ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਅਵਂਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਦਾ ਸ੍ਕਂਦੋ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਭਦ੍ਰਿਤਃ। ਚੂਡਾਕਰ੍ਮਣਿ ਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਤਦਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਚੂੜਾ ਕਰਮ ਹੋਇਆ—
ਆਗਤ੍ਯ ਮਾਤਰੋ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ। ਦੇਵਲੋਕਾਦ੍ਦੇਵਗਣਾ ਮਾਤॄਣਾਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਾਗਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਤੇ ਇਕ ਨਵਾਂ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਏ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਲਈ।
ਤਾਸਾਂ ਗृਹੇ ਯਦਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਏ—
ਮੇਰ੍ਵਾਦਯਃ ਸ਼ਿਖਰਿਣੋ ਗਂਗਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰਿਤਸ੍ਤਥਾ। ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਗਜਾਸ੍ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋऽਸੁਰਸੂਦਨਾਃ
ਮੇਰੂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਗੰਗਾ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ, ਹਾਥੀ, ਸਿੱਧ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਡਾਕਿਨ੍ਯਃ ਸਹ ਵੇਤਾਲੈਰ੍ਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਗ੍ਰਹੈਸ੍ਤਦਾ। ਕਿਮੁਕ੍ਤੇਨਾਮੁਨਾ ਦੇਵਿ ਯਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤ੍ਵਿਹ
ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਵੇਤਾਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਜੋ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭੋਜਨਂ ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਨ੍ਨਂ ਚ ਨਭੋਗਤਂ। ਸ਼ਿਵਦੂਤ੍ਯੁਵਾਚ। ਆਸਾਂ ਕृਤਂ ਦੇਹਿ ਭੋਜ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇ ਸਵਰਗੀ; ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਖਾਣਾ ਦੇਵੋ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਕ੍ਤਂ ਸਗੁਡਂ ਹृਦ੍ਯਂ ਸੁਪਕ੍ਵਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍। ਕ੍ਵਚਿਨ੍ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਯਦ੍ਭੁਕ੍ਤਮਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਗੁੜ ਵਾਲਾ, ਮਨਭਾਵਨ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਤੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਖਾਇਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਸੋਪਿ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ, ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਮਯਾ ਵੈ ਸਾਧਿਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕृਤਂ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਵ੍ਯਯਂ ਯਾਤਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਦਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਸਾਰਾ ਖਰਚ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ।
ਭਵਤੀष੍ਵਾਗਤਾਸ੍ਵਦ੍ਯ ਕਿਂ ਮਯਾ ਦੇਯਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਭਵਤੀਨਾਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਦੇਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆ ਗਈ ਹੋ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ; ਜੋ ਵਿਰਲਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਚੀਜ਼ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਅਸ੍ਵਾਦਿਤਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਚ ਦਦਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਅਧੋਭਾਗੇ ਚ ਮੇ ਨਾਭੇਰ੍ਵਰ੍ਤੁਲੌ ਫਲਸਨ੍ਨਿਭੌ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਗੋਲ ਫਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਹਿ ਸਹਿਤਾ ਲਂਬੌ ਮੇ ਵृषਣਾਵਿਮੌ। ਅਨੇਨ ਚਾਪਿ ਭੋਜ੍ਯੇਨ ਪਰਾ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਲੰਬੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਇਕੱਠੇ ਖਾਓ। ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮਹਾਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਿਵਮ੍। ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਸ਼ਰ੍ਵ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ।
ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾਨ੍ਵਿਨਾ ਹਾਸ੍ਯੇਨ ਯੇ ਨਰਾਃ। ਤੇषਾਂ ਧਨਂ ਪਸ਼ੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਾਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਗृਹਾਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਨ੍ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਹਾਸ੍ਯੇਨ ਦੀਰ੍ਘਦਸ਼ਨਾ ਦਰਿਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਰ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਪਰ ਜੋ ਹਾਸਾ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਨਿਂਦਾ ਹਾਸ੍ਯਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਵਿਜਾਨਤਾ। ਭਵਤ੍ਯੋ ਮਾਤਰਃ ਖ੍ਯਾਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂ ਹਾਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇ। ਤੁਸੀਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੋਗੀਆਂ।
ਉਪਹਾਰੇ ਨਰਾ ਯੇ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਕੌਮੁਦੀਮ੍। ਚਣਕਾਨ੍ਪੂਰਿਕਾਸ਼੍ਚੈਵ ਵृषਣੈਃ ਸਹ ਪੂਪਕਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੌਮੁਦੀ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਚਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਪੂਪਕਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਬਂਧੁਭਿਃ ਸ੍ਵਜਨੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ੋ ਨ ਛਿਦ੍ਯਤੇ। ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਲੜੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੀ। ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਵਾਨ੍ਸੁਭਗੋ ਭੋਗੀ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ਿਵਦੂਤਿ ਮਯਾਪ੍ਯੇਵਂ ਤਾਸਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਤ੍ਰਪਾਕਰਂ ਕਿਂ ਭਵਤ੍ਯਾ ਉਕ੍ਤੋਹਂ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਹੇ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਰਮ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਜਯਸ੍ਵ ਦੇਵਿ ਚਾਮੁਂਡੇ ਜਯ ਭੂਤਾਪਹਾਰਿਣਿ। ਜਯ ਸਰ੍ਵਗਤੇ ਦੇਵਿ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਚਾਮੁੰਡਾ! ਜੈ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ! ਹੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਯੁਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇ। ਭੀਮਰੂਪੇ ਸ਼ਿਵੇ ਵਿਦ੍ਯੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਮਹੋਦਰੇ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ! ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ, ਗਿਆਨ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲੀ।
ਮਨੋਜਯੇ ਮਨੋਦੁਰ੍ਗੇ ਭੀਮਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਮਹਾਮਾਰਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗਿ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਪ੍ਰਿਯੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਲਝਣ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਵੱਡੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਜੀਬ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ।
ਵਿਕਰਾਲਿ ਮਹਾਕਾਲਿ ਕਾਲਿਕੇ ਪਾਪਹਾਰਿਣਿ। ਪਾਸ਼ਹਸ੍ਤੇ ਦਂਡਹਸ੍ਤੇ ਭੀਮਹਸ੍ਤੇ ਭਯਾਨਕੇ
ਹੇ ਭਿਆਨਕ, ਵੱਡੀ ਕਾਲੀ, ਕਾਲਿਕਾ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਫੰਨ੍ਹਾ, ਦੰਡ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੱਥ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ।
ਚਾਮੁਂਡੇ ਜ੍ਵਲਮਾਨਾਸ੍ਯੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰੇ ਮਹਾਬਲੇ। ਸ਼ਿਵਯਾਨਪ੍ਰਿਯੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰੇਤਾਸਨਗਤੇ ਸ਼ਿਵੇ
ਹੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਮੂੰਹ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ! ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਲਾਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਸ਼ੁਭ।
ਭੀਮਾਕ੍ਸ਼ਿ ਭੀषਣੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯਂਕਰਿ। ਕਰਾਲਿ ਵਿਕਰਾਲੇ ਚ ਮਹਾਕਾਲਿ ਕਰਾਲਿਨਿ
ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ! ਕਰਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ, ਵੱਡੀ ਕਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ।
ਕਾਲਿਕਰਾਲਵਿਕ੍ਰਾਂਤੇ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤੇ ਦੇਵਿ ਨਮੋ ਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤੇ
ਹੇ ਕਾਲਿਕਾ, ਕਰਾਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ। ਤੁਤੋष ਪਰਮਾ ਦੇਵੀ ਵਾਕ੍ਯਂ ਚੈਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਯੇ ਦੇਵਿ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਵਰ ਮੰਗੋ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰੇ—
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਦਾ ਦੇਵਿ ਭਵ ਸਰ੍ਵਗਤਾ ਸਤੀ। ਇਮਂ ਪਰ੍ਵਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਃ ਪੂਜਯਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਰਹੀ। ਜਿਹੜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—