ਤਸ੍ਯਾਮੁਦ੍ਧਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਤਿਗਾ । ਯਾ ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਦੁष੍ਕृਤਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਯਾਪਹਾ
ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਭਯਾਤ੍ਪ੍ਰਮਜ੍ਜਂਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਯਾਤਨਾਪਰਾਃ । ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤੁ ਤਾਂ ਘੋਰਂ ਜਯਾ ਦੇਵਿ ਨਮੋਨਮਃ
ਉਸ ਨਦੀ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੀਵ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਯਾਤਨਾ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਾਧਿਤਿष੍ਠਂਤਿ ਯਾ ਸਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ । ਸਾ ਚਾਪਿ ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ, ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ऋषਯਃ ਪਿਤਰਸ੍ਤਥਾ । ਸਾ ਚਾਪਿ ਸਿਂਧੁਰੂਪੇਣ ਪੂਜਿਤਾ ਪਾਪਹਾਰਿਕਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਪਿਤਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਦੀ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਰੀਤੁਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ । ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਯਾਸਿ ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ । ਕृष੍ਣਕृष੍ਣਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸਂਸਾਰਾਦੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ। ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਵੋ।
ਨਾਮਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਹਰਸ੍ਵ ਮੇ । ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਪਰਮਂ ਕਾਰਿਤਂ ਨਵਤਂਤੁਭਿਃ
ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਂ ਲੈਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦੋ। ਯਜਨੋਪਵੀਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਨਵੇਂ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਇਦਂ ਤਵ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਂਬੂਲ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸੋਹਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਭਵਾਰ੍ਣਵਾਤ੍ । ਪਂਚਵਰ੍ਤੀ ਪ੍ਰਦੀਪੋऽਯਂ ਦੇਵੇਸ਼ਾਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਤਵ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲਵੋ। ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਤੁਹਾਡੀ ਆਰਤੀ ਹੈ।
ਮੋਹਾਂਧਕਾਰਦ੍ਯੁਮਣੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਾਰ੍ਤਿਹृਤ੍ । ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ੍ਤਰਸਸਂਯੁਤਮ੍
ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਸਭ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਉੱਚਾ ਭੋਜਨ।
ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯ ਜਪੇਨ ਚ
ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਿੰਨਾ ਵਾਰ ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃਕਾਂਤਃ ਪ੍ਰੀਤੋ ਯਚ੍ਛਤੁ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ । ਪਂਚ ਗਾਵਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹੋਦਧੌ
ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ ਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੋ। ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ ਸਮੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾ ਨਂਦਾ ਤਸ੍ਯੈ ਧੇਨ੍ਵੈ ਨਮੋਨਮਃ । ਗਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨੰਦਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਅਰਘ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਾਂਤਕਨਿਵਾਰਿਣੀ । ਆਰੋਗ੍ਯਂ ਸਂਤਤਿਂ ਦੀਰ੍ਘਾਂ ਦੇਹਿ ਨਂਦਿਨਿ ਮੇ ਸਦਾ
ਹੇ ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਰੋਗਤਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ। ਹੇ ਨੰਦੀਨੀ!
ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਕਪਿਲੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਗਈ ਕਪਿਲਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਗਾਵੋ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ਸਂਤੁ ਗਾਵੋ ਮੇ ਸਂਤੁ ਪृष੍ਠਤਃ । ਨਾਕੇ ਮਾਮੁਪਤਿष੍ਠਂਤੁ ਹੇਮਸ਼ृਂਗੀ ਪਯੋਮੁਚਃ
ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਣ, ਗਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ। ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ।
ਸੁਰਭ੍ਯਃ ਸੌਰਭੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾ ਯਥਾ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੇ ਦੇਵਿ ਸੁਭਦ੍ਰੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ
ਹੇ ਸੁਰਭੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਦ੍ਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋषੁ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ । ਸੌਰਭੇਯਃ ਸਰ੍ਵਹਿਤਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੁਰਭੀ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤੁ ਮੇ ਗ੍ਰਾਸਂ ਗਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤਰਃ । ਗਂਗਦਾਯੈ ਨਮੋ ਭੂਤ੍ਯੈ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਹਾਣਯੇ
ਗਾਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਨ। ਗੰਗਾ, ਭੂਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨੇਨੈਵ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਗਦਾਂ ਵੈਧਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ । ਪਂ ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਾਯ ਪਦ੍ਮਂ ਵੈ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। 'ਪੰ', ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਟਸ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚਂ ਚਕ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ਵਿष੍ਣੋ ਧਾਰਣਂ ਚਕ੍ਰਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸ਼ਂ ਸ਼ਂਖਰੂਪਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਸੁਖਕਾਰਿਣੇ
'ਚੰ'— ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਚੱਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਸ਼ੰ'— ਤੇਰੇ ਸ਼ੰਖ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਦੂਤਾ ਧਾਰਣਂ ਸ਼ਂਖਜਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਾਯੁਧਾਨਾਂ ਤੁ ਧਾਰਣਂ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਦੂਤ, ਸ਼ੰਖ ਧਾਰਨ ਕਰਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਯਥਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੇਦਸ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਤਥਾ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵੇਦਂ ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਦਿ ਧਾਰਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਤਪਤ ਮੁਦਰਾ ਆਦਿ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ।
ਚਂਦਨੇਨ ਸੁਗਂਧੇਨ ਗੋਪਿਕਾਚਂਦਨੇਨ ਤੁ । ਧਾਰਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਸੁਗੰਧਿਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗੋਪਿਕਾ ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਹੈ।
ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਧਾਰਣਾਚ੍ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪੁਂਡ੍ਰਮृਜੁਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਸਚਿਹ੍ਨਂ ਧਾਰਯੇਦ੍ਯਦਿ
ਚਾਂਡਾਲ ਵੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਸਿੱਧਾ, ਮਿੱਠਾ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਉਰਧਵ ਪੁੰਡ੍ਰਾ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।
ਸ ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜੈਃ । ਚਾਂਡਾਲਾਨਾਂ ਗृਹੇ ਦੂਤਾਸ੍ਤੁਲਸੀ ਯਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਹ ਚਾਂਡਾਲ ਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਉਥੇ ਦੂਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਤੁਲਸੀ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਥੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਤੁਲਸੀ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਰ ਵਾਧੇ, ਸੁਖ ਤੇ ਸੌਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਇਦਂ ਕਥਾਨਕਂ ਦਿਵ੍ਯਮृषੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵਰਤ, ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਤੁ ਯਾ ਨਾਰੀ ਸਹਸਾ ਪਾਪਰੂਪਿਣੀ । ਕृਤੇਨ ਚ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਪਿਤॄਣਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦੇਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਰਜੋਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਪਾਪੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।