ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯਾਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯੈਨਂ ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਵੇਸ਼ਯਤ੍ਸ੍ਵਕਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਗਤਮਰ੍ਘ੍ਯਾਦ੍ਯੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕੀਤੀ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨੋਰਥਾਃ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਗृਹਾਗਤਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ; ਮੈਂ ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਖ੍ਯਾਪ੍ਯੋਹਂ ਦਨੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਦੇਵਰਾਜ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ। ਆਗਚ੍ਛਤਾ ਮਮ ਗृਹਂ ਪੁਣ੍ਯਤਾ ਤੁ ਪਰਾ ਹਿ ਮੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੋ ਗਈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਦਿਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਸ੍ਸਮ੍ਯਗਿष੍ਟੈਸ੍ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਯੇਤ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਪੁਰਂਦਰ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਆਦਿ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ, ਉਹ ਫਲ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਭੂਮਿਦਾਨੇਨ ਗਵਾਂ ਦਾਨੇਨ ऋਤ੍ਵਿਜੇ। ਮਮਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਫਲਂ ਭੂਤਮਥਵਾ ਰਾਜਸੂਯਕਮ੍
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ, ਜਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਲ੍ਪੇਨ ਤਪਸਾ ਲਭ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਵ ਵਾਸਵ। ਏਵਂ ਗੇਹੇ ਮਯਾ ਯਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਵਾਸਵ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਹੁਣ ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹੈ, ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਪਿਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ।
ਵਿਕਲ੍ਪੋऽਨ੍ਯੋ ਨ ਭਵਤਾ ਹृਦਿ ਕਾਰ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨ। ਕृਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਜਾਨੀਯਾ ਯਦ੍ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਂ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੋਚ ਨਾ ਆਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ, ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋ ਚੁੱਕਾ।
ਪੁਣ੍ਯੋਹਂ ਪੁਣ੍ਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਨ੍। ਯਤ੍ਤੇ ਦੇਵ ਵਰੈਰ੍ਵਂਦ੍ਯੌ ਵਂਦਿਤੌ ਚਰਣੌ ਮਯਾ
ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਤੇਰੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੰਦਣਯੋਗ ਹਨ, ਮੈਂ ਵੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਮਾਗਮਨਕृਤ੍ਯਂ ਤੇ ਵਦ ਸਰ੍ਵਂ ਮਯਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਵਾਗਮਨ ਕਾਰਣਂ
ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕੀ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਇਂਦ੍ਰ ਉਵਾਚ। ਜਾਨੇਹਂ ਦਨੁਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਬਾष੍ਕਲੇ। ਨਾਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਭਾਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇऽਸੁਰੋਤ੍ਤਮ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬਾਸਕਲ ਮੁੱਖ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਨਹੀਂ।
ਵਿਮੁਖਾ ਨਾਰ੍ਥਿਨੋ ਯਾਂਤਿ ਭਵਤੋ ਗृਹਮਾਗਤਾਃ। ਅਰ੍ਥਿਨਾਂ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੋਸਿ ਦਾਤਾ ਚਾਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਘਰ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਭਾਯਾਂ ਸੂਰ੍ਯਤੁਲ੍ਯੋਸਿ ਗਾਂਭੀਰ੍ਯੇ ਸਾਗਰੋਪਮਃ। ਸਹਿष੍ਣੁਤ੍ਵੇ ਧਰਾ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਨਾਰਾਯਣੋਪਮਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਧਰਤੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਗੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕਸ਼੍ਯਪਕੁਲੇ ਜਾਤੋਯਂ ਵਾਮਨਃ ਸ਼ੁਭੇ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋਹਮਨੇਨੈਵਂ ਭੂਮੇਰ੍ਦੇਹਿ ਪਦਤ੍ਰਯਂ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਮਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈ: 'ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ।'
ਮਮਾਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਯਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਮਖਂ ਤ੍ਵਹਂ। ਤਦਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਥਿਤੈषਾ ਮਮ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੇਰੇ ਅੱਗਨਿ-ਯਜਨ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਯਜਨ ਕਰਾਂ, ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ—ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਹੈ।
ਲੋਕਤ੍ਰਯਂ ਮੇऽਪਹृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਬਾष੍ਕਲੇ। ਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਿਕੋ ਨਿਰ੍ਧਨੋਸ੍ਮਿ ਯਦ੍ਦਿਤ੍ਸੇ ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਮੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਲੈ ਲਏ, ਬਾਸਕਲ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਬਿਨਾ ਸਾਧਨਾਂ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹਾਂ—ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
ਭਵਂਤਂ ਯਾਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪਰਾਰ੍ਥੇਨਾਪਿ ਚਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਰ੍ਥਿਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਮਮਾਪ੍ਯਸ੍ਯ ਯਦ੍ਯੋਗ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਾਂਗਾ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ। ਮੈਂ ਵੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ।
ਜਾਤੋਸਿ ਕਾਸ਼੍ਯਪੇ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵਂਸ਼ੇ ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ। ਦਿਤ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਃ ਪਿਤਾ ਤ੍ਰੈਲੋਕਪੂਜਿਤਃ
ਤੂੰ ਕਸ਼ਯਪ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂਭੂਤਮਹਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਯਾਚਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਅਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਦੀਯਤਾਂ ਭੂ ਪਦਤ੍ਰਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ: ਇਸ ਅੱਗਨਿ-ਯਜਨ ਲਈ, ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ।
ਅਤੀਵ ਹ੍ਰਸ੍ਵਗਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਮਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦਾਨਵ। ਭੂਮਿਭਾਗੇ ਚ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਦਾਤੁਂ ਨ ਤ੍ਵਹਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਸ ਵਾਮਨ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਦਾਨਵ, ਮੈਂ ਪਰਾਈ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਏਤਦੇਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਯਦ੍ਭਵਾਨਰ੍ਥਿਤੋਸਿ ਮੇ। ਗੁਰਵੋ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਮਂਤ੍ਰਿਣੋ ਵਾ ਪਦਤ੍ਰਯਮ੍
ਮੈਂ ਉਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਅਰ੍ਥਿਤ੍ਵੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਸ੍ਵਕੁਲੇ ਬਾਂਧਵੇਪਿ ਚ। ਗृਹਾਯਾਤੇ ਮਯਿ ਤਥਾ ਯਦ੍ਯੋਗ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਮਾਚਰ
ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਲਈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਵੇ—ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ।
ਯਦਿ ਤੇ ਰੁਚਿਤਂ ਵੀਰ ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ। ਤਦਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਾਮਨਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਵੱਡੇ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਬਾष੍ਕਲਿਰੁਵਾਚ। ਦੇਵੇਂਦ੍ਰ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਮਾ ਚਿਰਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵਧਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਬਾਸਕਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੰਦ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸੋਚ।
ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਂ ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਸੁਖਮਾਸ੍ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਧ੍ਯਾਨਧਾਰਣਯਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਨਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਖਿਨ੍ਨੋ ਜਗਚ੍ਚਿਂਤਾਮਪਾਸ੍ਯ ਤੁ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਦ੍ਵੀਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਕਈ ਲੜਾਈਆਂ ਨਾਲ ਥੱਕ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਿਨਃ ਸਾਯੁਧਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਅਸਹਾਯੇਨੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸਰ੍ਵੇਪਿ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਸ਼ਕਰ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਮਦਦ ਦੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੇਹ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਵੇਕਾਦਸ਼ਾਪਿ ਵਾ। ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਵਸਵਸ਼੍ਚੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਃ
ਇੱਥੇ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਵਸੁ ਤੇ ਧਰਮ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਮਖਭਾਗਿਨਃ। ਤ੍ਵਯਾ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰਿष੍ਟਂ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਤੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰਮ, ਵਰ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਘਾਤਿਤੋ ਵृਤ੍ਰੋ ਨਮੁਚਿਃ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨ। ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਪਾਕਾ-ਸ਼ਾਸਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ਪਰਬਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਭ੍ਰਾਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋਪਿ ਘਾਤਿਤਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯੋਤ੍ਰ ਜਙ੍ਘੇ ਚਾਰੋਪ੍ਯ ਘਾਤਿਤਃ
ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਦਾ ਭਰਾ, ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੂ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੰਗ੍ਹ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।