ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਭਾਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਤ। ਤਸ੍ਯ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ ਵੈ ਪृष੍ਟਃ ਕਿਯਦਾਯੁਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੈ?'
ਸਂਖ੍ਯਾਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਸ੍ਯਾਲ੍ਪਾਨ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਵਾ। ਮृਕਂਡੁਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਜ੍ਞਾਨੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਲ ਦੱਸ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ,' ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ:
षਣ੍ਮਾਸਮਾਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸृष੍ਟਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ। ਨੈਵ ਸ਼ੋਕਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
'ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਮਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ਨੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ। ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੀਂ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਸ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਭੀष੍ਮ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਯਦੁਦਾਹृਤਮ੍। ਅਥੋਪਨਯਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਤਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਗਿਆਨੀ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਪਿਉ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਉਪਨਯਨ ਕਰਾਇਆ।
ਆਹ ਚੈਨਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰਮृषੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮਭਿਵਾਦਯ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਭਿਵਾਦਨੇ
ਪਿਉ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।' ਪਿਉ ਵਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨ ਵਰ੍ਣਾ ਵਰ੍ਣਤਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਭਿਵਾਦਨਃ। ਪਂਚਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਾਂਤਾ ਦਿਵਸਾਃ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਹ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਪੱਚੀ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ।
ਮਾਰ੍ਗੇਣਾਥ ਸਮਾਯਾਤਾ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤ ਵੈ। ਬਾਲੇਨ ਤੇਨ ਤੇ ਦृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪ੍ਯਭਿਵਾਦਿਤਾਃ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਸੱਤੋਂ ਮੁਨੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਭਵ ਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲੋ ਦਂਡਮੇਖਲੀ। ਉਕ੍ਤ੍ਵੈਵਂ ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਣਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੰਡ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਚਿਰਜੀਵੀ ਹੋਵੀਂ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦਿਨਾਨਿ ਪਂਚ ਤਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨृਪ। ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਚ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਤਿਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯ ਚ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਅਯਮਾਵੇਦਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬਾਲਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ ऋषਿਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਾਤ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਧੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪਿਤਾਮਹ ऋषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਯੇਨ ਚਾਯਾਤਃ ਕੋਯਂ ਬਾਲੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਦੱਸੋ।"
ਤਤਸ੍ਤ ऋषਯੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍। ਪੁਤ੍ਰੋ ਮृਕਂਡੋਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਃ ਸਾਯੁषਂ ਕੁਰੁ ਬਾਲਕਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੈ; ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੋ।"
ਅਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ਬਧ੍ਵੇਮਾਂ ਚਾਪਿ ਮੇਖਲਾਮ੍। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਦਂਡਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਚੈਨਮਬੋਧਯਤ੍
ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਧੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਪਾ ਕੇ, ਦੰਡ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਯਂ ਕਂਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸੇ ਬਾਲ ਭ੍ਰਮਂਤਂ ਭੂਤਲੇ ਜਨਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਭਿਵਾਦਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾ ਵਚਃ
"ਬੱਚੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ," ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਅਭਿਵਾਦਨਸ਼ੀਲੋਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਦृष੍ਟਃ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਪਿਤਾਮਹ
ਇਹ ਬੱਚਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਭਵ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋਸੌ ਤਤ੍ਰ ਬਾਲਕਃ। ਕਥਂ ਵਚੋ ਭਵੇਤ੍ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਭਵਤਾ ਸਹ
ਉਥੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੀਂ, ਬੱਚੇ।" ਇਹ ਸਾਡਾ ਬਚਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬਚਨ ਇਕੱਠਾ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚ ਹੋਵੇ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ऋਤਵਾਕ੍ਯਾਦਿਯਂ ਭੂਮਿਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਰ੍ਵਤੋਭਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਧਰਤੀ ਸੱਚੀ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਮਤ੍ਸਮਸ਼੍ਚਾਯੁषਾ ਬਾਲੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਲ੍ਪਸ੍ਯਾਦੌ ਤਥਾਚਾਂਤੇ ਮਤੋ ਮੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦੀ ਉਮਰ ਮੇਰੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।"
ਏਵਂ ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਬਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਪਿਤਾਮਹਾਤ੍। ਸਂਸਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੁਰ੍ਭੂਯੋਪ੍ਯੇਨਂ ਧਰਾਤਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਗਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਨਿਜਂ ਗृਹਮ੍। ਜਗਾਮ ਤੇषੁ ਯਾਤੇषੁ ਪਿਤਰਂ ਸ੍ਵਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਹਂ ਨੀਤੋ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ। ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕृਤਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ
"ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ; ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ, ਵਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।"
ਏਤਦਨ੍ਯਚ੍ਚ ਮੇ ਦਤ੍ਤਂ ਗਤਂ ਚਿਂਤਾਕਰਂ ਤਵ। ਕਲ੍ਪਸ੍ਯਾਦੌ ਤਥਾ ਚਾਂਤੇ ਭਵਿष੍ਯੇ ਸਮਨਂਤਰੇ
"ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ; ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।"
ਲੋਕਕਰ੍ਤੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਹਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪਿਤਃ। ਪੁष੍ਕਰਂ ਵੈ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
"ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਤਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।"
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਮੁਪਾਸਿष੍ਯੇ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਵਾਪ੍ਤਿਕਰਂ ਸਰ੍ਵਾਰਾਤਿਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍
"ਉਥੇ ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।"
ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਮ੍
"ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾਮਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮृਕਂਡੁਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਜਗਾਮ ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਂ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਵਸਨ੍
ਮਾਰਕੰਡੇ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਤੇ ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਧੈਰ੍ਯਂ ਸੁਮਨਸਾ ਸ੍ਥਾਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਿਤੀ।'
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਯੇਨ ਦृष੍ਟਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਯਾਦਵਾਨਸ੍ਮਿ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਂਸ਼ਧਾਰਿਣਾ
ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਧਾਰਕ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਪਸ਼੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਦृष੍ਟੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥੇ ਨ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਰੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਜਾ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਨਾ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਨਾ ਮੌਤ।