ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵਃ ਪਾਟਲਾਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀ। ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਾਯਾਮਪ੍ਸਰਸਃ ਕੁਂਦੇ ਗਂਧਰ੍ਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਾਟਲ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ। ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਕੁੰਦ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਿਂਤਿਡੀਕੇ ਦਾਸਵਰ੍ਗਾ ਵਂਜੁਲੇ ਦਸ੍ਯਵਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਃ ਸ਼੍ਰੀਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚ ਚਂਦਨਃ ਪਨਸਸ੍ਤਥਾ
ਤਿੰਤਿੜੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦਾਸ ਵਰਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੰਜੁਲ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਚੋਰ ਹਨ। ਚੰਦਨ ਤੇ ਪਨਸ ਰੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਸ਼੍ਚਂਪਕਸ਼੍ਚ ਕਰੀਰਃ ਪਾਰਦਾਰਿਕਃ। ਅਪਤ੍ਯਨਾਸ਼ਕਸ੍ਤਾਲੋ ਬਕੁਲਃ ਕੁਲਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਚੰਪਕ ਰੁੱਖ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਰੀਰਾ ਰੁੱਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ। ਤਾਲ ਰੁੱਖ ਸੰਤਾਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਕੁਲ ਰੁੱਖ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਭਾਰ੍ਯਾ ਨਾਰਿਕੇਲਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਂਦਰੀ। ਰਤਿਪ੍ਰਦਾ ਤਥਾ ਕੋਲੀ ਕੇਤਕੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਨਾਰੀਅਲ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪਤਨੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਾਕ਼ ਰੁੱਖ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਲੀ ਰੁੱਖ ਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੇਤਕੀ ਰੁੱਖ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿ ਨਗਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੇ ਨੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਪਿ ਦਾਯਕਾਃ। ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਯੈਸ੍ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਰੋਪਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਵੀ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਣਗੇ।
ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ । ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਉਵਾਚ। ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਂਨਾਮ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਉਣਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ 'ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਵਿਛੋਣਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਦਗ੍ਧੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਮਹਾਦਿषੁ। ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੇਕਸ੍ਥਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਜਲ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਇਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਵੈਕੁਂਠਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਗਵਿਧੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਅਹਂਕਾਰਵृਤੇਲੋਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਨ੍ਵਿਤੇ। ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਯਾਂ ਕਮਲਾਸਨਕृष੍ਣਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸਪਰਧਾ ਵਧ ਗਈ—
ਪਿਂਗਾਕਾਰਾ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾਤਿਭੀषਣਾ। ਤਯਾਭਿਤਪ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍
ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਅਕਰੂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ਜਲ ਗਈ ਤੇ ਉਹ (ਸੁਭਾਗਤਾ) ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਰਸਰੂਪਂ ਨ ਤਦ੍ਯਾਵਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਤਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤਕ ਰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੀ।
ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੀਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੱਖ, ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਬਲਂਤੇਜੋਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ। ਸ਼ੇषਂ ਯਦਪਤਦ੍ਭੂਮਾਵष੍ਟਧਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਈ, ਉਹ ਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਠ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੋषਧਯੋ ਜਾਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਕਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼ਵਸ੍ਤਰੁਰਾਜਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਪਵਾਵਸ਼੍ਸ਼ਾਲਿਧਾਨ੍ਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਸੱਤ ਸੁਭਾਗ ਪੌਦੇ ਜਨਮ ਲਏ: ਗੰਨੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਿਸ਼ਪਵਾ, ਸ਼ਾਲੀ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਣਾ।
ਵਿਕਾਰਵਚ੍ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸੁਂਭਂ ਕੁਸੁਮਂ ਤਥਾ। ਲਵਣਂ ਚਾष੍ਟਮਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋ-ਦੁੱਧ, ਕੁਸੁੰਭਾ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਲਵਣ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਠ ਸੁਭਾਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾ ਪੁਰਾ। ਦੁਹਿਤਾ ਸਾਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਸਤੀਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਾਨਤੀਤ੍ਯ ਲਾਲਿਤ੍ਯਾਲ੍ਲਲਿਤਾ ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀਂ ਦੇਵੀਮੁਪਯੇਮੇ ਪਿਨਾਕਧृਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਾਜ਼ਵਾਬ ਲਾਵਣੀ ਨਾਲ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਲਿਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਮਯੀਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍। ਤਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਮਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਕਿਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਥਮਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਲਲਿਤਾਯਾ ਮੁਨੇ ਵਦ। ਯਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਜਗਤਃ ਸ਼ਾਂਤਯੇ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਢੰਗ ਹੈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਵਸਂਤਮਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਜਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਵਸੰਤ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਸਵੇਰੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਿਲ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਤੀ। ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਿਕੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰੁਦੂਢਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਸ ਦਿਨ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹਿਆ ਗਿਆ।
ਤਯਾ ਸਹੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਤृਤੀਯਾਯਾਮਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍। ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਸਂਯੁਤੈਃ
ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਦੀਵੇ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਤਥਾ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ। ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਗੌਰੀਮਿਂਦੁਸ਼ੇਖਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਗਉ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਵਾਲੀ ਗੌਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਪਾਟਲਾਯੈ ਤੁ ਪਾਦੌ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ। ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਜਯਾਯੈ ਗੁਲ੍ਫਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਪਾਟਲਾ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ। 'ਸ਼ਿਵਾ' ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਗੁਲਫਾਂ 'ਤੇ ਜਯਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯੇਤਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਯੈ ਜਂਘਯੋਰ੍ਯੁਗਮ੍। ਸ਼ਿਰੋ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਵਿਜਯਾਯੈ ਚ ਜਾਨੁਨੀ
'ਤ੍ਰਯੰਬਕ' ਰੁਦਰ ਲਈ, 'ਭਵਾਨੀ' ਦੋਵੇਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਲਈ, 'ਰੁਦਰੇਸ਼ਵਰ' ਸਿਰ ਲਈ, ਅਤੇ 'ਵਿਜਯਾ' ਦੋਵੇਂ ਗੋਡਿਆਂ ਲਈ ਉਚਾਰੋ।
ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਹਰਿਕੇਸ਼ਾਯ ਤਥੋਰੁਵਰਦੇ ਨਮਃ। ਈਸ਼ਾਯੇਤਿ ਕਟਿਂ ਰਤ੍ਯੈ ਸ਼ਂਕਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
'ਹਰੀਕੇਸ਼' ਦੋਵੇਂ ਰਾਣਾਂ ਲਈ, 'ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, 'ਈਸ਼ਾ' ਕਮਰ ਲਈ, 'ਰਤੀ' ਅਤੇ 'ਸ਼ੰਕਰ' ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਉਚਾਰੋ।
ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਵਯਂ ਚ ਕੋਟਵ੍ਯੈ ਸ਼ੂਲਿਨਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ। ਮਂਗਲਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੁਦਰਂ ਚਾਭਿਭੂਜਯੇਤ੍
ਦੋਵੇਂ ਪੇਟਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ 'ਕੋਟਵੀ', 'ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ', ਅਤੇ 'ਮੰਗਲਾ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੇਟ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਮੀਸ਼ਾਨ੍ਯੈ ਚ ਕੁਚਦ੍ਵਯਮ੍। ਸ਼ਿਵਂ ਵੇਦਾਤ੍ਮਨੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਕਂਠਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
'ਸਰਵਾਤਮਾ' ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, 'ਰੁਦਰ' ਅਤੇ 'ਈਸ਼ਾਨੀ' ਦੋਵੇਂ ਛਾਤੀਆਂ ਲਈ, 'ਸ਼ਿਵ' ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਅਤੇ 'ਰੁਦਰਾਣੀ' ਗਲ੍ਹ ਲਈ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਮਨਂਤਾਯੈ ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍। ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਯੇਤਿ ਹਰਂ ਬਾਹੂ ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਿਯੇ
'ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ', 'ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ', 'ਅਨੰਤਾ' ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਲਈ, 'ਤ੍ਰਿਨੈਣ' ਹਰਾ ਲਈ, ਅਤੇ 'ਕਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪਿਆਰੀ' ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਉਚਾਰੋ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਭਵਨਾਯੇਤਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍। ਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਵਧਾਯੈ ਚ ਮੁਖਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
'ਸੁਭਾਗ ਭਵਨ' ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ। 'ਸਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਸਵਧਾ' ਮੂੰਹ ਲਈ, 'ਈਸ਼ਵਰ' ਨੂੰ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ ਉਚਾਰੋ।