ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ- ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ । ਸਦਾਧ੍ਯਯਨਸ਼ੀਲਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਨ-ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਸ਼ਰਮਣ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਃ षਟ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਃ ਸਦਾ । ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਸਪੁਤ੍ਰਪਸ਼ੁਬਾਂਧਵਃ
ਉਹ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਰਸਮਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਭਗ੍ਨਾ ਚ ਗृਹਵਾਹਿਨੀ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਮਾਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਪਂਚਮੀ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਘਰ ਦੀ ਰੋਟੀ-ਰਾਸ਼ਨ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਪਿਤੁਃਕ੍ਸ਼ਯਾਹਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਾਨ੍
ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭਾਂਡਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਪਾਕਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਸ ਕਾਰਯਤਿ ਜਾਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਂਡੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਰਸੋਪੇਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍ । ਆਕਾਰਣਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਠੀਕ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਵੇਦਪਾਠਕਾਃ । ਅਰ੍ਘਪਾਦ੍ਯਾਦਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਅਰਘ, ਪਾਦਯ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਰਜਸਾ ਦੂषਿਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਦਾ । ਗृਹਮਧ੍ਯੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਸਨੇ ਤੇ ਨਿਰੂਪਿਤਾਃ
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੀ ਰਸਮ ਦੌਰਾਨ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮੈਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਭੋਜਨਂ ਤੇਨ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਂਡਦਾਨਪ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਿੱਠੇ ਚਾਵਲ ਨਾਲ। ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕੀਤਾ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਂ ਦਦੌ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਵੈ ਪਿਤृਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਾਂਬੂਲ, ਦਕਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ—all ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਪਰਾਯਣਾਃ । ਗੋਤ੍ਰਿਣਾਂ ਬਾਂਧਵਾਨਾਂ ਚ ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੋਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ।
ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਨਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਭੋਜਨੇ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਤੁ ਕੁਟੀਦ੍ਵਾਰੇ ਉਪਵਿष੍ਟੋ ਯਦਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ। ਫਿਰ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਝੁੱਗੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾ ਵਾਰਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਤਦਾ ਸ਼ੁਨੀ ਬਲੀਵਰ੍ਦੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮਭਾषਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਏ। ਫਿਰ, ਕੁੱਤੀ ਅਤੇ ਬਲਦ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤ ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਯਾਦृਕ੍ਕृਤਵਤੀ ਵਧੂਃ । ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਸੁਣੋ ਪਿਆਰੇ, ਜੋ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ।
ਕਦਾਚਿਦ੍ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਗਤਾਹਂ ਪੁਤ੍ਰਸਦ੍ਮਨਿ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਪਯਃ ਪਾਤੁਂ ਵਧ੍ਵਾ ਦृष੍ਟਂ ਨ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਖੜਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵਧੂ ਦੁੱਧ ਪੀ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਪੀਤਂ ਪਯਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਪੇਣ ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਮਯਾ ਪੁਨਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੀਤਂ ਮਯਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਦृष੍ਟਂ ਵਧ੍ਵਾ ਤਦਾ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਦੁੱਧ ਸੱਪ ਨੇ ਪੀ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵਧੂ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਪੀ ਲਿਆ।
ਤੇਨ ਸਂਪਰ੍ਕਦੋषੇਣਕਟਿਰ੍ਭਗ੍ਨਾ ਚ ਮੇ ਸਦਾ । ਤੇਨ ਦੁਃਖੇਨ ਭੋ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਜਾਤਾਹਂ ਦੁਃਖਭਾਗਿਨੀ । ਭਗ੍ਨਾ ਕਟਿਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਾ ਹ੍ਯਾਹਾਰੋ ਨੈਵ ਰੋਚਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟੁੱਟੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਟੁੱਟੀ ਕਮਰ ਨਾਲ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਬਲੀਵਰ੍ਦ੍ਦ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਮ ਦੁਃਖਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਵੈ ਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤੁ ਭੋਜਨਮ੍
ਬਲਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਕੁੱਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਕਾਰਿਤਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਮ ਚਿਂਤਾ ਤੁ ਨੋ ਕृਤਾ । ਨੋਦਕਂ ਨ ਤृਣਂ ਚੈਵ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਸਮਾਂ ਤਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਾਂ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਾਂ ਘਾਹ ਹੀ।
ਅਨਾਹਾਰੋਹ੍ਯਹਂ ਪਾਪੀ ਬਦ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪਾਪਭਾਵਿਤਃ । ਪੂਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਜਾਤਂ ਸ਼ੁਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ, ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਪਿਛਲੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਮਮਾਯਂ ਤੁ ਪਿਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਮ ਗृਹੇ ਪਸ਼ੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ: 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।'
ਇਯਂ ਤੁ ਜਨਨੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਮ ਚੈਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਦੈਵਯੋਗਾਚ੍ਛੁਨੀ ਜਾਤਾ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
'ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਕੁੱਤੀ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।'
ਏਵਂ ਵਿਚਾਰ੍ਯਾਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਨੈਵ ਨਿਦ੍ਰਾਮਵਾਪ ਸਃ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਚਿਂਤਾਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਤ ਭਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਨਾਧਰ੍ਮਪਰੋऽਹਂ ਚ ਮਮੈਵਂ ਚ ਕਥਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਵਿਚਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸੁਪ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਪੁਨਃ
'ਮੈਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ?' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ऋषੀਣਾਂ ਪੁਰਤੋ ਗਤਃ । ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਤਸ੍ਯ ਸੁਸ੍ਵਾਗਤਂ ਕृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਸਾਫ਼ ਹੋਈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍ । ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣਾ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਾ ਕ੍ਰਿਯਾ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤृਪ੍ਤਾ ਦੁਰ੍ਲਭਾਤ੍ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ। ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।'
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਭੋਜਿਤਾਃ । ਕੁਟੁਂਬਿਨਾਂ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭੋਜਨਂ ਕਾਰਿਤਂ ਤਥਾ
'ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਸੀ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਵਾਏ। ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ।'
ਭੋਜਨਾਨਂਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ਼ੁਨੀ ਤਤ੍ਰ ਉਵਾਚ ਹ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਗृਹੇ ਹ੍ਯੇਕੋ ਬਲੀਵਰ੍ਦਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਭੋਜਨ ਮਗਰੋਂ, ਕੁੱਤੀ ਨੇ ਉਥੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਲਦ ਹੈ।'
ਤਂ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦ੍ਦਿਵਜ ਮਤ੍ਤਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਤ੍ । ਗृਹੇਸ੍ਥਿਤਂ ਦੁਗ੍ਧਭਾਂਡਮਹਿਨਾ ਦੂषਿਤਂ ਮਯਾ
'ਪਤੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਗੰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।'