ਨਾਮਭ੍ਰਾਂਤੈਰ੍ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਨੀਤਃ ਕਥਂ ਮੁਨਿਃ । ਭੀਮਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਗ੍ਰਾਮੇ ਕੌਂਡਿਨ੍ਯੇ ਮੁਦ੍ਗਲਾਭਿਧਃ
ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਭੀਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਕੌਂਡਿਨਯ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁਦਗਲ ਨਾਮਕ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹੋ?
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸੋऽਸ੍ਤਿ ਆਨੇਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤਾਮਸੌ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਤੇ ਗਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਾਯਾਤਾਃ ਪੁਨਰੇਵ ਤੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਮੁੜ ਆਏ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ । ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਗਤੈਰ੍ਦੇਹੀ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਰ੍ਨੋਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: 'ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।'
ਯਮ ਉਵਾਚ- ਕਿਂ ਕਾਰਣਮਦृਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਭਵਤਾਂ ਨਰਾਃ । ਸੁਕृਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਯੈਸ੍ਤੁ ਖ੍ਯਾਤਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦੇ? ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।'
ਉਜ੍ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਵਾ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਚ ਯੇ ਮृਤਾਃ । ਤਿਲਹਸ੍ਤਿਹਿਰਣ੍ਯਾਦਿ ਦਤ੍ਤਂ ਯੈਸ੍ਤੁ ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍
ਉੱਜੈਨੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਜਾਂ ਯਮੁਨਾ ਉੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿਲ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ ਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—
ਦੂਤਾ ਊਚੁਃ - ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ । ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੈਸ੍ਤਵਤੋषਦਮ੍
ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਉਹ ਵਰਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ। ਉਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਯੇਨ ਕृਤਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਜਾ । ਉਪਵਾਸੇ ਚ ਤੇਨੈਵ ਕਥਂ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਕਿਹੜੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯਥਾ ਵਦ । ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਉਹ ਵਰਤ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਮੁਦ੍ਗਲ ਉਵਾਚ- ਦੂਤਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਤਦਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਵਦਾਮਿ ਭੋ ਦੂਤਾ ਯਥਾਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮੁਦਗਲ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ: 'ਹੇ ਦੂਤੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਮ ਉਵਾਚ- ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾਦਿ ਮਾਸੇ ਤੁ ਯਾ ਇਮਾਃ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਜਾਃ । ਤਾਸੁ ਪੂਰ੍ਵਾਸੁ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੂਤਾ ਵੈਤਰਣੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਉੱਤੇ, ਵੈਤਰਣੀ ਵਰਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਤੋ।'
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਂ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਯਾਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋ ਦੂਤਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੂਤੋ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿष੍ਣੁ ਤੁष੍ਟਿਦਃ । ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਉਪਵਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। 'ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਉਪਵਾਸ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।'
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵੈਕਲ੍ਯਾਦ੍ਭੋਜਨਂ ਯਚ੍ਚ ਮੈਥੁਨਮ੍
ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਉਤਲ-ਪਤਲ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਮੇ ਦੇਵ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ । ਏਵਂ ਵੈ ਨਿਯਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਤੀਰ੍ਥਮਾਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਇੰਝ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮੱਧ ਦਿਨ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਦ੍ਗੋਮਯ ਤਿਲਾਨ੍ਨੀਤ੍ਵਾ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਣਹੇਤਵੇ
ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮਯ ਤੇ ਤਿਲ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਵਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਅਸ਼ਵਕ੍ਰਾਂਤ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਂਦੀ ਗਈ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ—'
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍ । ਤਯਾ ਹਤੇਨ ਪਾਪੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਸਂਭੂਤਾਸ੍ਤਿਲਾ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਿਣਃ । ਤਿਲਸ੍ਨਾਨੇਨ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉੱਗੇ ਤਿਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤਿਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਦੇਹੋਦ੍ਭਵਾ ਦੇਵਿ ਮਹਾਪਾਪਾਪਹਾਰਿਣੀ । ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਹਰ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਕਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਕृਤਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਫੜ ਕੇ, ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਪਰਿਧਾਯ ਸੁਵਾਸਸੀ । ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਾਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਪਂਚਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਤਮ੍ । ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮੋਪੇਤਂ ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਰਗ੍ਗਂਧਵਾਸਿਤਮ੍
ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਪੰਜ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਲਪੂਰ੍ਣਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਂਚ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਧਰ ਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਣੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਗਰੀਯਸੀਮ੍ । ਮृਦ੍ਗੋਮਯਾਦਿਰਚਿਤਂ ਮਂਡਲਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮੈ, ਆਦਿ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਤਂਡੁਲੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧੌਤੈਸ਼੍ਚ ਅਸ਼੍ਮਪਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਯਵ ਯਵਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਮੰਡਲ ਚਿੱਟੇ ਧੋਏ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਤੇ ਪੱਥਰ 'ਤੇ ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜੌ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਨਦੀਂ ਵੈਤਰਣੀਂ ਤਾਮ੍ਰਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਗ੍ਰਤਃ । ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਪृਥਕ੍ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਾਵਾਹਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਤਾਮੇ ਰੰਗ ਦੀ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਵਾਹਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਮਂ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍ । ਇਹਾਭ੍ਯੇਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ
ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯਮ, ਜੋ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿਖਾਓ।
ਇਦਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਕਾਂਤ ਸੋਪਵਿष੍ਟਂ ਹਰੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਵਿਸ਼੍ਵੋਦ੍ਯਾਨਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ
ਇਹ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਭੂਤਿਦਾਯ ਨਮਃ ਪਾਦਾਵਸ਼ੋਕਾਯ ਚ ਜਾਨੁਨੀ । ਉਰੂ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਮਃ ਕਟਿਮ੍
ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗੁੱਟਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਂਦਰ੍ਪਾਯ ਨਮੋ ਮੇਢ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਫਲਂ ਤਥਾ । ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਜਠਰਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਵੈ ਸ੍ਤਨੌ
ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਗੋਪਟ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਆਦਿਤਯ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੇਟ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ।