ਆਸ਼੍ਰਮਃਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡਾਸ਼੍ਰਮ ਇਤ੍ਯੁਤ। ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਜਪੇਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰਕੰਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਤਥਾਨ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਦੱਸਾਂਗਾ।'
ਯਥਾ ਰਾਮੇਣ ਵੈ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਤੁ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍। ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਾਤ੍ਪੁਰਾ ਰਾਮੋ ਮੈਥਿਲ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ
ਕਿਵੇਂ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤਰਕੂਟ ਤੋਂ ਚਲਿਆ।
ਅਤ੍ਰੇਰਾਸ਼੍ਰਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਰਾਮ ਉਵਾਚ। ਕਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਿਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ; ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਕਿਹੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ?'
ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯੋਗਿਨ੍ਵਿਯੋਗਂ ਸਹ ਬਂਧੁਭਿਃ। ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਗਵਨ੍ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸੁਵ੍ਰਤ1.33.
ਹੇ ਸੁਚਰਿੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਤੋਂ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਨਵਾਸੇਨ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਮਰਣੇਨ ਚ। ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਿਯੋਗੇਨ ਪਰਿਤਪ੍ਯੇ ਹ੍ਯਹਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਾਸ਼, ਰਾਜੇ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਭਰਤ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਘਵੇਣੋਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਭਸ੍ਤਦਾ। ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਘਵ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਤਾਂ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਅਤ੍ਰਿਰੁਵਾਚ। ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵੀਰ ਰਘੂਣਾਂ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨ। ਮਮ ਪਿਤ੍ਰਾ ਕृਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਧੀਆ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਂਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪਰ੍ਵਤੌ ਦ੍ਵੌ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤੌ। ਕੁਂਡਤ੍ਰਯਂ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਧ੍ਯਕਨਿष੍ਠਕਮ੍
ਉੱਥੇ ਦੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਰਿਆਦਾ ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਕੁੰਡ ਹਨ: ਵੱਡਾ, ਮੱਧਲਾ ਤੇ ਛੋਟਾ।
ਤੇषੁ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਪਿਂਡਦਾਨੇਨ ਤਰ੍ਪਯ। ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਅਵਿਯੋਗਾ ਚ ਸੁਰਸਾ ਵਾਪੀ ਰਘੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹ। ਤਥਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਕੂਪੋਨ੍ਯਃ ਸੁਜਲੋ ਰਘੁਨਂਦਨ
ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਉੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਅਵਿਯੋਗਾ ਵਾਪੀ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਤਰਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਕੂਆਂ ਵੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁ ਨੰਦਨ।
ਤੇषੁ ਪਿਂਡਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਪਿਤਰੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਨੁਯੁਃ। ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਕਾਲਮੇਤਦਾਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਆਖੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਘਵ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਭੂਯੋਪ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋਪਿ ਗਮਨਾਯ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਮ ਕਰ। 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਂਤਮਭਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਗਰਂ ਵੈਦਿਸ਼ਂ ਤਥਾ। ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤੀਂ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸੌ ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਕਸ਼ ਪਹਾੜ, ਫਿਰ ਵੈਦਿਸ਼ਾ ਨਗਰ ਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਮਧ੍ਯਮੇ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੱਧਲੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਾਨਾਵਸਾਨੇ ਰਾਮੇਣ ਮਾਰ੍ਕਂਡੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਸ਼ਿष੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਧੀਮਤਾ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮਹਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਗਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸਂਮੁਖਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਸਾਦਰਮ੍। ਪृष੍ਟੋऽਵਿਯੋਗਦਃ ਕੂਪਃ ਕਤਮਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਵਿਯੋਗਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੂਆਂ ਕਿਸ ਪਾਸੇ ਹੈ?'
ਸੁਤੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਹਂ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਜਨੈਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਾਪੀਂ ਤਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਤ੍ਰਿਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਅਤ੍ਰਿ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਾਪੀ ਵੇਖਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੌ ਚ ਵੈ ਕੂਪੌ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਤੁ ਮੇ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣ ਮਾਰ੍ਕਂਡਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੂਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਦੱਸੋ। ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਇਹ ਪੁੱਛਣ ਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ। ਸਾਧੁ ਰਾਘਵ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸੁਕृਤਂ ਭਵਤਾ ਕृਤਮ੍। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸੀਹ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਏਹ੍ਯਾਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਪਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਵਾਪੀਂ ਤਾਮਵਿਯੋਗਦਾਮ੍। ਅਵਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਕੂਪ ਏਵਾਤ੍ਰ ਜਾਯਤੇ
ਆ, ਆਪਣਾ ਉਹ ਅਵਿਯੋਗ ਦਿੰਦਾ ਵਾਪੀ ਵੇਖ। ਇੱਥੇ ਇਸੀ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿੱਛੋੜਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮੁष੍ਮਿਕੇ ਚੈਹਿਕੇ ਚ ਜੀਵਤੋਪਿ ਮृਤਸ੍ਯ ਵਾ। ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਜੀਉਂਦੇ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ...
ਸਸ੍ਮਾਰ ਰਾਮੋ ਰਾਜਾਨਂ ਤਦਾ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪ। ਭਰਤਂ ਸਹ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ੍ਰਂਭਾਤॄਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਨਾਗਰਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਹੋਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ। ਉਪਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਮੁਨਿਭਿਃਸਹ ਰਾਘਵਃ
ਜਦ ਉਹ ਐਸਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੱਛਮੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸੁष੍ਵਾਪ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਵਿਭਾਵਰ੍ਯਵਸਾਨੇ ਤੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਂਤੇ ਰਘੁਨਂਦਨਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਤ ਭਰ ਸੋਇਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦ ਜਾਗਿਆ, ਰਘੁਨੰਦਨ—
ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਤ੍ਰਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੈਰਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਿਲ। ਵਿਵਾਹਮਂਗਲੇ ਵृਤ੍ਤੇ ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਂਧਵੈਃ ਸਹ
—ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲਿਆ।
ਸਮਾਸੀਨਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋऽਸਾਵृषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨਾਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਸੀਤਯਾ ਤਥਾ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਐਸੇ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਮੁਨੀਨਾਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ऋषਿਭਿਸ਼੍ਚ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਰਘੂਤ੍ਤਮ
ਸਵੇਰੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ।'
ਮृਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਵਸ਼੍ਯਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਵृਦ੍ਧਿਕਾਮਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ ਚੈਵਾਨ੍ਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੇਖਣ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਿਤਰ ਵਾਧਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਦਦਂਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਘਵ। ਅਵਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਚ ਭਰਤੇਨ ਚ
ਭਗਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਤੇਰਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਭਰਤ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।