ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਭੂਤਂ ਤਥਾ ਵਦ। ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਹ੍ਯੇਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸੋ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸੁਣਣ ਯੋਗ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਭਾਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਕੌਤੁਕਾਦੇਵ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਕਥਯਾਮਿ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਭੂਤਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ੁਕਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਾਨੁषਂਗੇਣ ਬਂਧਨਂ ਬਾष੍ਕਲੇਰਿਹ। ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਦ੍ਭਵਤਾ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਾ ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਂ
ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਬਾਸਕਲ ਦਾ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭੂਯੋਪਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਭੀष੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂਤਰੇ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਬਲਿਨਾਕ੍ਰਾਂਤਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਹੋਰ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵੇਕਾਕਿਨਾ ਯਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਸਂਯਮਿਤੋ ਬਲਿ। ਭੂਯੋਪਿ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਭੂਮੇਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਣਂ ਕृਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਯਜਨ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਣਾ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਵਾਮਨਸ੍ਯ ਤਥਾਭੂਤੋ ਨਰਾਧਿਪ। ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਾਮਨੋ ਭੂਦਵਾਮਨਃ
ਵਾਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਇੰਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਬਣ ਕੇ, ਵਾਮਨ ਮੁੜ ਵਾਮਨ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰੇषਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾ ਕਥਿਤਾ ਕੁਰੁਨਂਦਨ। ਨਾਗਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਵ੍ਰਤ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਉਤਪੱਤੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ; ਹੁਣ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ।
ਅਨਂਤੋ ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ। ਕਰ੍ਕੋਟਕਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰਃ ਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਸਰੀਸृਪਃ
ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਕੀ, ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਤਕਸ਼ਕ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕਰਕੋਟਕ, ਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਸੱਪ ਪਦਮ, ਇਹ ਸਾਰੇ—
ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਂਖਃ ਕੁਲਿਕਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਏਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਾ ਏਤੈਰਾਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਮਹਾਪਦਮ, ਸ਼ੰਖ, ਕੁਲਿਕ ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ—ਇਹ ਸਭ ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਭਰ ਗਿਆ।
ਏਤੇषਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਸੂਤ੍ਯਾ ਤੁ ਇਦਮਾਪੂਰਿਤਂ ਜਗਤ੍। ਕੁਟਿਲਾਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਗਿਆ; ਇਹ ਸੱਪ ਟੇਢੇ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਦष੍ਟ੍ਵਾ ਮਂਦਾਂਸ਼੍ਚਮਨੁਜਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤੁ ਤੇ। ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਾਸ਼ੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਡੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਲ ਵਿਚ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਿਰਫ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਜਾਯੇਤ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਪਰਮਦਾਰੁਣਃ। ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤਬਾਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ; ਆਪਣਾ ਨਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਰ ਗਏ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਂ। ਇਮਮੇਵਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੇ ਰੱਖ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਇਹੀ ਮਕਸਦ ਲੈ ਕੇ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਆ ਗਏ।
ਊਚੁਃ ਕਮਲਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਕਮ੍। ਪ੍ਰਜਾ ਊਚੁਃ। ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸੂਤੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਪੁਰਾਣੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੰਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਰਾਹਿ ਨਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਦਂष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਜਗਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਿਨੇਦਿਨੇ ਭਯਂ ਦੇਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਕृਪਣਾ ਭृਸ਼ਮ੍
'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਗਰੀਬ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਡਰ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ।'
ਮਨੁष੍ਯਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਸ੍ਮਸਾਦ੍ਭਵੇਤ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਿਃ ਕृਤਾ ਦੇਵ ਕ੍ਸ਼ੀਯਤੇ ਤੁ ਭੁਜਂਗਮੈਃ
'ਇਨਸਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੱਪਾਂ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।'
ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਦੁਚਿਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਵਤੀਨਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਇਹ ਸਭ ਜਾਣ ਕੇ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।' ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਜਰੂਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਨਿਕੇਤਾਨਿ ਨੀਰੁਜੋ ਗਤਸਾਧ੍ਵਸਾਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾऽਵ੍ਯਕ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਨਾ
'ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵੱਲ ਨਿਡਰ ਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।' ਐਸਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨੇ ਆਖਿਆ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ—
ਆਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਮ੍। ਪ੍ਰਯਾਤਾਸੁ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਵੇਵਂ ਤਾਨਾਹੂਯ ਭੁਜਂਗਮਾਨ੍
—ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸਵਯੰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਾਸੁਕਿਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੇ ਵੈ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵਾਸੁਕੀ ਆਦਿਕ ਸੱਪਾਂ ਉੱਤੇ ਬੜੀ ਤਿੱਖੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਵ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।'
ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤੂਰਗੈਰ੍ਦष੍ਟਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਸ਼ਵਸ੍ਤਥਾ। ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਵਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯਥ ਮਾਨੁषਾਨ੍
'ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੱਸਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਹੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ—'
ਅਤੋਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇ ਭੂਯਾਨ੍ਮਮਕੋਪਾਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਤ੍। ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਘੋਰੋ ਭਾਵਿ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਂਤਰੇ
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸੇ ਜੁਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਬਾਹੀ ਆਵੇਗੀ।'
ਤਥਾਨ੍ਯਃ ਸੋਮਵਂਸ਼ੀਯੋ ਰਾਜਾ ਵੈ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨੇ
'ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੋਰ ਰਾਜਾ, ਜਨਮੇਜਯ, ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗਾ।'
ਮਾਤृष੍ਵਸੁਸ਼੍ਚ ਤਨਯਾਂਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ। ਏਵਂ ਵੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾਮ੍
'ਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਾਂ-ਮਾਮੇ ਗਰੁੜ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਕੁਲਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਾਵਦੇਕਂ ਕੁਲਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵੇਪਂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇੱਕ ਕੁਲ ਛੱਡ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਸੱਪਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿਪਤ੍ਯ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਇਦਮੂਚੁਰ੍ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਭਗਵਨ੍ਕੁਟਿਲਾ ਜਾਤਿਰਸ੍ਮਾਕਂ ਭੂਤਭਾਵਨ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਜਾਤ ਹੀ ਐਸੀ ਟੇਢੀ ਹੈ—'
ਵਿषੋਲ੍ਬਣਤ੍ਵਂ ਕ੍ਰੂਰਤ੍ਵਂ ਦਂਦਸ਼ੂਕਤ੍ਵਮੇਵ ਚ। ਸਂਪਾਦਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਇਦਾਨੀਂ ਸ਼ਪਸੇ ਕਥਂ
'ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਡੱਸਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਯਦਿ ਨਾਮ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾ ਭਵਂਤਃ ਕੁਟਿਲਾਸ਼ਯਾਃ। ਤਤਃ ਕਿਂ ਬਹੁਨਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਧ੍ਵਂ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੇਢੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਡਰ-ਛੱਡ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖਾਂਦੇ ਰਹੋ।'
ਨਾਗਾ ਊਚੁਃ। ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚੈਵ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਥਾਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮਯਂ ਦੇਵ ਕਾਰਯ
ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕੋਈ ਹੱਦ ਰੱਖੋ ਤੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਾਸਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਕਰੋ।'
ਸ਼ਾਪੋ ਯੋ ਭਵਤਾ ਦਤ੍ਤੋ ਮਨੁष੍ਯੋ ਜਨਮੇਜਯਃ। ਨਾਸ਼ਂ ਨਃ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੇਣ ਉਲ੍ਬਣਂ ਚ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
'ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮੇਜਯ ਸੱਪ-ਯੱਗ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।'