ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਮਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਵਸਂਤਸਮਯੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਗ੍ਰੀष੍ਮੇਪਿ ਯਤ੍ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਂ ਰਾਜਸੂਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਰਾਜਸੂਯ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼ੇषਧਰ੍ਮਾਨ੍ਕਰੋਤਿ ਚੋਰ੍ਵ੍ਯਾਮਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਃ। ਸ ਯਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਲਯਮੇਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਕਲ੍ਪਾਨਨੇਕਾਨ੍ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਤੇ ਅਨੇਕ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਲੋਕਾਨ੍ਵਿਚਰਨ੍ਸ੍ਵਰਾਦੀਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਾਰ੍ਧਦ੍ਵਯਮਙ੍ਗਨਾਭਿਃ। ਸਹੈਵ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ਯੋਗਬਲੇਨ ਭੂਯਃ
ਅਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦੋ ਪਰਾਰਧ ਤੱਕ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਅੰਗਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਪਾਦਪਾਨਾਂ ਵਿਧਿਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਵਦ। ਵਿਧਿਨਾ ਯੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਦਪਾਰੋਪਣਂ ਬੁਧੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਯੇषਾਂ ਤਾਨਿਦਾਨੀਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਪਾਦਪਾਨਾਂ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਥੈਵੋਦ੍ਯਾਨਭੂਮਿषੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਲੋਕ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ ਵੀ।
ਤਟਾਕਵਿਧਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਜਗਤੀਸ਼੍ਵਰ। ऋਤ੍ਵਿਙ੍ਮਂਡਪਸਂਭਾਰਮਾਚਾਰ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਤਦ੍ਵਿਧਂ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਲਾਬ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਾਂਗ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਰਿਤਵਿਗ, ਮੰਡਪ ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ। ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕੈਃ ਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਉਨਾਲੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ, ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਾਲ੍ਯੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਵਾਸੋਭਿਰਭਿਵੇष੍ਟਯੇਤ੍। ਸੂਚ੍ਯਾ ਸੌਵਰ੍ਣਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਰ੍ਣਵੇਧਨਂ
ਉਹ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਦੇਵੇ; ਸਭ ਦੇ ਕੰਨ ਛੇਦਣ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸੂਈ ਵਰਤੇ।
ਅਂਜਨਂ ਚਾਪਿ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਧੇਮਸ਼ਲਾਕਯਾ। ਫਲਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਵਾ ਕਾਲਧੌਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਕਾਜਲ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਲਾਕਾ ਨਾਲ; ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਫਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਧੋ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਸਰ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵੇਦ੍ਯਾਂਤਾਨ੍ਯਧਿਵਾਸਯੇਤ੍। ਧੂਪੋਤ੍ਰ ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇष੍ਵਧਿष੍ਠਿਤਾਨ੍
ਹਰ ਰੁੱਖ ਲਈ, ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰੱਖੇ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧੂਪ ਗੁਗਲ ਹੈ, ਜੋ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨੈਃ। ਕੁਂਭਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਵਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਸੁਗੰਧਤ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਉਨਾਲੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਹਰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਘੜੇ ਰੱਖੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦਿਨਾਂਤੇ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਲਿਨਿਵੇਦਨਮ੍। ਯਥਾਵਲ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਮਿਂਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਵਨਸ੍ਪਤੇਰਧਿਵਾਸ ਏਵਂ ਕਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਾਨ੍ਸੌਵਰ੍ਣਕृਤਮੇਖਲਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਸਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਂ ਸੌਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਾਭ੍ਯਾਮਤਿਸ਼ਾਲਿਨੀਂ। ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਧ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸृਜੇਦ੍ਗਾਮੁਦਙ੍ਮੁਖੀਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰਿਹਾ ਕਰੀ।
ਤਤੋਭਿषੇਕਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਾਦ੍ਯਮਂਗਲਗੀਤਕੈਃ। ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਮਂਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰੁਣੈਰਭਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਵਾਜਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ—
ਤੈਰੇਵ ਕੁਂਭੈਃ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵਾਃ। ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰੋ ਯਜਮਾਨੋਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹੀ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣ; ਯਜਮਾਨ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗੋਭਿਰ੍ਵਿਭਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨृਤ੍ਵਿਜਃ ਸਸਮਾਹਿਤਾਨ੍। ਹੇਮਸੂਤ੍ਰੈਃ ਸਕਟਕੈਰਂਗੁਲੀਯੈਃ ਪਵਿਤ੍ਰਕੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਗੇ, ਕੜੇ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰੇ।
ਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਯਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਤਥੋਪਸ੍ਕਰਪਾਦੁਕੈਃ। ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਭਿषੇਚਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵਦ੍ਦਿਨਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਕਪੜਿਆਂ, ਵਿਛੋਣਿਆਂ, ਸਾਜ-ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ।
ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਯਵੈਃ ਕृष੍ਣਤਿਲੈਰਪਿ। ਪਲਾਸ਼ਸਮਿਧਃ ਸ਼ਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਹ੍ਨਿ ਤਥੋਤ੍ਸਵਃ
ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੇ, ਜੌ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ; ਪਲਾਸ ਦੀ ਲੱਕੜ ਹੋਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਤਸਵ ਹੋਵੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਦੇਯਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ। ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਕਿਚਿਤ੍ਤਤ੍ਤਦ੍ਦਦ੍ਯਾਦਮਤ੍ਸਰੀ
ਉਥੇ ਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇਵੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍। ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੋਤ੍ਸਵਂ ਬੁਧਃ
ਅਚਾਰਿਆ ਨੂੰ ਦੋਹਣਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੇ; ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰੇ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਦਂ ਚਾਨਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਯਸ਼੍ਚੈਵਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ—
ਸੋਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍। ਭੂਤਾਨ੍ਭਵ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨੁਜਾਂਸ੍ਤਾਰਯੇਦ੍ਰੋਮਸਂਮਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਰਵ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍। ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਔਖੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ। ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਤ੍ਰਿਤ੍ਵਂ ਪਾਦਪਾ ਏਵ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉਹ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਲਈ ਰੁੱਖ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪਿਂਡਦਾਨਾਦੀਨ੍ਰੋਪਕਾਣਾਂ ਦਦਂਤਿ ਤੇ। ਯਤ੍ਨੇਨਾਪਿ ਚ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਰੋਪਣਂ ਕੁਰੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਰੁੱਖ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਆਦਿ ਦੇ ਲਾਭ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇ, ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਲਗਾ।
ਸ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਯਮੇਕਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ। ਧਨੀ ਚਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਵृਕ੍ਸ਼ੇਣ ਅਸ਼ੋਕਃ ਸ਼ੋਕਨਾਸ਼ਨਃ
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ। ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੀ ਚਾਯੁਃਪ੍ਰਦਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਜਂਬੁਕੀ ਕਨ੍ਯਕਾਦਾਤ੍ਰੀ ਭਾਰ੍ਯਾਦਾ ਦਾਡਿਮੀ ਤਥਾ
ਪਲੱਖ ਰੁੱਖ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੀਰੀ ਰੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੰਬੂ ਰੁੱਖ ਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦਾਦਿਮੀ ਰੁੱਖ ਪਤਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਰੋਗਨਾਸ਼ਾਯ ਪਲਾਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇ ਪੁਂਸੋ ਰੋਪਯੇਦ੍ਯੋ ਵਿਭੀਤਕਮ੍
ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਪਲਾਸ਼ ਰੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਭੀਤਕ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਕੋਲੇ ਕੁਲਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਖਾਦਿਰੇਣਾਪ੍ਯਰੋਗਿਤਾ। ਨਿਂਬਪ੍ਰਰੋਹਕਾਣਾਂ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁष੍ਯੇਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਅੰਕੋਲ ਰੁੱਖ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਦਿਰ ਰੁੱਖ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿੰਬ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।