ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਯਾਤੁਮਾਰਬ੍ਧਾ ਦੇਵਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਨਦੀ। ਤਤਃ ਸਖੀਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਗਂਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲਈ ਚਲ ਪਈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਤਾਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਸਰਸ੍ਵਤੀਤੋਯਂ ਯੇ ਪਿਬਂਤਿ ਮृਗਾ ਭੁਵਿ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਵਿਚੋਂ ਸਰਸਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਜਿਹੜੇ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਵਰਾ ਯਥਾ। ਚਿਂਤਾਮਣਿਰਿਵਾਤ੍ਰੈषਾ ਪ੍ਰਾਚੀ ਜ੍ਞੇਯਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
—ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਗਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਕਾਮਫਲਸ੍ਯੇਯਂ ਹੇਤੁਭੂਤਾ ਮਹਾਨਦੀ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮੁਖੀ ਗਤਾ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈ।
ਉਕ੍ਤਾ ਤਯਾ ਤਥਾ ਗਂਗਾ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਵ੍ਰਜਸ੍ਵ ਹ। ਵਿਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨ ਚਾਹਂ ਤੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇਵਿ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਈ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ, ਦੇਵੀ।'
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਵੈ ਰਾਮਃ ਕਥਮਤ੍ਰ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ। ਕਥਂ ਸਮਾਗਮੋ ਭੂਤਃ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਕਦਾ ਮੁਨੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ? ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਦੋਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ?'
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯਃ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਕਥਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਨਾਮ੍ਨੋऽਸ੍ਯ ਨਿਗਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਭੂਤਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
'ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ? ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮਿਆ? ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।'
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਅਥ ਤੇ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋਦ੍ਭਵਂ ਪੁਨਃ। ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਮੁਨਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮृਕਂਡੁਰ੍ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਪੁਲਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਫਿਰ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਸੀ।'
ਭृਗੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸਭਾਰ੍ਯਸ੍ਤਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਪਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਦਾ ਜਾਤੋ ਵਸਤਸ੍ਤੁ ਵਨਾਂਤਰੇ
ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਘਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਸਪਂਚਵਾਰ੍षਿਕੋ ਭੂਤੋ ਬਾਲ ਏਵ ਗੁਣਾਧਿਕਃ। ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਸ ਤਦਾ ਦृष੍ਟੋ ਭ੍ਰਮਨ੍ਬਾਲਸ੍ਤਦਾਂਗਣੇ
ਜਦ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗਣੇ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਭਾਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੁਧ੍ਯਤ। ਤਸ੍ਯ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸ ਵੈ ਪृष੍ਟਃ ਕਿਯਦਾਯੁਃ ਸੁਤਸ੍ਯ ਮੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਿਹਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੈ?'
ਸਂਖ੍ਯਾਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਸ੍ਯਾਲ੍ਪਾਨ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਵਾ। ਮृਕਂਡੁਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ ਜ੍ਞਾਨੀ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਾਲ ਦੱਸ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਵੱਧ,' ਮ੍ਰਿਕੰਡੁ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ:
षਣ੍ਮਾਸਮਾਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧਾਤ੍ਰਾ ਸृष੍ਟਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ। ਨੈਵ ਸ਼ੋਕਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦੁਦਾਹृਤਮ੍
'ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਮਰ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ਨੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ। ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰੀਂ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਸ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਭੀष੍ਮ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾ ਯਦੁਦਾਹृਤਮ੍। ਅਥੋਪਨਯਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬਾਲਕਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਤਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਗਿਆਨੀ ਵਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਪਿਉ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਉਪਨਯਨ ਕਰਾਇਆ।
ਆਹ ਚੈਨਂ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰਮृषੀਂਸ੍ਤ੍ਵਮਭਿਵਾਦਯ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਪਿਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਭਿਵਾਦਨੇ
ਪਿਉ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।' ਪਿਉ ਵਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨ ਵਰ੍ਣਾ ਵਰ੍ਣਤਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਭਿਵਾਦਨਃ। ਪਂਚਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕ੍ਰਾਂਤਾ ਦਿਵਸਾਃ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਉਹ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਸਭ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਪੱਚੀ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਏ।
ਮਾਰ੍ਗੇਣਾਥ ਸਮਾਯਾਤਾ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤ ਵੈ। ਬਾਲੇਨ ਤੇਨ ਤੇ ਦृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਪ੍ਯਭਿਵਾਦਿਤਾਃ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਸੱਤੋਂ ਮੁਨੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ਭਵ ਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਸ ਬਾਲੋ ਦਂਡਮੇਖਲੀ। ਉਕ੍ਤ੍ਵੈਵਂ ਤੇ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਣਜੀਵਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੰਡ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਚਿਰਜੀਵੀ ਹੋਵੀਂ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦਿਨਾਨਿ ਪਂਚ ਤਸ੍ਯਾਯੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨृਪ। ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਂ ਚ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂਤਿਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯ ਚ ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਣਿਪੇਤੁਃ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਅਯਮਾਵੇਦਿਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਬਾਲਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸ ऋषਿਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਾਤ੍
ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਧੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪਿਤਾਮਹ ऋषੀਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਯੇਨ ਚਾਯਾਤਃ ਕੋਯਂ ਬਾਲੋ ਨਿਵੇਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਕੰਮ ਲਈ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਦੱਸੋ।"
ਤਤਸ੍ਤ ऋषਯੋ ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍। ਪੁਤ੍ਰੋ ਮृਕਂਡੋਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਃ ਸਾਯੁषਂ ਕੁਰੁ ਬਾਲਕਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੈ; ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੋ।"
ਅਲ੍ਪਾਯੁषਸ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਮੁਨਿਰ੍ਬਧ੍ਵੇਮਾਂ ਚਾਪਿ ਮੇਖਲਾਮ੍। ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਦਂਡਂ ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਚੈਨਮਬੋਧਯਤ੍
ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਾਧੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਨੇਊ ਪਾ ਕੇ, ਦੰਡ ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਯਂ ਕਂਚਿਤ੍ਪਸ਼੍ਯਸੇ ਬਾਲ ਭ੍ਰਮਂਤਂ ਭੂਤਲੇ ਜਨਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਭਿਵਾਦਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯ ਏਵਮਾਹ ਪਿਤਾ ਵਚਃ
"ਬੱਚੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ," ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਅਭਿਵਾਦਨਸ਼ੀਲੋਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਦृष੍ਟਃ ਪਰਿਭ੍ਰਮਨ੍। ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਦੈਵਯੋਗਾਤ੍ਪਿਤਾਮਹ
ਇਹ ਬੱਚਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਿਤਾਮਾ।
ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਭਵ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋਸੌ ਤਤ੍ਰ ਬਾਲਕਃ। ਕਥਂ ਵਚੋ ਭਵੇਤ੍ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਭਵਤਾ ਸਹ
ਉਥੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੀਂ, ਬੱਚੇ।" ਇਹ ਸਾਡਾ ਬਚਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬਚਨ ਇਕੱਠਾ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚ ਹੋਵੇ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ। ऋਤਵਾਕ੍ਯਾਦਿਯਂ ਭੂਮਿਃ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸਰ੍ਵਤੋਭਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਧਰਤੀ ਸੱਚੀ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਮਤ੍ਸਮਸ਼੍ਚਾਯੁषਾ ਬਾਲੋ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਕਲ੍ਪਸ੍ਯਾਦੌ ਤਥਾਚਾਂਤੇ ਮਤੋ ਮੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦੀ ਉਮਰ ਮੇਰੀ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ; ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।"
ਏਵਂ ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਬਾਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਪਿਤਾਮਹਾਤ੍। ਸਂਸਾਧ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸੁਰ੍ਭੂਯੋਪ੍ਯੇਨਂ ਧਰਾਤਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।