ਸ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਪਸ਼ੁਮਾਨ੍ਸਮृਦ੍ਧਿਮੁਪਗਚ੍ਛਤੁ। ਯਸ਼੍ਚੈਵਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਵਂ ਦੇਵਿ ਸਮੁਦ੍ਭਵਂ
ਉਹ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮृਚ੍ਛਤੁ। ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯੋ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਨਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਰੁਕਦਾ ਹੈ—
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸੋ ਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਲਭਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਂਟਕਂ ਪੁਨਃ
ਅਠਵੀਂ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਜ੍ਞਾਨਾਨ੍ਵਿਤਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਯ ਏਵਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਨृਪ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍। ਯਸ਼੍ਚੈਨਂ ਪਠਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁष੍ਕਰੇ ਜਲੇ1.31.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਯਤ੍ਰੈਤਲ੍ਲਿਖਿਤਂ ਗੇਹੇ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਇਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਲਿਖ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—
ਨ ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭਯਂ ਘੋਰਂ ਸਰ੍ਵਚੋਰਾਦਿਸਂਭਵਂ। ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਸ੍ਤਕੇਪਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬੁਧਾਃ
ਉਥੇ ਅੱਗ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਆਦਿ ਦਾ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ—
ਤੇਨ ਚੇष੍ਟਂ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਂ। ਜਾਯਂਤੇ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੰਮਯਾਬੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ—
ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਸ਼੍ਵਾ ਗਜਾ ਭृਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇषਾਮਾਸ਼ੁ ਭਵਂਤਿ ਚ। ਯਤ੍ਰੇਦਂ ਲਿਖ੍ਯਤੇ ਗੇਹੇ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੇਵਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਤਨ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਨੌਕਰ ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵੀ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ। ਕੇਨ ਵਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦਾ ਹੈ? ਤੇ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਅਹਂ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਸ਼ੇषਤਃ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਮੋਹਂ ਯਾਸ੍ਯਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਵੇਂਗਾ।
ਯੇਨ ਜਾਯੇਤ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਯੇਨ ਚਾਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸਤਾਂ ਸਂਭਾषਣੇ ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇ। ਮਾਨਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਂਤ ਆਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿषੁ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਪृਥੁਸ੍ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਂਤੋषੇ ਚ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਕੜੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤੋਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਯੁਕ੍ਤੋ ਗੇਹੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਯੋਗਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵਿਤ੍। ਜਪਯਜ੍ਞਵਿਧਾਨੇਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਵਾਧਿਆਇ ਕਰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਪ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਦਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਅਹਿਂਸਾਹਿਤਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਦ੍ਦਵੇ ਚ ਤਥਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਧੀਰਜ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖ਼ਿਮਾ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹਿੰਸਾ ਤੇ ਨਰਮਦਿਲੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਪੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈਦਿਕਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਕ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਭਯੇਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸਤ੍ਯਵਚਃ ਪ੍ਰਤਿ। ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਯੇषੁ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਪੂਜਨੇ
ਉਹ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਨੇ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ, ਦੁੱਖ-ਸੁਖ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਸ੍ਸਂਸਾਰਵਿਜਿਗੀषਯਾ। ਬਹੂਨ੍ਯਬ੍ਦਾਨ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਰਿਯਂ ਜਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜਲੈਰੇਤਤ੍ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰੀਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਯਤਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕृਤਜਪ੍ਯਨਮਸ੍ਕਾਰੋਪ੍ਯਦ੍ਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਪਂਚਪੁਰੁषਾਨਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੋਤਿ ਭੀषਣਾਨ੍। ਵਨੇ ਕਂਟਕਵृਕ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਮੀ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਨ੍ਸੁਘੋਰਾਨ੍ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਈषਤ੍ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਹृਦਯੋ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਕृਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ—ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਅਵਲਂਬ੍ਯ ਤਤੋ ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਂ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰਤਃ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਧੁਰਾਭਾषੀ ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਃ ਕੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਇੰਨੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਿਂ ਵਾ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇ ਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈਕृਤਮ੍। ਕਥਮੇਵਂਵਿਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਧ੍ਵਨਿ
'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਨ੍ਵਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੁਃਖਸਮਾਵृਤਾਃ। ਹृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨष੍ਟਸਞ੍ਜ੍ਞਾਵਿਚੇਤਸਃ
'ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ, ਅਕਲ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਾਂ।'
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਕਾਂ ਚ ਨ। ਨਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੀਂ ਚਾਪਿ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਵਂ ਤਥਾ
'ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।'
ਯਦੇਤਦ੍ਦੁਃਖਮਾਖ੍ਯਾਤਮੇਤਦੇਵ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਭਾਤਮਿਦਮਾਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੁਖ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।'
ਅਹਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਾਮ ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਤਥਾऽਪਰਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਰੋਹਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਮੋ ਲੇਖਕਸ੍ਤਥਾ
'ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੂਚੀਮੁਖਾ; ਇੱਕ ਸ਼ੀਘਰਗਾ, ਰੋਹਕਾ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਲੇਖਕਾ ਹੈ।'