ਪਦਾਨਿ ਕृਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਨ੍ਮਮ ਕੀਰ੍ਤਯ। ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ੋ ਵੈ ਭਵਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪੈਰ ਰੱਖੇ; ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸਮ੍ਯਕ੍ਪृਚ੍ਛਸਿ ਭੋਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਸਂਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪਦਨ੍ਯਾਸਃ ਕृਤੋ ਦੇਵੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪੈਰ ਰੱਖੇ।
ਯਜ੍ਞਪਰ੍ਵਤਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ। ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਭੀष੍ਮ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਯਜਨ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਚੀਟੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਰ੍ਥੇ ਪਰਂਤਪ। ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਸਰ੍ਵਮਾਨੀਤਂ ਦਾਨਵੈਰ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰੈਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਏ ਸਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਸ਼ਮਾਨੀਯ ਜਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ਸਵਾਸਵਾਨ੍। ਦਾਨਵਾ ਯਜ੍ਞਭੋਕ੍ਤਾਰਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਏ; ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ ਹੀ ਯਜਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਬਣ ਗਏ।
ਕृਤਾ ਬਾष੍ਕਲਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦਾਨਵੇਨ ਬਲੀਯਸਾ। ਏਵਂਭੂਤੇ ਤਦਾ ਲੋਕੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਬਾਸਕਲੀ, ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ ਨੇ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਸਨ—
ਪਰਮਾਰ੍ਤਿਂ ਯਯੌ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਕृਤਃ। ਸ ਬਾष੍ਕਲਿਰ੍ਦਾਨਵੇਂਦ੍ਰੋऽਵਧ੍ਯੋਯਂ ਮਮ ਸਂਯੁਗੇ
ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਗਿਆ: 'ਇਹ ਬਾਸਕਲੀ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਹੈ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤੁ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। ਤਦਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕੇ ਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦਿਵੌਕਸੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਵ੍ਰਜਾਮਿ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਗਤਿਰਨ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਏਵਂ ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਦੇਵੇਂਦ੍ਰੋ ਵृਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦਿਵੌਕਸੈਃ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੀष੍ਮ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ ਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृਤਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵੌਕਸੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਾਮਹਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਜ੍ਜਗਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਾਪਦਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਕਿਂ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਵੈ ਦੇਵ ਯਤੋ ਨੋ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਵੱਡੀ ਆਫਤ ਦੱਸੀ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?'
ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਯਦਾਹृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਕਥਿਤਂ ਵੈ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਬਾष੍ਕਲੇਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਬਾਸਕਲੀ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਸਮੇਤ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚਾਵਿਲਂਬੇਨ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਨਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚਿਂਤਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾਮਹਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸੋਚ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ। ਨ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਹਾਨਿਸ੍ਤੁ ਤੈਰਸ੍ਮਾਕਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ, ਸਮਾਰਤ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਹਿ ਪ੍ਰਾਕृਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਭਾषਤੇ। ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਸੇ ਤਥਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਨਿਰਸ੍ਤੋਪਕृਤੈਃ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਲਾਭ ਵੇਖ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਨਿਸ਼ਪੱਖ ਹੋ ਕੇ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਯੇਨੋਪਕृਤਂ ਯਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਗੁਣਿਤਂ ਪੁਨਃ। ਯੋ ਨ ਤਸ੍ਯੋਪਕਾਰਾਯ ਤਤ੍ਕਰੋਤਿ ਵृਥਾ ਮਤਿਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਉਪਕਾਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੋਪਕਾਰਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਸ੍ਯਾਸਤਃ ਪੁਨਃ। ਨਰਕੇष੍ਵਪਿ ਸਂਵਾਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਬੇਸ਼ਰਮ ਤੇ ਝੂਠਾ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।
ਨੈਤਾਵਤੈਵ ਸਾਧੁਤ੍ਵਂ ਕृਤੇ ਯਾਤੁ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ। ਸ੍ਵਾਰ੍ਥੈਕਨਿष੍ਠਬੁਦ੍ਧੀਨਾਮੇਤਨ੍ਨਾਪਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਿਰਫ਼ ਵਾਪਸੀ ਕਰਕੇ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਲਾਭ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਭਵਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਜਗਤੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਃਖਦਂ। ਸ਼ਤਧਾ ਹृਦਯਂ ਦੀਰ੍ਣਂ ਤਨ੍ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮੁਪਾਗਤਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਸੌ ਵਾਰੀ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਗਂਤਾਸ੍ਮਿ ਨਿਮਗ੍ਨਾਨੁਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਨਃ। ਉਪਾਯਕਥਨੇਨਾਸ੍ਯ ਯੇਨ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਵੋ, ਤੇ ਉਹ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚਲ ਪਵੇ।
ਯਥਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਜਗਤ੍ਤਤ੍ਸ੍ਥਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਮ੍। ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਨਿਵृਤ੍ਤੋਤ੍ਸਵਮਂਗਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਦੱਸਿਆ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ ਤਿਵੇਂ ਵੇਖ ਕੇ: ਨਾ ਪਾਠ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਨਾ ਯਜਨ ਦੀ ਉਚਾਰਣ, ਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਮੁਕ ਗਈਆਂ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਧ੍ਯਯਨਸਂਯੋਗਂ ਮੁਕ੍ਤਵਾਰ੍ਤਾ ਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਦਂਡਨੀਤ੍ਯਾ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਵਾਸਮਾਤ੍ਰਾਵਸ਼ੇषਿਤਮ੍
ਪਾਠ-ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਰੇ ਵਪਾਰ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਹ ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ।
ਜਗਦਾਰ੍ਤਿਮਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੁਨਃ ਕष੍ਟਤਰਾਂ ਦਸ਼ਾਂ। ਏਤਾਵਤਾ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਵਯਂ ਗ੍ਲਾਨਿਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਦੁਨੀਆਂ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਆ ਗਈ; ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਥੱਕ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਜਾਨਾਮਿ ਬਾष੍ਕਲਿਂ ਤਂ ਤੁ ਵਰਦਾਨਾਚ੍ਚ ਗਰ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਜੇਯਂ ਭਵਤਾਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਸਾਧ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਬਾਸ਼ਕਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਜੈ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਾਵਂ ਤਤ੍ਵਮਯਂ ਤਦਾ। ਸਮਾਧਿਸ੍ਥਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਧ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਰਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਹੀ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤੋਕੇਨੈਵ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ। ਆਜਗਾਮ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਸਭ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ। ਭੋ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵ ਧ੍ਯਾਨਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਾਰਿਤਃ। ਯਦਰ੍ਥਮਿष੍ਯਤੇ ਧ੍ਯਾਨਂ ਸੋਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਛੱਡੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜਿਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ। ਮਹਾਪ੍ਰਸਾਦ ਏषੋऽਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਹਿ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਕਸ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਚ੍ਚੈषਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਯਾ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੈ, ਮਾਲਕ ਦਾ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ; ਹੋਰ ਕਿਸ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ?
ਮਮੈਵ ਤਾਵਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਜਗਦਰ੍ਥੇ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ। ਜਗਦੇਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੀਯਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਮੇਰੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣੀ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਣੀ ਸੀ; ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਅਜੀਬੀ ਨਹੀਂ।
ਭਵਤਾ ਪਾਲਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਂਹਰੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰ ਏਵ ਤੁ। ਏਵਂਭੂਤੇ ਜਗਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਨਾਸ ਤਾਂ ਰੁਦਰ ਨੇ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ—