ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਰਿਯਂ ਜਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜਲੈਰੇਤਤ੍ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰੀਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਯਤਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕृਤਜਪ੍ਯਨਮਸ੍ਕਾਰੋਪ੍ਯਦ੍ਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਪਂਚਪੁਰੁषਾਨਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੋਤਿ ਭੀषਣਾਨ੍। ਵਨੇ ਕਂਟਕਵृਕ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਮੀ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਨ੍ਸੁਘੋਰਾਨ੍ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਈषਤ੍ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਹृਦਯੋ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਕृਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ—ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਅਵਲਂਬ੍ਯ ਤਤੋ ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਂ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰਤਃ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਧੁਰਾਭਾषੀ ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਃ ਕੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਇੰਨੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਿਂ ਵਾ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇ ਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈਕृਤਮ੍। ਕਥਮੇਵਂਵਿਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਧ੍ਵਨਿ
'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਨ੍ਵਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੁਃਖਸਮਾਵृਤਾਃ। ਹृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨष੍ਟਸਞ੍ਜ੍ਞਾਵਿਚੇਤਸਃ
'ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ, ਅਕਲ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਾਂ।'
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਕਾਂ ਚ ਨ। ਨਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੀਂ ਚਾਪਿ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਵਂ ਤਥਾ
'ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।'
ਯਦੇਤਦ੍ਦੁਃਖਮਾਖ੍ਯਾਤਮੇਤਦੇਵ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਭਾਤਮਿਦਮਾਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੁਖ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।'
ਅਹਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਾਮ ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਤਥਾऽਪਰਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਰੋਹਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਮੋ ਲੇਖਕਸ੍ਤਥਾ
'ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੂਚੀਮੁਖਾ; ਇੱਕ ਸ਼ੀਘਰਗਾ, ਰੋਹਕਾ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਲੇਖਕਾ ਹੈ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਾਨਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਸਂਭਵਃ ਕੁਤਃ। ਕਿਂ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਤੋ ਯੂਯਂ ਸਨਾਮਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਅਹਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸਦਾ ਭੁਂਜੇ ਦਦ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਮ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਸੀ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਪਿਆ।'
ਸੂਚਿਤਾ ਬਹਵੋऽਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੂਚੀਮੁਖਾਭਿਧੋ ਮਤਃ
'ਇਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੂਈ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।'
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਚ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸ਼ੀਘਰਗਾ ਪਿਆ।'
ਗृਹੋਪਰਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਾਦੁ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਭਯੇਨ ਹਿ। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਨਾਸੌ ਰੋਹਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਛਤ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ; ਉਥੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਹਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੌਨੇ ਚਾਪਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾਚਿਤੋ ਵਿਲਿਖਨ੍ਮਹੀਮ੍। ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਲੇਖਕੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੰਗਿਆ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ 'ਲੇਖਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਲੇਖਕੋ ਯਾਤਿ ਰੋਹਕਸ੍ਤੁ ਅਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਃ ਪਂਗੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੂਚੀ ਸੂਚੀਮੁਖੋऽਭਵਤ੍
ਲੇਖਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੋਹਕਾ ਤਾਂ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਚੀ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੰਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਸੂਈ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਲਮ੍ਬਗ੍ਰੀਵੋ ਲਂਬੋਦਰ ਉਦਾਹृਤਃ। ਬृਹਦ੍ਵृषਣਲਂਬੋष੍ਠਃ ਪਾਪਾਦਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ
ਬਾਸੀ, ਲਟਕਦੇ ਗਲ ਨਾਲ, ਲੰਬੋਦਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਹੋਠ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਐਸਾ ਜਨਮਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਮਵृਤ੍ਤਂ ਸਹੇਤੁਕਮ੍। ਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕਥਯਾਮਹੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਦੱਸਾਂਗੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਯੇ ਜੀਵਾ ਭੁਵਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਯਾਹਾਰਮੂਲਕਾਃ। ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿ ਚਾਹਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਜਨ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਹਾਰਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਂਦਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਭੂਯੋਭੂਯਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਸੁਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇਂਗਾ।
ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇਣ ਯੋषਿਦਙ੍ਗਮਲੇਨ ਚ। ਗृਹਾਣਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ਼ੌਚਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਸਫਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕਫ਼, ਮੂਤਰ, ਗੂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਨਿ ਕੀਰ੍ਣਾਨਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣੋਚ੍ਛਿष੍ਟਕਾਨਿ ਚ। ਮਲੇਨਾਪਿ ਜੁਗੁਪ੍ਸ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਹ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਖ-ਵਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਮਿਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਮਲ ਨਾਲ ਗੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਤਲਜ੍ਜਾਵਿਹੀਨਾਨਿ ਹੋਮਹੀਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ। ਵ੍ਰਤੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਹੀਨਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਹ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਲਾਜ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਨ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰਵੋ ਨੈਵ ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਾਨਿ ਗृਹਾਣਿ ਚ। ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਗृਹੀਤਾਨਿ ਪ੍ਰੇਤਾ ਭੁਂਜਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਪ੍ਰੇਤ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲਾਲਚ ਹੈ।
ਤ੍ਰਪਾ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਤਾਤ ਕਥ੍ਯਮਾਨੇ ਸ੍ਵਭੋਜਨੇ। ਅਸ੍ਮਾਤ੍ਪਰਤਰਂ ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਕ੍ਤੁਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ
ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੰਦੀ ਚੀਜ਼ ਦੱਸਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਸ੍ਯ ਪृਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦृਢਵ੍ਰਤ। ਯਥਾ ਨ ਭਵਤਿ ਪ੍ਰੇਤਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਦ ਤਪੋਧਨ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ; ਤਪ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਏਕਰਾਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਰਾਤ੍ਰਾਦਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਦਿਭਿਃ। ਵ੍ਰਤੈਰਨ੍ਯੈਃ ਕृਤੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਕ ਰਾਤ, ਦੋ ਰਾਤਾਂ, ਕਠਿਨ ਵਰਤ, ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵਰਤ ਜੋ ਨਿੱਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਤ੍ਰੀਨਗ੍ਨੀਨ੍ਪਞ੍ਚ ਚੈਕਂ ਵਾ ਯੋऽਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸੇਵਤੇ। ਸ ਵੈ ਭੂਤਦਯਾਪਨ੍ਨੋ ਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਇੱਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਤੁਲ੍ਯੋ ਮਾਨੇऽਪਮਾਨੇ ਚ ਤੁਲ੍ਯਃ ਕਾਂਚਨਲੋष੍ਟਯੋਃ। ਤੁਲ੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਚ ਮਿਤ੍ਰੇ ਚ ਨ ਪ੍ਰੇਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।