ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍। ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਸਤ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਤ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਰੋਹਿਣੀਚਂਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਯਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍। ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਰੋਹਣੀ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵਿਛੋਨੇ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਮਧੁਮਥਨਾਰ੍ਚਨਮਿਂਦੁਕੀਰ੍ਤਨੇਨ। ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋਪਿ ਸ਼ੌਰੇਰ੍ਭਵਨਗਤਃ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇਮਰੌਘੈਃ
ਜੋ ਇੰਝ ਮਧੁਮਥਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੀष੍ਮ ਉਵਾਚ। ਤਟਾਕਾਰਾਮਕੂਪੇषੁ ਵਾਪੀषੁ ਨਲਿਨੀषੁ ਚ। ਵਿਧਿਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਲਾਬਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਕੂਆਂ, ਵਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਕੇ ਤਤ੍ਰ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦੀ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਬਲਯਃ ਕਾਲਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਚਾਰ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਕੌਣ ਰਿਤਵਿਕ ਹਨ, ਕਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਵੇਦੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦਾਨ, ਤਾਕਤ, ਸਮਾਂ, ਥਾਂ ਅਤੇ ਅਚਾਰਿਆ ਕੌਣ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਟਾਕਾਦਿषੁ ਯੋ ਵਿਧਿਃ
ਕਿਹੜੇ ਸਮਾਨ ਚੰਗੇ ਹਨ? ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਰਾਜਨ, ਤਲਾਬ ਆਦਿ ਦੀ ਵਿਧੀ।
ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਿਤਿਹਾਸੋਯਂ ਪਠ੍ਯਤੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ
ਇਹ ਕਥਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਚੰਗਾ ਪੱਖ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉੱਤਰਾਯਣ ਆਉਣ ਤੇ।
ਪੁਣ੍ਯੇਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਕਥਿਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍। ਅਸ਼ੁਭੈਰ੍ਵਰ੍ਜਿਤੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਟਾਕਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਚਨ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਤਲਾਬ ਦੇ ਨੇੜੇ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਵੇਦੀਂ ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੀਮ੍। ਤਥਾ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਂਡਪਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਵੇਦੀ ਚਾਰ ਹੱਥ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਚੌਕੋਣੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ; ਮੰਡਪ ਵੀ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਦਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਵੇਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਰਿਤੋ ਗਰ੍ਤਾਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਾਃ। ਨਵ ਸਪ੍ਤਾਥ ਵਾ ਪਂਚ ऋਜੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਵੇਦੀ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਹੱਥ ਚੌੜੀਆਂ ਖੱਡਾਂ, ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਹੋਣ; ਨੌ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ, ਸਿੱਧੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਵਿਤਸ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਾ ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍षਟ੍ਸਪ੍ਤਾਂਗੁਲਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਾ। ਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਰਿਪਰ੍ਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮੇਖਲਾਃ
ਯੋਨੀ ਇਕ ਵਿਤਸਤ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ, ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿਅਪਕ; ਖੱਡਾਂ ਇਕ ਹੱਥ ਚੌੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਉੱਪਰ ਉਠੇ ਹੋਣ।
ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਸਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਯੁਤਾਃ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋਦੁਂਬਰਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਵਟਸ਼ਾਖਾਕृਤਾਨਿ ਤੁ
ਸਭ ਇਕੋ ਰੰਗ ਦੇ ਹੋਣ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਧਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ; ਅਸ਼ਵਥ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼ ਅਤੇ ਵਟ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਮਂਡਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍। ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾष੍ਟਹੋਤਾਰੋ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟ ਵੈ
ਮੰਡਪ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਰਵਾਜੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਉਥੇ, ਅੱਠ ਸ਼ੁਭ ਪੰਡਿਤ ਤੇ ਅੱਠ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਅष੍ਟੌ ਤੁ ਜਾਪਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ। ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਅੱਠ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਤੇषੁ ਕਲਸ਼ਾ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਉੱਚ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਜਨ ਲਾਏ ਜਾਣ। ਚੌਂਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਸ਼ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਵ੍ਯਜਨੇ ਚਾਸਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਨੇਕਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯੁਰ੍ਬਲਯਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਅਸਨ, ਪੱਖਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵਨੁਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰੋ ਯੂਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਚਾਰਯ, ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਯਜਨ ਦਾ ਖੰਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ। ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਜਮਾਨਪ੍ਰਮਾਣੋ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਹੇਮਾਲਂਕਾਰਿਣਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿ ऋਤ੍ਵਿਜਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਭਾਗ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੇ। ਪੱਚੀਸ ਪੰਡਿਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਲਾਏ ਜਾਣ।
ਕੁਂਡਲਾਨਿ ਚ ਹੈਮਾਨਿ ਕੇਯੂਰਕਟਕਾਨਿ ਚ। ਤਥਾਂਗੁਲਿਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕਟਕ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਚਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਯ(ਪ)ਨਸਂਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੋਹਰੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਨ-ਪਸੰਦ ਚੀਜ਼, ਸੰਗ ਨਾਲ ਖਟ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣੌ ਕੂਰ੍ਮਮਕਰੌ ਰਾਜਤੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਡੁਣ੍ਡੁਭੌ। ਤਾਮ੍ਰੌ ਕੁਂਭੀਰਮਂਡੂਕਾ ਵਾਯਸਃ ਸ਼ਿਂਸ਼ੁਮਾਰਕਃ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਛੂਆ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਮੱਛੀ ਤੇ ਡੰਗਰ, ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਡੱਡੂ, ਕਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿੰਸ਼ੁਮਾਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਦਾਵੇਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਯਜਮਾਨ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਨਾਪਿਤੋ ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ। ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯਾਗਮਂਡਪਮ੍। ਤਤੋ ਮਂਗਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਭੇਰੀਣਾਂ ਨਿਃਸ੍ਵਨੇਨ ਚ
ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਮੰਗਲ ਧੁਨ ਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ,
ਰਜਸਾ ਮਂਡਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਵਰ੍ਣੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਤੱਤਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਰੰਗ-ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਬਣਾਏ। ਫਿਰ, ਸੋਲਾਂ ਸਪੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ, ਚੌਂਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਪਦਮ-ਗਰਭ ਬਣਾਏ।
ਚਤੁਰਸ਼੍ਰਂ ਤੁ ਪਰਿਤੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍। ਵੇਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਰਿਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਲੋਕਪਤੀਂਸ੍ਤਤਃ
ਚੌਂਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚੌਕ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਹਣਾ ਗੋਲ ਬਣਾਏ। ਵੇਦੀ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਲੋਕ-ਪਾਲ ਰੱਖੇ।
ਸਂਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਂਤ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰੁਣਂ ਮਂਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਹ ਸਭ ਰੱਖੇ। ਵਿਚਕਾਰ, ਵਰੁਣ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸੰਕਲਪ ਕੀਤਾ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ। ਵਿਨਾਯਕਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਮਲਾਮਂਬਿਕਾਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਨਾਇਕ, ਕਮਲਾ ਤੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ। ਪੁष੍ਪਭਕ੍ਸ਼੍ਯਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮੇਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਫੁੱਲ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਇਉਂ ਅਧਿਵਾਸ ਕਰੇ।
ਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਵਾਸੋਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਯੇਤ੍। ਪੁष੍ਪਗਂਧੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਸਮਂਤਤਃ
ਰਤਨ-ਭਰੇ ਕਲਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵੇਂ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।