ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਂ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਾਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋ ਦੂਤਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੂਤੋ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁ ਤੁष੍ਟਿਦਃ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਉਪਵਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਉਪਵਾਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।'
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵੈਕਲ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਯਚ੍ਚ ਮੈਥੁਨਮ੍
ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਮੇ ਦੇਵ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਏਵਂ ਵੈ ਨਿਯਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਤੀਰ੍ਥਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਇੰਝ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮੱਧ ਦਿਨ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਦ੍ਗੋਮਯ ਤਿਲਾਨ੍ਨੀਤ੍ਵਾ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਣਹੇਤਵੇ
ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮਯ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਅਸ਼ਵਕ੍ਰਾਂਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ—'
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਯਾ ਹਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਸਂਭੂਤਾਸ੍ਤਿਲਾ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣਃ । ਤਿਲਸ੍ਨਾਨੇਨ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਤਿਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤਿਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਦੇਹੋਦ੍ਭਵਾ ਦੇਵਿ ਮਹਾਪਾਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਹਰ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਕਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਕृਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਫੜ ਕੇ, ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪਰਿਧਾਯ ਸੁਵਾਸਸੀ । ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਾਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਪਂਚਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮੋਪੇਤਂ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਰਗ੍ਗਂਧਵਾਸਿਤਮ੍
ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂਚ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਧਰ ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਗਰੀਯਸੀਮ੍ । ਮृਦ੍ਗੋਮਯਾਦਿਰਚਿਤਂ ਮਂਡਲਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮੈ, ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਂਡੁਲੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧੌਤੈਸ਼੍ਚ ਅਸ਼੍ਮਪਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਯਵ ਯਵਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮੰਡਲ ਚਿੱਟੇ ਧੋਏ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਤੇ ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੌ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਨਦੀਂ ਵੈਤਰਣੀਂ ਤਾਮ੍ਰਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਗ੍ਰਤਃ । ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਪृਥਕ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਾਵਾਹਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤਾਮੇ ਰੰਗ ਦੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਵਾਹਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਮਂ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍ । ਇਹਾਭ੍ਯੇਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯਮ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿਖਾਓ।
ਇਦਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਕਾਂਤ ਸੋਪਵਿष੍ਟਂ ਹਰੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਵਿਸ਼੍ਵੋਦ੍ਯਾਨਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਭੂਤਿਦਾਯ ਨਮਃ ਪਾਦਾਵਸ਼ੋਕਾਯ ਚ ਜਾਨੁਨੀ । ਉਰੂ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਃ ਕਟਿਮ੍
ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੁੱਟਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਂਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮੋ ਮੇਢ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਫਲਂ ਤਥਾ । ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਜਠਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਵੈ ਸ੍ਤਨੌ
ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਗੋਪਟ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੇਟ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਯ ਮੁਖਂ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਕੇਸ਼ਵਾਯੇਤਿ ਵੈ ਨਮਃ । ਪृष੍ਠਂ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਰਾਯੇਤਿ ਚਰਣੌ ਵਰਦਾਯ ਚ
ਸ੍ਰੀਧਰ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਾਰੰਗਧਰ ਨੂੰ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਰਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਸਿਗਦਾਪਰਸ਼ੁਪਾਣਯੇ । ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਿਰ ਇਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ 6.66.
ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ—ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਤਲਵਾਰ, ਗਦਾ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ—ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਕੂਰ੍ਮਂ ਚ ਵਾਰਾਹਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਚ ਵਾਮਨਮ੍ । ਰਾਮਂ ਰਾਮਂ ਚ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਬੁਧਂ ਕਲ੍ਕਿਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮ, ਵਾਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਤੇ ਕਲ्कि ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯਾਮਿ ਨਮੋ ਨਮਃ । ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼ਾਪਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਮਹਿषਵਾਹਨ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੱਖਣ ਦੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਁ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ । ਨਰਕਾਰ੍ਤਿਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਮਾਨ੍ਯਚ੍ਛ ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵੱਡੇ ਅਜੋਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਯਮਾਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਚਾਂਤਕਾਯ ਚ । ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਯ ਕਾਲਾਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਚ
ਯਮ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਵੈਵਸਵਤ, ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਵृਕੋਦਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਯ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ । ਨੀਲਾਯ ਚੈਵ ਦਧ੍ਨਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਮੋ ਨਮਃ
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤਰਾ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਦਧਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਨਾਮਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਵੈਤਰਣੀ ਸੁਦੁਃਪਾਰੇ ਪਾਪਘ੍ਨਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੇ
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵੈਤਰਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਹਾਭ੍ਯੇਹਿ ਮਹਾਭਾਗੇ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ । ਯਮਦ੍ਵਾਰਪਥੇ ਘੋਰੇ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ
ਇੱਥੇ ਆਓ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਪਣ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।