ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੂਰਗੈਰ੍ਦष੍ਟਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤਥਾ। ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯਥ ਮਾਨੁषਾਨ੍
'ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੱਸਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ—'
ਅਤੋਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇ ਭੂਯਾਨ੍ਮਮਕੋਪਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍। ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਘੋਰੋ ਭਾਵਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂਤਰੇ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸੇ ਜੁਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਬਾਹੀ ਆਵੇਗੀ।'
ਤਥਾਨ੍ਯਃ ਸੋਮਵਂਸ਼ੀਯੋ ਰਾਜਾ ਵੈ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ ਰਾਜਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਮਾਤृष੍ਵਸੁਸ਼੍ਚ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
'ਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਾਂ-ਮਾਮੇ ਗਰੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਾਵਦੇਕਂ ਕੁਲਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵੇਪਂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਕ ਕੁਲ ਛੱਡ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਇਦਮੂਚੁਰ੍ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਭਗਵਨ੍ਕੁਟਿਲਾ ਜਾਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਤਭਾਵਨ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਜਾਤ ਹੀ ਐਸੀ ਟੇਢੀ ਹੈ—'
ਵਿषੋਲ੍ਬਣਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੂਰਤ੍ਵਂ ਦਂਦਸ਼ੂਕਤ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਸਂਪਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼ਪਸੇ ਕਥਂ
'ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਡੱਸਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯਦਿ ਨਾਮ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਭਵਂਤਃ ਕੁਟਿਲਾਸ਼ਯਾਃ। ਤਤਃ ਕਿਂ ਬਹੁਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੇਢੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਡਰ-ਛੱਡ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ ਰਹੋ।'
ਨਾਗਾ ਊਚੁਃ। ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚੈਵ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮਯਂ ਦੇਵ ਕਾਰਯ
ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਈ ਹੱਦ ਰੱਖੋ ਤੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ।'
ਸ਼ਾਪੋ ਯੋ ਭਵਤਾ ਦਤ੍ਤੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਨਾਸ਼ਂ ਨਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਉਲ੍ਬਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮੇਜਯ ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਜਰਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਯਾ ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਜਣੇ ਦਾ ਨਾਂ ਜਰਤਕਾਰੁ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਰਤਕਨਿਆ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੋ; ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜੰਮੇਗਾ।'
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਸ ਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵਤਾਂ ਕੁਲਪਾਵਨਃ। ਤਥਾ ਕਰੋਮਿ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਮਯਂ ਮਨੁਜੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਦੇਕਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਸੁਤਲਂ ਵਿਤਲਂ ਚੈਵ ਤृਤੀਯਂ ਚ ਤਲਾਤਲਮ੍
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਸੁਤਲ, ਵਿਤਲ ਤੇ ਤੀਜਾ ਤਲਾਤਲ—
ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਵੋ ਗृਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਥ। ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਨ੍ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ਭੁਂਜਾਨਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਘਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓਗੇ। ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣੋਗੇ।
ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤਂ ਤੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯਾਦੌ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੋ; ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਜੰਮੇਗਾ।
ਦਾਯਾਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਸਰ੍ਪਭਕ੍ਸ਼ਕਃ। ਤਦਾ ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਦਗ੍ਧਾ ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਸੁਪਰਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਜਣੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਭਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯੇ ਯੇ ਕ੍ਰੂਰਾ ਭੋਗਿਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਾਸ੍ਤੇषਾਮਂਤੋ ਭਾਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੈਤਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਪ ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਬੇਅਖਲਾਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਕਾਲਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਵਂ ਤਥਾਪਕਾਰੇ ਚਕृਤੇ ਮਨੁष੍ਯਮ੍। ਮਂਤ੍ਰੌषਧੈਰ੍ਗਾਰੁਡੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਂਤ੍ਰੈਰ੍ਬਂਧੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਮਾਨਵਾ ਯੇ ਭਵਂਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਣ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰਾਂ, ਦਵਾਈਆਂ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਟੋਣਿਆਂ ਜਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬਚੇ ਹੋਣ—
ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੀਤੈਰ੍ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਵੋ ਵਿਨਾਸ਼ਃ। ਇਤੀਰਿਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੈ ਭੁਜਂਗਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਤਲਾਖ੍ਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਸੁਤਲ ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਰਸਾਤਲੇ ਲੀਲਯਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ। ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਂ ਤੁਤੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਾਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਂ-ਮੁਖੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਗਏ।
ਤਸ੍ਥੁਃ ਪਾਤਾਲਨਿਲਯੇ ਮੁਦਿਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਤਤਃ ਕਾਲਾਂਤ ਰੇਭੂਤੇ ਪੁਨਰੇਵਂ ਵ੍ਯਚਿਂਤਯਨ੍
ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਫੇਰ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਏ—
ਭਵਿਤਾ ਭਰਤੋ ਰਾਜਾ ਪਾਂਡਵੇਯੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
'ਭਾਰਤ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਜੰਮੇਗਾ; ਕਿਸੇ ਦਿਵਿਆ ਜੋੜ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਡਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।'
ਕਥਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਨਾਥਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾ ਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯਃ ਸ਼ਾਪਮਸ੍ਮਾਸੁ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍
'ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਿਉਂ ਲਾਇਆ?'
ਦੇਵਂ ਵਿਰਂਚਿਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਿਰਨ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਵੈਰਾਜੇ ਭਵਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ
'ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਵਚਿਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਾਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਵੈਰਾਜਾ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮਹਿਲ ਵਿਚ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਸ ਦੇਵਃ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਥੋ ਵੈ ਯਜ੍ਞਂ ਯਜਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਸ੍ਤਂ ਵਰਂ ਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ1.31.
'ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੁਣ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਯੱਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਵੀਏ; ਜੇ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍। ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ੈਲਭਿਤ੍ਤਿਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਯੱਗ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਢਲਾਨ ਤੇ ਠਹਿਰ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ਵਾਰਿਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਃ। ਉਦਙ੍ਮੁਖਾ ਵੈ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਂਤਾਸ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਃ
ਨਾਗਾਂ ਨੂੰ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਠੰਢੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ।
ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਜਾਤਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਾਗਕੁਂਡਂ ਚ ਵੈ ਕੇਚਿਤ੍ਸਰਿਤਂ ਚਾਪਰੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਾਗ-ਤੀਰਥ ਬਣ ਗਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾਗ-ਕੁੰਡ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਿਆ ਵੀ ਕਿਹਾ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਵਿषਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਮਜ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਅਧਿਸ਼੍ਰਾਵਣ ਪਂਚਮਿ
ਉਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਕੁਲੇ ਸਰ੍ਪਾਃ ਪੀਡਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਨਰਾ ਭੁਵਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਪ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,