ਆਚਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਸਵਂ ਬੁਧਃ
ਅਚਾਰਿਆ ਨੂੰ ਦੋਹਣਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ; ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰੇ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਦਂ ਚਾਨਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਯਸ਼੍ਚੈਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ—
ਸੋਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍। ਭੂਤਾਨ੍ਭਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੁਜਾਂਸ੍ਤਾਰਯੇਦ੍ਰੋਮਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਰਵ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍। ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਔਖੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰਿਤ੍ਵਂ ਪਾਦਪਾ ਏਵ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਲਈ ਰੁੱਖ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਿਂਡਦਾਨਾਦੀਨ੍ਰੋਪਕਾਣਾਂ ਦਦਂਤਿ ਤੇ। ਯਤ੍ਨੇਨਾਪਿ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਰੋਪਣਂ ਕੁਰੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰੁੱਖ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਆਦਿ ਦੇ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਲਗਾ।
ਸ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਮੇਕਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਧਨੀ ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਅਸ਼ੋਕਃ ਸ਼ੋਕਨਾਸ਼ਨਃ
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੀ ਚਾਯੁਃਪ੍ਰਦਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਜਂਬੁਕੀ ਕਨ੍ਯਕਾਦਾਤ੍ਰੀ ਭਾਰ੍ਯਾਦਾ ਦਾਡਿਮੀ ਤਥਾ
ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੀਰੀ ਰੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਦਿਮੀ ਰੁੱਖ ਪਤਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਰੋਗਨਾਸ਼ਾਯ ਪਲਾਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸੋ ਰੋਪਯੇਦ੍ਯੋ ਵਿਭੀਤਕਮ੍
ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਪਲਾਸ਼ ਰੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਭੀਤਕ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਕੋਲੇ ਕੁਲਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਖਾਦਿਰੇਣਾਪ੍ਯਰੋਗਿਤਾ। ਨਿਂਬਪ੍ਰਰੋਹਕਾਣਾਂ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਅੰਕੋਲ ਰੁੱਖ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਦਿਰ ਰੁੱਖ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਬ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵਃ ਪਾਟਲਾਯਾਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀ। ਸ਼ਿਂਸ਼ਪਾਯਾਮਪ੍ਸਰਸਃ ਕੁਂਦੇ ਗਂਧਰ੍ਵਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਪਾਟਲ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ। ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਕੁੰਦ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਿਂਤਿਡੀਕੇ ਦਾਸਵਰ੍ਗਾ ਵਂਜੁਲੇ ਦਸ੍ਯਵਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਃ ਸ਼੍ਰੀਪ੍ਰਦਸ਼੍ਚ ਚਂਦਨਃ ਪਨਸਸ੍ਤਥਾ
ਤਿੰਤਿੜੀ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦਾਸ ਵਰਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਵੰਜੁਲ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਚੋਰ ਹਨ। ਚੰਦਨ ਤੇ ਪਨਸ ਰੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਸ਼੍ਚਂਪਕਸ਼੍ਚ ਕਰੀਰਃ ਪਾਰਦਾਰਿਕਃ। ਅਪਤ੍ਯਨਾਸ਼ਕਸ੍ਤਾਲੋ ਬਕੁਲਃ ਕੁਲਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਚੰਪਕ ਰੁੱਖ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਰੀਰਾ ਰੁੱਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੈ। ਤਾਲ ਰੁੱਖ ਸੰਤਾਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਕੁਲ ਰੁੱਖ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਭਾਰ੍ਯਾ ਨਾਰਿਕੇਲਾ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਸਰ੍ਵਾਂਗਸੁਂਦਰੀ। ਰਤਿਪ੍ਰਦਾ ਤਥਾ ਕੋਲੀ ਕੇਤਕੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਨਾਰੀਅਲ ਰੁੱਖ ਬਹੁਤ ਪਤਨੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਾਕ਼ ਰੁੱਖ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਲੀ ਰੁੱਖ ਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੇਤਕੀ ਰੁੱਖ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਦਿ ਨਗਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਯੇ ਨੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇਪਿ ਦਾਯਕਾਃ। ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਤੇ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਯੈਸ੍ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਰੋਪਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਰੁੱਖ ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇ, ਉਹ ਵੀ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਣਗੇ।
ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ । ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਉਵਾਚ। ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍। ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਂਨਾਮ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਉਣਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ 'ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਵਿਛੋਣਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਦਗ੍ਧੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਮਹਾਦਿषੁ। ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੇਕਸ੍ਥਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਜਲ ਗਏ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਇਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਵੈਕੁਂਠਂ ਸਰ੍ਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਲੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਗਵਿਧੌ ਨृਪਃ
ਉਹ ਸਾਰੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਅਹਂਕਾਰਵृਤੇਲੋਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਨ੍ਵਿਤੇ। ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਯਾਂ ਕਮਲਾਸਨਕृष੍ਣਯੋਃ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਲ-ਆਸਨ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਸਪਰਧਾ ਵਧ ਗਈ—
ਪਿਂਗਾਕਾਰਾ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲਾਤਿਭੀषਣਾ। ਤਯਾਭਿਤਪ੍ਤਸ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍
ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਅਕਰੂਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਛਾਤੀ ਜਲ ਗਈ ਤੇ ਉਹ (ਸੁਭਾਗਤਾ) ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਰਸਰੂਪਂ ਨ ਤਦ੍ਯਾਵਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਤਾ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤਕ ਰਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕੀ।
ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੀਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੱਖ, ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ।
ਬਲਂਤੇਜੋਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ। ਸ਼ੇषਂ ਯਦਪਤਦ੍ਭੂਮਾਵष੍ਟਧਾ ਤਦ੍ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਈ, ਉਹ ਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਠ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੋषਧਯੋ ਜਾਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਕਾਃ। ਇਕ੍ਸ਼ਵਸ੍ਤਰੁਰਾਜਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਪਵਾਵਸ਼੍ਸ਼ਾਲਿਧਾਨ੍ਯਕਮ੍
ਫਿਰ ਸੱਤ ਸੁਭਾਗ ਪੌਦੇ ਜਨਮ ਲਏ: ਗੰਨੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਿਸ਼ਪਵਾ, ਸ਼ਾਲੀ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਧਾਣਾ।
ਵਿਕਾਰਵਚ੍ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸੁਂਭਂ ਕੁਸੁਮਂ ਤਥਾ। ਲਵਣਂ ਚਾष੍ਟਮਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋ-ਦੁੱਧ, ਕੁਸੁੰਭਾ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਅਠਵਾਂ ਲਵਣ ਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਠ ਸੁਭਾਗ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾ ਪੁਰਾ। ਦੁਹਿਤਾ ਸਾਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਸਤੀਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੀਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਾਨਤੀਤ੍ਯ ਲਾਲਿਤ੍ਯਾਲ੍ਲਲਿਤਾ ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰੀਂ ਦੇਵੀਮੁਪਯੇਮੇ ਪਿਨਾਕਧृਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਲਾਜ਼ਵਾਬ ਲਾਵਣੀ ਨਾਲ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਲਿਤਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਮਯੀਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍। ਤਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਮਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਕਿਂ ਨ ਵਿਂਦਤਿ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਦੀ ਸੁਭਾਗਤਾ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਕਥਮਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਲਲਿਤਾਯਾ ਮੁਨੇ ਵਦ। ਯਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਜਗਤਃ ਸ਼ਾਂਤਯੇ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਢੰਗ ਹੈ?
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਵਸਂਤਮਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਜਨਪ੍ਰਿਯਃ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੁਲਸਤਯ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਵਸੰਤ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੇ ਸਵੇਰੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।