ਵਿਤਸ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਾ ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍षਟ੍ਸਪ੍ਤਾਂਗੁਲਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਾ। ਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਰਿਪਰ੍ਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮੇਖਲਾਃ
ਯੋਨੀ ਇਕ ਵਿਤਸਤ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿਅਪਕ; ਖੱਡਾਂ ਇਕ ਹੱਥ ਚੌੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਉੱਪਰ ਉਠੇ ਹੋਣ।
ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਸਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਯੁਤਾਃ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋਦੁਂਬਰਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਵਟਸ਼ਾਖਾਕृਤਾਨਿ ਤੁ
ਸਭ ਇਕੋ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋਣ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਧਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ; ਅਸ਼ਵਥ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼ ਅਤੇ ਵਟ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਮਂਡਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਹੋਤਾਰੋ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟ ਵੈ
ਮੰਡਪ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਰਵਾਜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਉਥੇ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਪੰਡਿਤ ਤੇ ਅੱਠ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਅष੍ਟੌ ਤੁ ਜਾਪਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਅੱਠ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਤੇषੁ ਕਲਸ਼ਾ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਉੱਚ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਜਨ ਲਾਏ ਜਾਣ। ਚੌਂਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਵ੍ਯਜਨੇ ਚਾਸਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਨੇਕਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯੁਰ੍ਬਲਯਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਅਸਨ, ਪੱਖਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵਨੁਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰੋ ਯੂਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਚਾਰਯ, ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਦਾ ਖੰਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਜਮਾਨਪ੍ਰਮਾਣੋ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਹੇਮਾਲਂਕਾਰਿਣਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿ ऋਤ੍ਵਿਜਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਭਾਗ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ। ਪੱਚੀਸ ਪੰਡਿਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਕੁਂਡਲਾਨਿ ਚ ਹੈਮਾਨਿ ਕੇਯੂਰਕਟਕਾਨਿ ਚ। ਤਥਾਂਗੁਲਿਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕਟਕ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਚਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਯ(ਪ)ਨਸਂਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੋਹਰੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਨ-ਪਸੰਦ ਚੀਜ਼, ਸੰਗ ਨਾਲ ਖਟ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣੌ ਕੂਰ੍ਮਮਕਰੌ ਰਾਜਤੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਡੁਣ੍ਡੁਭੌ। ਤਾਮ੍ਰੌ ਕੁਂਭੀਰਮਂਡੂਕਾ ਵਾਯਸਃ ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰਕਃ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਛੂਆ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਮੱਛੀ ਤੇ ਡੰਗਰ, ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਡੱਡੂ, ਕਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਮਾਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਦਾਵੇਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਯਜਮਾਨ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਨਾਪਿਤੋ ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯਾਗਮਂਡਪਮ੍। ਤਤੋ ਮਂਗਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਭੇਰੀਣਾਂ ਨਿਃਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਮੰਗਲ ਧੁਨ ਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ,
ਰਜਸਾ ਮਂਡਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਵਰ੍ਣੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੰਗ-ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ। ਫਿਰ, ਸੋਲਾਂ ਸਪੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ, ਚੌਂਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਪਦਮ-ਗਰਭ ਬਣਾਏ।
ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਂ ਤੁ ਪਰਿਤੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਵੇਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਰਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਲੋਕਪਤੀਂਸ੍ਤਤਃ
ਚੌਂਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੌਕ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਹਣਾ ਗੋਲ ਬਣਾਏ। ਵੇਦੀ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਲੋਕ-ਪਾਲ ਰੱਖੇ।
ਸਂਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰੁਣਂ ਮਂਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਹ ਸਭ ਰੱਖੇ। ਵਿਚਕਾਰ, ਵਰੁਣ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਵਿਨਾਯਕਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਮਲਾਮਂਬਿਕਾਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਇਕ, ਕਮਲਾ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ। ਪੁष੍ਪਭਕ੍ਸ਼੍ਯਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਫੁੱਲ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਇਉਂ ਅਧਿਵਾਸ ਕਰੇ।
ਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਵਾਸੋਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਯੇਤ੍। ਪੁष੍ਪਗਂਧੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਰਤਨ-ਭਰੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਯਜਦ੍ਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍। ਬਹ੍ਵृਚੌ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦੌ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ, 'ਯਜਨਾ ਕਰੋ,' ਤੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਵੇ। ਭਾਵ੍ਰਿਚ ਪਾਠਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਯਜੁਰਵੈਦ ਪਾਠਕ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਸਾਮਗੌ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾਵੁਤ੍ਤਰੇਣ ਅਥਰ੍ਵਣੌ। ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਯਜਮਾਨ ਉਪਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਸਾਮਵੈਦ ਪਾਠਕ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੱਖੇ ਜਾਣ, ਤੇ ਅਥਰਵਵੈਦ ਪਾਠਕ ਉੱਤਰ ਵੱਲ। ਯਜਮਾਨ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਅਲਤਾਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ।
ਯਜਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯਾਜਕਾਨ੍ਪੁਨਰੇਵ ਤਾਨ੍। ਉਤ੍ਕृष੍ਟਮਂਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯੇਨ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਮਿਤਿ ਜਾਪਕਾਨ੍
ਉਹ ਮੁੜ ਯਜਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖੇ, 'ਯਜਨਾ ਕਰੋ,' ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਮੰਤਰ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖੇ, 'ਖੜੇ ਰਹੋ।'
ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਧੁਕ੍ਸ਼੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍। ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸਮਿਧਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਏ। ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਘੀ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣੈਰੇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਂਦ੍ਰਾਯੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਰਿਤਵਿਗ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਪੰਡਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਵਮਾਨਂ ਚ ਮਂਗਲਮ੍
ਮਰੁਤਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੁਕਤ, ਰੌਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਪਾਵਮਾਨ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸੁਕਤ ਪਾਠੇ ਜਾਣ।
ਜਪੇਚ੍ਚ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਬਹ੍ਵृਚਃ ਪृਥਕ੍। ਸ਼ਾਕ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੌਸ਼੍ਮਾਂਡਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਭਾਵ੍ਰਿਚ ਪਾਠਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੌਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਜਾਪੇ। ਸ਼ਾਕਰ, ਰੌਦ੍ਰ, ਸੋਮ, ਕੌਸ਼ਮਾਂਡ, ਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਸੁਕਤ ਵੀ।
ਸੌਰਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਜਪੇਯੁਸ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦਃ। ਵੈਰਾਜਂ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਸੌਪਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੈਦ ਪਾਠਕ ਸੌਰ ਸੁਕਤ ਜਾਪਣ। ਵੈਰਾਜ, ਪੌਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ, ਸੌਪਰਣ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ ਵੀ।
ਸ਼ੈਸ਼ਵਂ ਪਂਚਨਿਧਨਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ। ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍ਸਾਮ ਰੌਰਵਂ ਚ ਰਥਂਤਰਮ੍
ਸ਼ੈਸ਼ਵ, ਪੰਚਨਿਧਨ, ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਤੇ ਜੈਸ਼ਠ ਸਾਮ ਸੁਕਤ; ਵਾਮਦੇਵ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ, ਰੌਰਵ ਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਸੁਕਤ ਵੀ।
ਗਵਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਚ ਯਮਂ ਤਥਾ। ਗਾਯੇਯੁਃ ਸਾਮਗਾ ਰਾਜਨ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਤ, ਵਿਕੀਰਣ, ਰਕਸ਼ੋਘਨ ਤੇ ਯਮ ਸੁਕਤ; ਸਾਮ ਪਾਠਕ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਇਹ ਗਾਵਨ।