ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਵਾਪੀਂ ਤਾਮਵਿਯੋਗਦਾਮ੍। ਅਵਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਕੂਪ ਏਵਾਤ੍ਰ ਜਾਯਤੇ
ਆ, ਆਪਣਾ ਉਹ ਅਵਿਯੋਗ ਦਿੰਦਾ ਵਾਪੀ ਵੇਖ। ਇੱਥੇ ਇਸੀ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿੱਛੋੜਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮੁष੍ਮਿਕੇ ਚੈਹਿਕੇ ਚ ਜੀਵਤੋਪਿ ਮृਤਸ੍ਯ ਵਾ। ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੀਉਂਦੇ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ...
ਸਸ੍ਮਾਰ ਰਾਮੋ ਰਾਜਾਨਂ ਤਦਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪ। ਭਰਤਂ ਸਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ੍ਰਂਭਾਤॄਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਨਾਗਰਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਉਪਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃਸਹ ਰਾਘਵਃ
ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸੁष੍ਵਾਪ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਵਿਭਾਵਰ੍ਯਵਸਾਨੇ ਤੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਂਤੇ ਰਘੁਨਂਦਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਤ ਭਰ ਸੋਇਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਜਾਗਿਆ, ਰਘੁਨੰਦਨ—
ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੈਰਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਲ। ਵਿਵਾਹਮਂਗਲੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਂਧਵੈਃ ਸਹ
—ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲਿਆ।
ਸਮਾਸੀਨਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋऽਸਾਵृषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਸੀਤਯਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਮੁਨੀਨਾਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਰਘੂਤ੍ਤਮ
ਸਵੇਰੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ।'
ਮृਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਵਸ਼੍ਯਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਵृਦ੍ਧਿਕਾਮਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਨ੍ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਣ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਤਰ ਵਾਧਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦਦਂਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਘਵ। ਅਵਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਭਰਤੇਨ ਚ
ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਤੇਰਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਤ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਭਵਿਤਾ ਰਾਘਵ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਕੁਰੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਵੀਰ ਰਾਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੀਰ, ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰ।
ਅਮੀ ਚ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਵ ਭਕ੍ਤਾਃ ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਅਹਂ ਚ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ਼੍ਚ ਲੋਮਸ਼ਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਤਿਆਰ ਹਨ: ਮੈਂ, ਜਮਦਗਨੀ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼।
ਦੇਵਰਾਤਃ ਸ਼ਮੀਕਸ਼੍ਚ षਡੇਤੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਚ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਂਭਾਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮੁਪਾਹਰ
ਦੇਵਰਾਤ ਅਤੇ ਸ਼ਮੀਕ—ਇਹ ਛੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਜੁੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆ।
ਮੁਖ੍ਯਂ ਚੇਂਗੁਦਿਪਿਣ੍ਯਾਕਂ ਬਦਰਾਮਲਕੈਃ ਸਹ। ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਨਿ ਚ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਮੂਲਂ ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਂ ਬਹੁ
ਮੁੱਖ ਭੋਗ ਇੰਗੁਦੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਰੀ ਅਤੇ ਆਂਵਲੇ ਨਾਲ ਹਨ। ਪੱਕੇ ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮੂਲ ਵੀ ਲਿਆ।
ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਚਾਥ ਮਾਂਸੇਨ ਧਾਨ੍ਯੇਨ ਵਿਵਿਧੇਨ ਚ। ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਾਧ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਸੁਚਰਿਤ।
ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਸ਼ਨਃ। ਪਿਤॄਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸੋਸ਼੍ਵਮੇਧਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਰਣਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਯਂ ਰਾਮ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁष੍ਕਰਮ੍। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯੋ ਰਾਘਵਂ ਨृਪ
'ਅਸੀਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਵੱਡੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਘਵ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਮੋ ਮੇਧ੍ਯਮਾਹਰ ਮੇ ਮृਗਮ੍। ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਕਂ ਕृष੍ਣਸ਼ਾਕਂ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਗਯੋਗ ਮ੍ਰਿਗ, ਸੁੱਚੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਖਰਗੋਸ਼, ਕਾਲਾ ਸਾਗ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਿਆ।'
ਜਂਬੀਰਾਣਿ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਮੂਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਚ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਿ ਫਲਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
'ਚੰਗੇ ਜੰਬੀਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂਲ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਕਪਿੱਥ ਫਲ ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਫਲ ਹਨ, ਲਿਆ।'
ਤਾਨ੍ਯਾਹਰਸ੍ਵ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਤਥਾ ਤਤ੍ਕृਤਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਾਦੇਸ਼ਾਚ੍ਚ ਰਾਘਵਃ
'ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਜਲਦੀ ਲਿਆ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਦਰੇਙ੍ਗੁਦਿਸ਼ਾਕਾਨਿ ਮੂਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਤਤ੍ਰਾਹृਤ੍ਯ ਚ ਰਾਮੇਣ ਕੂਟਾਕਾਰਃ ਕृਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਬੇਰੀ ਤੇ ਇੰਗੁਦੀ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਪੱਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਲਿਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਝੋਪੜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਂ ਚ ਜਾਨਕ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਂ ਰਾਮੇ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍। ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਯੋਗਵਾਪ੍ਯਾਂ ਮੁਨੀਂਸ੍ਤਾਨਨੁਪਾਲਯਨ੍
ਜਾਨਕੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ ਨੇ ਜੋਗ ਵਾਲੇ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਾਚ੍ਚਲਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਕਾਲੇ ਕੁਤਪਕੇ ਤਥਾ। ਆਯਾਤਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੇ ਰਾਮੇਣਾਨੁਮਂਤ੍ਰਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਤੇ ਰਸੋਈ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸਾਧੂ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਸੱਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈਦੇਹੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਰਾਮਾਂਤਿਕਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਵੈਦੇਹੀ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਹਟ ਗਈ ਤੇ ਲਜਾ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਜਾ ਖੜੀ ਹੋਈ।
ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਨਯਨਾ ਚਿਂਤਯਾਨਾ ਚ ਵੇਪਤੀ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਨੇਹ ਜਾਨਂਤਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਹ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਈਆਂ, ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਰਾਧ ਲਈ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।
ਰਾਮੇਣ ਭੋਜਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਵੈਦਿਕ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾ ਯਾਸ੍ਸਮੀਰਿਤਾਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਸਾਰੀਆਂ ਵੇਦਕ ਰਸਮਾਂ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤੋ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਿਕਪੂਰ੍ਵਕਃ। ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਾਨ੍ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਰਸਤਾ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰੇषਿਤੇषੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਦਤ੍ਵਾ ਤੇषੁ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਗਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਰਾਮੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਨष੍ਟਾਸਿ ਮੁਨੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਿਹਾਗਤਾਨ੍। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਵਦ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਸੋਹਣੀਆਂ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਲੁਕ ਗਈ? ਇਹ ਸੱਚ ਤੇ ਕਾਰਨ ਜਲਦੀ ਦੱਸ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਕਾਰਣੇਨ ਤਚ੍ਚ ਗੋਪ੍ਯਂ ਨ ਮੇ ਕੁਰੁ। ਸ਼ਾਪਿਤਾਸਿ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਲੁਕਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਜਿੰਦ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਹੱਸਦੀਏ।