पूज्य, शुद्धचित्तः स्यात्। ततः परीक्षितशिष्याः नेत्रबन्धनपूर्वकं प्रवेश्याः। तानग्निना शुद्धीकृत्य, वा वायुनाऽऽलोल्य, सोमेन शीतलीकृत्य, व्रतानि उपदिशेत्। न ब्राह्मणान्, न देवतान्, न विष्णुं, न ब्रह्माणं निन्देत्। न इन्द्रादित्याग्नीन्, न लोकपालान्, न ग्रहान्, न गुरुम्, न ब्राह्मणं, न पूर्वदीक्षितं मुनिप्रवणं निन्देत्। एवं व्रतानि उपदिश्य, ततः होमं कुर्यात्। “ॐ नमो भगवते ब्रह्मणे सर्वरूपाय हुं फट् स्वाहा” इत्यनेन मन्त्रेण षोडशाक्षरेण ज्वलनाग्नौ हविरार्पयेत्। गर्भाधानादिकं सर्वकर्म होमेन समर्पयेत्। त्रिभिः व्याहृतिभिः, देवदेवस्य साक्षात्, होमान्ते, शिष्यः गुरवे दक्षिणां दद्यात्। गुरवे हस्त्यश्वरथस्वर्णधान्यादिकं शक्त्या दद्यात्। अन्ये द्वयं स्वर्णयुक्तं गुरवे दद्यात्। एवं कृतं महत् पुण्यम्। तत् पुण्यं वर्णयितुं न शक्यते, शतवर्षेष्वपि न। यदि दीक्षितः पद्मपुराणं शृणोति, तेन वेदपुराणमन्त्रसङ्ग्रहाः पुष्करे, तीर्थे, प्रयागे, सिन्धुसागरे पाठितवत् स्यात्। देवह्रदकुरुक्षेत्रयोश्च, विशेषतः वाराणस्याम्, ग्रहनक्षत्रयोर्यथा फलं पाठात् लभ्यते, तत् एव स्यात्। ब्रह्माणं पितामहम् पद्मासने स्थितं दृष्ट्वा, शतगुणं फलं लभते, इच्छया विविधकामा अपि प्राप्यन्ते। यो दीक्षितः विधिवत् पूजनं कृत्वा शृणोति, तं देवाः अपि तपः कृत्वा चिन्तयन्ति—कदा वयं भारतवर्षे जन्म प्राप्स्यामः, कदा दीक्षा लभ्येत, कदा पद्मपुराणश्रवणं स्यात्? कदा षोडशपद्मं देहे स्थाप्य, तस्मात् परमं स्थानं यास्यामः, यतः पुनरावृत्तिर्नास्ति? इति देवाः मनसि चिन्तयन्ति—कदा कार्तिके ब्रह्मयज्ञदर्शनं स्यात्? एवं, कुरुश्रेष्ठ, एष विधिः त्वां प्रति उक्तः। सुलभो नायं, देवगन्धर्वयक्षेभ्योऽपि। यः एतत् तत्त्वेन वेत्ति, मण्डलं पश्यति, शृणोति वा, सर्वे मुक्तिम् आप्नुवन्ति—इति शास्त्रवचनम्। अधुना परमं रहस्यं वक्ष्यामि, येन पुरुषः समृद्धिं तुष्टिं पोषणं च प्राप्नोति। येन सर्वग्रहाः सदा शुभाः भवन्ति। रविवासरे भक्त्या हस्तेन प्रथमं गृह्णीयात्। एकभक्तः सप्त वस्तूनि यथाशक्ति समर्पयेत्, सप्तमे पूर्णे ब्राह्मणभोजनं विधायेत्। सुवर्णमयं सूर्यप्रतिमां सम्यक् निर्माय, रक्तवस्त्रयुग्मेन छत्रपादुकाभ्यां च आच्छाद्य दद्यात्। पादुकौ च ताम्रपात्रे स्थाप्य, घृताभ्यक्तां सम्यग् द्विजाय दद्यात्। विशेषतः विधिविद् ब्राह्मणाय दद्यात्; तदा उत्तमं आरोग्यं स्यात्। सर्वसमृद्धिलाभः, धनधान्यप्राप्तिः—एष सनातनः विधिः, नित्यं सफलः, शान्तिदः, पोषणदश्च नृणाम्।