ਦष੍ਟ੍ਵਾ ਮਂਦਾਂਸ਼੍ਚਮਨੁਜਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤੁ ਤੇ। ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿਚ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਜਾਯੇਤ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤਬਾਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ; ਆਪਣਾ ਨਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਰ ਗਏ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਂ। ਇਮਮੇਵਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਰੱਖ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਇਹੀ ਮਕਸਦ ਲੈ ਕੇ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆ ਗਏ।
ਊਚੁਃ ਕਮਲਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਕਮ੍। ਪ੍ਰਜਾ ਊਚੁਃ। ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਪੁਰਾਣੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਜਗਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਭਯਂ ਦੇਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਕृਪਣਾ ਭृਸ਼ਮ੍
'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਗਰੀਬ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਡਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।'
ਮਨੁष੍ਯਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਸ੍ਮਸਾਦ੍ਭਵੇਤ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਿਃ ਕृਤਾ ਦੇਵ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਤੁ ਭੁਜਂਗਮੈਃ
'ਇਨਸਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੱਪਾਂ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਦੁਚਿਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਵਤੀਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।' ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਜਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਨਿਕੇਤਾਨਿ ਨੀਰੁਜੋ ਗਤਸਾਧ੍ਵਸਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾऽਵ੍ਯਕ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਨਾ
'ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਨਿਡਰ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।' ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੇ ਆਖਿਆ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਮ੍। ਪ੍ਰਯਾਤਾਸੁ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵੇਵਂ ਤਾਨਾਹੂਯ ਭੁਜਂਗਮਾਨ੍
—ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸਵਯੰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਸੁਕਿਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੇ ਵੈ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਆਦਿਕ ਸੱਪਾਂ ਉੱਤੇ ਬੜੀ ਤਿੱਖੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਵ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੂਰਗੈਰ੍ਦष੍ਟਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤਥਾ। ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯਥ ਮਾਨੁषਾਨ੍
'ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੱਸਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ—'
ਅਤੋਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇ ਭੂਯਾਨ੍ਮਮਕੋਪਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍। ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਘੋਰੋ ਭਾਵਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂਤਰੇ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸੇ ਜੁਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਬਾਹੀ ਆਵੇਗੀ।'
ਤਥਾਨ੍ਯਃ ਸੋਮਵਂਸ਼ੀਯੋ ਰਾਜਾ ਵੈ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ ਰਾਜਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਮਾਤृष੍ਵਸੁਸ਼੍ਚ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
'ਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਾਂ-ਮਾਮੇ ਗਰੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਾਵਦੇਕਂ ਕੁਲਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵੇਪਂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਕ ਕੁਲ ਛੱਡ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਇਦਮੂਚੁਰ੍ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਭਗਵਨ੍ਕੁਟਿਲਾ ਜਾਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਤਭਾਵਨ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਜਾਤ ਹੀ ਐਸੀ ਟੇਢੀ ਹੈ—'
ਵਿषੋਲ੍ਬਣਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੂਰਤ੍ਵਂ ਦਂਦਸ਼ੂਕਤ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਸਂਪਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼ਪਸੇ ਕਥਂ
'ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਡੱਸਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯਦਿ ਨਾਮ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਭਵਂਤਃ ਕੁਟਿਲਾਸ਼ਯਾਃ। ਤਤਃ ਕਿਂ ਬਹੁਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੇਢੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਡਰ-ਛੱਡ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ ਰਹੋ।'
ਨਾਗਾ ਊਚੁਃ। ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚੈਵ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮਯਂ ਦੇਵ ਕਾਰਯ
ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਈ ਹੱਦ ਰੱਖੋ ਤੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ।'
ਸ਼ਾਪੋ ਯੋ ਭਵਤਾ ਦਤ੍ਤੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਨਾਸ਼ਂ ਨਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਉਲ੍ਬਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮੇਜਯ ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਿਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ। ਜਰਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਯਾ ਤਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਜਣੇ ਦਾ ਨਾਂ ਜਰਤਕਾਰੁ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਰਤਕਨਿਆ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੋ; ਉਸਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਜੰਮੇਗਾ।'
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰ੍ਤਾ ਸ ਵੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵਤਾਂ ਕੁਲਪਾਵਨਃ। ਤਥਾ ਕਰੋਮਿ ਨਾਗਾਨਾਂ ਸਮਯਂ ਮਨੁਜੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੁਹਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਨਾਗਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਦੇਕਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਸੁਤਲਂ ਵਿਤਲਂ ਚੈਵ ਤृਤੀਯਂ ਚ ਤਲਾਤਲਮ੍
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਸੁਤਲ, ਵਿਤਲ ਤੇ ਤੀਜਾ ਤਲਾਤਲ—
ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤ੍ਰਿਪ੍ਰਕਾਰਂ ਵੋ ਗृਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਥ। ਤਤ੍ਰ ਭੋਗਾਨ੍ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ਭੁਂਜਾਨਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਘਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓਗੇ। ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣੋਗੇ।
ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤਂ ਤੁ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਤਤੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯਾਦੌ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਤਵੇਂ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੋ; ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਜਣੇ ਜੰਮੇਗਾ।
ਦਾਯਾਦਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਸਰ੍ਪਭਕ੍ਸ਼ਕਃ। ਤਦਾ ਪ੍ਰਸੂਤਿਃ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਦਗ੍ਧਾ ਵੈ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਨਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਸੁਪਰਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਜਣੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।
ਭਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯੇ ਯੇ ਕ੍ਰੂਰਾ ਭੋਗਿਨੋ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਾਸ੍ਤੇषਾਮਂਤੋ ਭਾਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥੈਤਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜਿਹੜੇ ਸੱਪ ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਬੇਅਖਲਾਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਹੋਣੀ ਹੀ ਹੈ।
ਕਾਲਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਵਂ ਤਥਾਪਕਾਰੇ ਚਕृਤੇ ਮਨੁष੍ਯਮ੍। ਮਂਤ੍ਰੌषਧੈਰ੍ਗਾਰੁਡੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਂਤ੍ਰੈਰ੍ਬਂਧੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਮਾਨਵਾ ਯੇ ਭਵਂਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਣ। ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰਾਂ, ਦਵਾਈਆਂ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਟੋਣਿਆਂ ਜਾਂ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ ਬਚੇ ਹੋਣ—
ਤੇਭ੍ਯੋ ਭੀਤੈਰ੍ਵਰ੍ਤਿਤਵ੍ਯਂ ਨ ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਵੋ ਵਿਨਾਸ਼ਃ। ਇਤੀਰਿਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੈ ਭੁਜਂਗਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਤਲਾਖ੍ਯਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਹੁਕਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਸੁਤਲ ਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਥੁਰ੍ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਂਜਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਰਸਾਤਲੇ ਲੀਲਯਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ। ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਂ ਤੁਤੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਪ੍ਰਸਾਦਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਾਤ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਂ-ਮੁਖੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਗਏ।