ਯਜਦ੍ਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍। ਬਹ੍ਵृਚੌ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦੌ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ, 'ਯਜਨਾ ਕਰੋ,' ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ। ਭਾਵ੍ਰਿਚ ਪਾਠਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਯਜੁਰਵੈਦ ਪਾਠਕ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਸਾਮਗੌ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਵੁਤ੍ਤਰੇਣ ਅਥਰ੍ਵਣੌ। ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਯਜਮਾਨ ਉਪਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਸਾਮਵੈਦ ਪਾਠਕ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਅਥਰਵਵੈਦ ਪਾਠਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ। ਯਜਮਾਨ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਅਲਤਾਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ।
ਯਜਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯਾਜਕਾਨ੍ਪੁਨਰੇਵ ਤਾਨ੍। ਉਤ੍ਕृष੍ਟਮਂਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯੇਨ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਮਿਤਿ ਜਾਪਕਾਨ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਯਜਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ, 'ਯਜਨਾ ਕਰੋ,' ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖੇ, 'ਖੜੇ ਰਹੋ।'
ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਧੁਕ੍ਸ਼੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਮਿਧਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਏ। ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣੈਰੇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਂਦ੍ਰਾਯੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਰਿਤਵਿਗ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਪੰਡਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਵਮਾਨਂ ਚ ਮਂਗਲਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੁਕਤ, ਰੌਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਪਾਵਮਾਨ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸੁਕਤ ਪਾਠੇ ਜਾਣ।
ਜਪੇਚ੍ਚ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਬਹ੍ਵृਚਃ ਪृਥਕ੍। ਸ਼ਾਕ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੌਸ਼੍ਮਾਂਡਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਵ੍ਰਿਚ ਪਾਠਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੌਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਜਾਪੇ। ਸ਼ਾਕਰ, ਰੌਦ੍ਰ, ਸੋਮ, ਕੌਸ਼ਮਾਂਡ, ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਸੁਕਤ ਵੀ।
ਸੌਰਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਜਪੇਯੁਸ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦਃ। ਵੈਰਾਜਂ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਸੌਪਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੈਦ ਪਾਠਕ ਸੌਰ ਸੁਕਤ ਜਾਪਣ। ਵੈਰਾਜ, ਪੌਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ, ਸੌਪਰਣ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ ਵੀ।
ਸ਼ੈਸ਼ਵਂ ਪਂਚਨਿਧਨਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ। ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍ਸਾਮ ਰੌਰਵਂ ਚ ਰਥਂਤਰਮ੍
ਸ਼ੈਸ਼ਵ, ਪੰਚਨਿਧਨ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤੇ ਜੈਸ਼ਠ ਸਾਮ ਸੁਕਤ; ਵਾਮਦੇਵ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ, ਰੌਰਵ ਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਸੁਕਤ ਵੀ।
ਗਵਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਚ ਯਮਂ ਤਥਾ। ਗਾਯੇਯੁਃ ਸਾਮਗਾ ਰਾਜਨ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਤ, ਵਿਕੀਰਣ, ਰਕਸ਼ੋਘਨ ਤੇ ਯਮ ਸੁਕਤ; ਸਾਮ ਪਾਠਕ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਇਹ ਗਾਵਨ।
ਆਥਰ੍ਵਣਾਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ਾਂਤਿਕਂ ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਤਥਾ। ਜਪੇਯੁਰ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਰੁਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਥਰਵਵੈਦ ਪਾਠਕ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸੁਕਤ ਜਾਪਣ, ਵਰੁਣ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਦ੍ਯੁਰਭਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਾਵੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍। ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਵਲ੍ਮੀਕ ਸਂਗਮਾਦ੍ਵ੍ਰਜਗੋਕੁਲਾਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਵਾਸਨ ਕਰਕੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਚੀਟੀ ਦੇ ਟਿਲਿਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ—
ਮृਦਮਾਦਾਯ ਕੁਂਭੇषੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦੋषਧੀਸ੍ਤਥਾ। ਰੋਚਨਾਂ ਚ ਸਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਂ ਗਂਧਾਨ੍ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਮੇਵ ਚ
ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਕੁੰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ, ਉਸ ਨਾਲ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵੀ। ਰੋਚਨਾ, ਸਿਦਧਾਰਥ, ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਗੁਗਲੂ ਵੀ ਪਾਏ।
ਸ੍ਨਾਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਂ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਰ੍ਮਹਾਮਂਤ੍ਰੈਰੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਨਾਨ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਤਾ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।
ਅਤਿਵਾਹ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਪਾਮੇਵਂ ਵਿਧਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਂਜਾਤੇ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਗਵਾਂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਤ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲਵੇ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਆਵੇ, ਸੌ ਗਾਵਾਂ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮष੍ਟषष੍ਟ੍ਯਥਵਾ ਪੁਨਃ। ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਅਠਸਠ, ਜਾਂ ਪਚਾਸ, ਜਾਂ ਛੱਤੀ, ਜਾਂ ਪੱਚਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਵਸਰਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਲਗ੍ਨੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ। ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਸਗਂਧਰ੍ਵੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲਗਨ ਵਿੱਚ, ਵੇਦ ਪਾਠ, ਗੰਧਰਵ ਗੀਤ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ—
ਕਨਕਾਲਂਕृਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਗਾਮਵਤਾਰਯੇਤ੍। ਸਾਮਗਾਯ ਚ ਸਾ ਦੇਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਾਮ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਪਾਤ੍ਰੀਮਾਦਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣੀ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍। ਤਤੋ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਕਰਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨ ਲਗੇ ਹੋਣ, ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵਿਚ ਮੱਛੀ, ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਹੋਰ ਜਲ ਜੀਵ ਪੂਰੇ ਪਾ ਦੇਣ।
ਧृਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਪਾਰਗੈਃ। ਮਹਾਨਦੀਜਲੋਪੇਤਾਂ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਾਤ੍ਰੀ ਚਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਣ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖਣ। ਉਸ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਤ੍ਤਰਾਭਿਮੁਖਾਂ ਨ੍ਯੁਬ੍ਜਾਂ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਆਥਰ੍ਵਣੇਨ ਸੁਸ੍ਨਾਤਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਪਾਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁਬੋ ਕੇ ਰੱਖਣ। ਆਥਰਵਣ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਾਇਆ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਵੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਪੋਹਿष੍ਠੇਤਿ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਗਤ੍ਯ ਚ ਮਂਡਪਂ। ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਦਸ੍ਯਾਨ੍ਵੈ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਂਤਤਃ
'ਆਪੋਹਿਸ਼ਠ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਪਾਤ੍ਰੀ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਤੇ ਚੌਂਕ 'ਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਲੀ ਦੇਣੀ।
ਪੁਨਰ੍ਦਿਨਾਨਿ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਚਤੁਰ੍ਥੀਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਯਂ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ1.27.
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਚਾਰ ਦਿਨ ਹੋਰ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ। ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਪਂ ਵਿਭਜੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਯਜਨ ਲਈ ਪਾਤ੍ਰੇ ਤੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਦੇਣ। ਫਿਰ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਣਾ।
ਹੇਮਪਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਚ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍। ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਥਵਾऽष੍ਟਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਸੇਜ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਅਠ ਸੌ ਨੂੰ ਵੀ, ਇਹ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਨੀਯਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਏਵਮੇष ਪੁਰਾਣੇषੁ ਤਟਾਕਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਲਾਬਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਇੰਝ ਹੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੂਪਵਾਪੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀषੁ ਚ। ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਕੂਆਂ, ਵਾਪੀਆਂ, ਤੇ ਪੂਸਕਰਣੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਰਸਮ ਹੈ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦੋਦ੍ਯਾਨਭੂਮਿषੁ। ਅਯਂ ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਾਵਰ੍ਧੇਨ ਵਿਧਿਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਪਰ ਮੰਦਰਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਇਹ ਵਿਧੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਲ੍ਪੇष੍ਵੇਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤੈਃ। ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਮਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਛੋਟੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਇਕ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ, ਜੋ ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ। ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਅਗਨਿਸ਼ਤੋਮ ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਲਸ੍ਥਿਤਂ ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਦੁਕ੍ਤਫਲਦਾਯਕਮ੍। ਵਾਜਪੇਯਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਹੇਮਂਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪਤਝੜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਉਹ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਪਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਸਰਦੀ ਤੇ ਹਿਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਾਜਪੇਯ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਨਾਲ,