सदा मुक्तो वा अत्र स्थितो वा, हे भगवन्, त्वं इन्द्र-चन्द्र-अग्नि-सूर्य-वाय्व्-पृथिव्यादीनां स्वरूपानुसारं रूपाणि धारयसि, तथापि तव स्वभावः सर्वत्र व्याप्य अविकार एव स्थितः। अनन्त भगवान्! मन्मनः त्वयि एकचित्तं, हृदयं विशुद्धं, केवलं तव ध्याने प्रवृत्तं च, तेन मया कृतं स्तवनं त्वं स्वीकारय। हृदयस्थ नित्येश्वर! अहं त्वां नमामि, पुनः पुनः पुरातनं प्रभुं नमस्करोमि। तव महिमा मयि प्रकटितः, सर्वमार्गेषु त्वया जागृतः। संसारचक्रे भ्रममाणानां नः पुनः किञ्चिद् भयम् उत्पन्नं मा भवतु। ब्रह्मा उवाच—हे केशव, त्वं सर्वज्ञः, ज्ञाननिधिः, देवेषु सदा प्रथमः पूज्यश्च, अत्र संशयः नास्ति। ततः नारायणानन्तरं, रुद्रः भक्त्या ब्रह्माणं पद्मयोनिं प्रथमतः प्रणम्य स्तौति स्म। सः उवाच—पद्मनेत्राय नमः, पद्मसम्भूताय नमः, देवासुराचार्याय, कर्त्रे, परात्मने नमः। सर्वदेवाधिपतये नमः, मोहमर्दनाय नमः, विष्णुनाभिस्थाय, पद्मासने जाताय ते नमः। तव देहः पङ्कजसदृशो रक्तवर्णः, कोमलकरौ दीप्तिमन्तौ; अहं त्वां शरणं गतः, मां संसारसागरात् उद्धर। पूर्वं, हे पितामह, तव कुमुदसमप्रकाशं मेघश्यामं रूपं दृष्ट्वा, पुनः तव रक्तं मुखं पत्रकेसरशोभितं अपि पश्यामि। निर्मलानां, अनगानां, असंख्यपङ्कजपत्रयुतानां, तस्मिन्नपि पङ्कजे त्वं स्थित्वा, तत्रैव एष सृष्टिसंस्कारः त्वया प्रवर्तितः। त्वत्तः अन्यः कोऽपि नास्ति, यं लोकः शरणं व्रजति; तस्मै नमः। सावित्र्याः पतिना शप्तः, मम लिङ्गं भूमौ पतितम्। अद्य मां शमय, मां पत्न्या सह रक्ष; ब्रह्मा मे पादौ पातु, पद्मासनः जानुनी च। विरिञ्चिः मे कटिं रक्षतु, सृष्टिकर्ता गुप्तिं पातु, पद्मसदृशः नाभिं रक्षतु, चतुर्मुखः उदरं पातु। विश्वसृष्टा वक्षः पातु, पद्मयोनिः हृदयं च; सावित्र्याः पतिः कण्ठं पातु, हृषीकेशः मुखं च। पङ्कजरागः नेत्रे पातु, परात्मा शिरः पातु। एवं गुरोः नामानि विन्यस्य, शङ्करः शिवदायकः अभवत्। एवं उक्त्वा—"भवतः ब्रह्मन् नमः"—शिवः मौनं जग्राह। तदा प्रसन्नः ब्रह्मा हरं प्रति इदं वचनं अब्रवीत्—"किं वरं ते अद्य दास्यामि? यद् इच्छसि तत् वृणीष्व।" रुद्रः उवाच—"यदि त्वं मयि प्रसन्नः, हे प्रभो, वरं दातुम् इच्छसि, तर्हि ब्रूहि, क्व स्थास्यसि? क्व च त्वां द्विजातयः सदा पश्यन्ति? केन च नाम्ना तव स्थानं पृथिव्याम् प्रकाशितं? तत्र त्वत्सम्बन्धिनं भक्तिं च ब्रूहि।" ब्रह्मा उवाच—"पुष्करे अहं देवेषु श्रेष्ठः, गयायां चतुर्मुखः, काञ्यकुब्जे देवगर्भः, भृगुकक्षे पितामहः। कावेर्यां सृष्टिकर्ता, नन्दिपुरे बृहस्पतिः, प्रभासे पद्मयोनिः, वानर्यां देवप्रियः। द्वारवत्यां ऋग्वेदसहितः, वैदिशायां जगन्नाथः, पौण्ड्रके पद्मनेत्रः, हस्तिनापुरे पिङ्गाक्षः। जयन्त्यां विजयः, जयन्ते पुष्करावतः, उग्रेषु पद्महस्तः, तमोनद्यां तमोनाशकः। काञ्चिपुरे अहिच्छन्नः विजयी, नन्दी जनप्रियः, पाटलीपुत्रे ब्रह्मा, ऋषिकुण्डे मुनिः। महितारे मुकुन्दः, श्रीनिवासे श्रीकण्ठः, कामरूपे शुभरूपः, वाराणस्यां शिवप्रियः। मल्लिकाक्षे विष्णुः, महेन्द्रे भार्गवः, गोणार्दे ज्येष्ठरूपः, उज्जयिन्यां पितामहः। कौशाम्ब्यां महाबोधिः, अयोध्यायां राघवः, चित्रकूटे मुनिपति, विंध्याचले वराहः। गङ्गाद्वारे परमेश्वरः, हिमवति शङ्करः, देविकायां स्रुक्पाणिः, चतुर्वटे चमसधरः। वृन्दावने पङ्कजकरः, नैमिषे कुशधरः, गोपलक्षे गोपालेशः, यमुनातटे सोमसहितः। भागीरथ्यां पङ्कजाङ्गः, जलन्धरे जलानन्दः, कौङ्कणे मद्रनेत्रः, कांपिल्ये कनकप्रियः। वेङ्कटे अन्नदाता, क्रतुःस्थले शम्भुः, लङ्कायां पुलस्त्यः, कश्मीरदेशे हंसवाहनः। अर्बुदे वसिष्ठः, उत्पलावटे नारदः, मेलके वेददाता, प्रपाते मत्स्यपतिः। यज्ञे सामवेदः, मधुरायां मधुप्रियः, अङ्कोटे यज्ञभोक्ता, ब्रह्मवादे देवप्रियः। गोमन्ते नारायणः, मायापुरे द्विजप्रियः, ऋषिवेदे दुर्जयः, देवायां देवहन्ता। विजये महाकायः, स्वरूपे क्षेत्रवर्धनः, मालवे विशालनाभिः, शाकम्भर्यां रसरमणः। पिण्डारके गोपालकः, शङ्खोद्धारे अङ्गवर्धनः, कदम्बके प्रजापालकः, समस्थले देवपालकः। भद्रपीठे गङ्गाधरः, अर्बुदे जलशायी, त्र्यम्बके त्रिपुरान्तकः, श्रीपर्वते त्रिनेत्रः। पद्मपुरे महादेवः, कापाल्यां तपस्वी, श्रृङ्गिबेरे शौरिः, नैमिषे चक्रपाणिः। दण्डपुरे विकटाक्षः, धूतपापके गौतमः, माल्यवत्यां हंसपति, वालिके द्विजेश्वरः।" एवं ब्रह्मा स्वस्वरूपाणि, स्थानानि, नामानि च हराय निवेद्य, तत्र तत्र भक्तिपूजायाः माहात्म्यं प्रकटयामास।